Το μικρόψυχο σινάφι

H Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου (ΕΑΚ) αδιαφορεί για τις ταινίες του ή αδικεί συστηματικά τον Γιάννη Οικονομίδη; Για λόγους συντεχνιακούς τον «κόβει» από τα βραβεία Ίρις; Ή θέλει να μας πείσει ότι δεν αξίζουν βραβεύσεις οι ταινίες του; Πώς εξηγείται ότι η «Σπασμένη φλέβα», από τις πιο δυνατές ταινίες των τελευταίων χρόνων, ένα γεγονός από μόνη της, με δώδεκα υποψηφιότητες για τα φετινά Ίρις, αποχώρησε με μισό βραβείο; Το Β’ Γυναικείου Ρόλου, που δόθηκε εξ ημισείας στην Μπέττυ Αρβανίτη για την εξαιρετική ερμηνεία της στη «Σπασμένη φλέβα» και στη Γιούλα Μπούνταλη για τον ρόλο της στην ταινία «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ», που θριάμβευσε με εφτά διακρίσεις. Πραγματικά τώρα, μπορεί κάποιος να υποστηρίξει, απ’ όσους ψηφίζουν και υποτίθεται ότι γνωρίζουν από σινεμά, ότι η «Σπασμένη φλέβα» δεν άξιζε βραβείο; Δεν ήταν άψογη παραγωγή με άρτια σκηνοθεσία, σενάριο και πρωταγωνιστή που έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας; Φυσικά ούτε ο Βασίλης Μπιμπίσκης τιμήθηκε με βραβείο κι ας μας χάρισε μια υποδειγματική ερμηνεία με βλέμματα, σιωπές και ανάσες. Η ερώτηση είναι τα μέλη της ΕΑΚ δεν καταλαβαίνουν το σινεμά του Οικονομίδη ή επίτηδες θέλουν να το απαξιώσουν; Όπως και τον πιο επιδραστικό σκηνοθέτη της εποχής μας, που εισήγαγε τόσα καινοτόμα στοιχεία στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά, ώστε καταντάει μικρόψυχο να μην αναγνωρίζεται από το σινάφι του.

Μπορεί να του στερούν τα βραβεία, εκείνο πάντως που αποκλείεται να του αφαιρέσουν είναι η λατρεία του κόσμου για τις ταινίες του και η πελώρια καθιέρωσή του. Έστω και χωρίς βραβεία Ίρις.