Οι εξισώσεις του χάους

Η εικόνα ένας 82χρονος, που έχει εκτίσει ήδη 24 χρόνια στη φυλακή με άψογη συμπεριφορά, να οδηγείται ξανά στη φυλακή ώστε να φτάσει τα 25 χρόνια, σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου, είναι τουλάχιστον τραγικά (και τραγελαφικά) επικίνδυνη για το τι σημαίνει Δικαιοσύνη και κράτος δικαίου στην Ελλάδα του 2026.

Εν τω μεταξύ ο Δημήτρης Λιγνάδης είναι ήδη πέντε χρόνια έξω, αν και καταδικασμένος για δύο βιασμούς, με τον ίδιο να δηλώνει πως κάνει «ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά ως φιλόλογος»… Και κάπου εδώ σταματάει να λειτουργεί η λογική.

Για τον Γιωτόπουλο πάντως η λογική, και μάλιστα η Μαθηματική Λογική, δεν σταμάτησε να λειτουργεί ποτέ. Με τεράστιες δυσκολίες, και παρά τις πολύ άσχημες συνθήκες κράτησής του στις φυλακές, ο ίδιος μέσα σε αυτά τα 24 χρόνια κατόρθωσε και απέκτησε μεταπτυχιακό και διδακτορικό στα Μαθηματικά. Είναι ο δεύτερος άνθρωπος για τον οποίο μαθαίνω κάτι τέτοιο.

Ο πρώτος είναι ο Κρίστοφερ Χάβενς, που βρέθηκε σε κελί πειθαρχικής απομόνωσης με τα φώτα ανοιχτά όλο το εικοσιτετράωρο, θόρυβο, κραυγές, πλήρη αποκοπή, εκτίοντας 25χρονη ποινή για φόνο. Εχοντας μηδαμινή ακαδημαϊκή μόρφωση, δημοσίευσε εργασία στη Θεωρία Αριθμών και ίδρυσε το Prison Mathematics Project κάνοντας μαθηματικές συναντήσεις στη φυλακή για όλους… Ετσι είναι. Τα Μαθηματικά μπορούν να έρθουν ως λύτρωση και η Δικαιοσύνη ως τόσο απούσα, που να μη χωράει ούτε στις εξισώσεις του χάους.