Η χθεσινή υποδοχή του Βασίλη Σπανούλη από τους οπαδούς του Αρη ήταν ένα μικρό δείγμα του ενθουσιασμού που έχει προκαλέσει στους οπαδούς τού πάλαι ποτέ «Αυτοκράτορα» του ελληνικού μπάσκετ το λυκαυγές μιας νέας εποχής γεμάτης με όνειρα και φιλοδοξίες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον ΠΑΟΚ, από την ημέρα που το τμήμα μπάσκετ απέκτησε νέα ιδιοκτησία. Η Θεσσαλονίκη, που ήταν η… μητρόπολη του μπάσκετ στα τέλη της δεκαετίας του ’80 μέχρι να παραδώσει τη σκυτάλη στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, ετοιμάζει την αντεπίθεσή της.
Οπως συμβαίνει με τους «αιώνιους» της Αθήνας, δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι και στη Θεσσαλονίκη ο ένας συμπαρασύρει τον άλλον. Μαζί έζησαν την περίοδο της ακμής, μαζί εκείνη της παρακμής. Ούτε να είναι και σύμπτωση ότι σχεδόν ταυτόχρονα βρήκαν αυτό που τους έλειπε: δύο τόσο ισχυρούς επενδυτές όπως ο Ρίτσαρντ Σιάο (Αρης) και ο Τέλης Μυστακίδης (ΠΑΟΚ).
Τα ζητούμενα πλέον είναι δύο: Το ένα είναι αν είναι διατεθειμένοι να κάνουν υπομονή γιατί δεν είναι τόσο εύκολο να φτάσουν με διαδικασίες-εξπρές δύο οργανισμούς (Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό) που κινούνται στο κορυφαίο επίπεδο. Και το δεύτερο είναι ποιος από τους δύο θα έχει την τεχνογνωσία να κάνει τους καλύτερους χειρισμούς για να αξιοποιήσει το χρήμα, που πλέον δεν λείπει, για να κερδίσει χρόνο. Γιατί αν πιστεύουν ότι οι ομάδες αγοράζονται και δεν «χτίζονται», θα έχουν κάνει ήδη μια κακή αρχή. Το σίγουρο είναι ότι το ελληνικό πρωτάθλημα, για να αλλάξει επίπεδο, τους χρειάζεται απεγνωσμένα.
