Έξοδος προς Ελευθερία

Kεντρικό θέμα του ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ «Στο χιλιοστό» ήταν σε πρώτο πλάνο το οικονομικό έλλειμμα δεκαετιών της Ελλάδας το οποίο επειδή η χώρα απέκρυψε οδήγησε στην υπερχρέωση, την επέλαση των μνημονίων και εν τέλει, λόγω των πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια ολοκληρωτική εκμηδένιση από την οποία διασωθήκαμε «στο χιλιοστό». (Με κατηγορίες συνεχείς ακόμα και γιατί είχε επιλέξει η «αμαρτωλή» κυβέρνηση του 2015 μη Ευρωπαίους(!) συμβούλους.)

Στην αναπαράσταση αυτού του θρίλερ οι διασώστες, με προεξάρχοντες τους κυρίους Ντάισελμπλουμ, Βίζερ, Γιουνκέρ κ.ά., είχαν ένα εντυπωσιακό μερίδιο τηλεοπτικού λόγου. Στο φινάλε και αφού είχε επέλθει η αναδρομική μετάνοια και συνακόλουθη ευγνωμοσύνη του θεατή προς τους «σωτήρες» του, τα αυστηρά πλην καλοκάγαθα αυτά πρόσωπα προσθέσανε και μερικές πινελιές αυτοκριτικής για ευρωπαϊκά «λάθη» στη μνημονιακή θεραπεία των Ελλήνων ασθενών. Λάθη, όπως εξομολογήθηκαν, αναπόφευκτα, αλλά που επιπλέον πρόσφεραν την εμπειρία για μελλοντικές διασώσεις άλλων. Στο χιλιοστό του Χιλιοστού, τέλος, ο κ. Γιουνκέρ, ως σύγχρονος Απόστολος Παύλος, μίλησε για το έλλειμμα αγάπης προς τον πλησίον που παρατηρήθηκε τότε.

Δεν ξέρω ποιον πλησίον εννοούσε. Πάντως κάτι που έλειπε από την αναπαράσταση, αν και θα βοηθούσε το σασπένς, ήταν μια στοιχειώδης αστική ευγένεια απέναντι σε πρόσωπα που αρνήθηκαν ή δεν κλήθηκαν να λάβουν μέρος, αλλά ήταν συνεχώς παρόντα στα λόγια όσων τα έκριναν και εύσχημα ή όχι τα λοιδορούσαν, όπως ο κ. Βαρουφάκης, βασικός μέτοχος της ενοχής, ο κ. Τσίπρας και εξαίφνης ο κ. Καραμανλής, που παρουσιάστηκε ως ψεύτης από τον κύριο Γιουνκέρ. Ξεχνώντας ότι ένα καλό θρίλερ αμφισβητεί τα στερεότυπα «καλών» και «κακών».

Το μεγάλο έλλειμμα ωστόσο στο ντοκιμαντέρ ήταν η αποσιώπηση της προπαγάνδας που κήρυξαν συνεπικουρούμενα από δηλώσεις περί Τιτανικού της τότε κυβέρνησης Μέσα ενημέρωσης, κυρίως στη Γερμανία, όπου το κλίμα ήταν ήδη διαμορφωμένο από την υποβάθμιση της Ανατολικής Γερμανίας μετά την πτώση του Τείχους. Αυτό που ξεκίνησε το 2010 εναντίον της χώρας μας ήταν ένας οικονομικός και πολιτισμικός πόλεμος που προετοιμάστηκε όπως κάθε κανονικός, με τη συστηματική καμπάνια δυσφήμησης όχι μόνο του παρόντος αλλά και του παρελθόντος της χώρας. Με το χυδαίο φωτομοντάζ της Αφροδίτης της Μήλου, που θα παραμείνει υπόδειγμα αυτής της προσπάθειας. Η προπαγάνδα εναντίον της εικόνας της Ελλάδας, εκτός της φτωχοποίησης και του συνεχιζόμενου ξεπουλήματος που δρομολόγησε, είχε επίσης στόχο να δημιουργήσει στη γερμανική κοινωνία το κλίμα εκείνο που θα επέτρεπε στον Σόιμπλε να επιβάλει απάνθρωπες αποφάσεις. Και στην ελληνική να συμβάλει στη συντριβή της αυτοεκτίμησης που θα επέτρεπε να τις αποδεχθεί με σκυμμένο το κεφάλι.

Η σημερινή κατάσταση στην Ε.Ε. δείχνει ότι δεν την ωφέλησε η στενόκαρδη λιτότητα που επέβαλε στη χώρα μας. Στην Ελλάδα, ανάμεσα στις συνέπειες των μνημονίων, επιμένουν το ιδεολογικό και πολιτικό κενό, η αποξένωση από τον εαυτό μας, η λύπη, ο κυνισμός. Είναι επείγον να μαζέψουμε τα κουρέλια μας και να «εξέλθωμεν εις ελευθερίαν», όπως λέει στην «Ηλέκτρα» ο Σοφοκλής. Με ευθύνη και θάρρος.