Οι πόλεις είναι οι άνθρωποί τους, λένε. Και τα τοπόσημα των πόλεων είναι σημεία αναφοράς, είναι σημάδια συνάντησης μέσα σε ένα πυκνό δίκτυο καθημερινών διαδρομών. Ενα τέτοιο σημείο αναφοράς, συνάντησης μέσα στην πόλη είναι ο χώρος της Διεθνούς Εκθεσης. Η ΔΕΘ. Ενας χώρος-αυλαία μιας τοπικής ή εθνικής πολιτικής σκηνής, ένας τόπος εμπορικών συναλλαγών, καταχωρισμένος ωστόσο στη συλλογική μας μνήμη περισσότερο ως οικογενειακή εξόρμηση, με λουκάνικα, μαύρη μπίρα και μαλλί της γριάς. Ενας χώρος εμβληματικός για τη Θεσσαλονίκη που διεκδικείται από και για την πόλη με 23.000 υπογραφές. Ενας χώρος που έγινε επίκεντρο μιας συλλογικής προσπάθειας (46 φορείς και συλλογικότητες συμμετέχουν στη διεκδίκηση) για να μη γίνει η ΔΕΘ ένα εκθεσιακό κέντρο αλλά ένα μεγάλο πάρκο για την πόλη και τους κατοίκους της.
Η σύμπραξη «Ολη η ΔΕΘ ένα Πάρκο», που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Δικτύου SOSε τα δέντρα, διοργάνωσε συζητήσεις, ξεναγήσεις στον χώρο της Εκθεσης, εκδηλώσεις, διαμαρτυρίες, συγκέντρωσε υπογραφές και προχώρησε στην αποτύπωση αυτής της προσπάθειας σε ένα βιβλίο, δίνοντας χώρο σε λογοτέχνες να καταθέσουν τη δική τους προσέγγιση για τον τόπο, την πόλη και τη φύση (της).
Στο συλλογικό βιβλίο (εκδόσεις ΤΡΙ.ΕΝΑ Πολιτισμού) συμμετέχουν 24 συγγραφείς και ποιητές/ποιήτριες, που μέσα από πεζά και ποιητικά κείμενα φωτίζουν τη σχέση της λογοτεχνίας με τον δημόσιο χώρο, το περιβάλλον και τη συλλογική ζωή της πόλης, με αφετηρία το Πάρκο της ΔΕΘ.
«Κάναμε ένα κάλεσμα ανοιχτό στους λογοτέχνες της πόλης γιατί η γραφή έχει τη δική της μοναδική και διαχρονική αξία» τονίζει η Καλλιόπη Πασσιά, συγγραφέας και εκδότρια, η οποία επιμελήθηκε και τη συλλογική έκδοση.
Το συλλογικό βιβλίο χωρίζεται σε ενότητες σε μια προσπάθεια να ομαδοποιηθούν διαφορετικές προσεγγίσεις.
Οι συγγραφείς των 24 κειμένων καταγράφουν τις δικές τους διαδρομές στο χαρτί ακολουθώντας τα ίχνη μιας πόλης που πνίγεται στο τσιμέντο. Ωστόσο οι ρίζες τόσο των δέντρων όσο και των ανθρώπων είναι βαθιές. Η σπίθα της επιθυμίας και το όνειρο δημιουργούν χώρο για φωνές που υψώνονται και παίρνουν θέση.
«Μέσα από αυτές τις φωνές ο αναγνώστης συμμετέχει σε έναν χορό ιδεών και συναισθημάτων, όπου η ελπίδα αναμετριέται με την απογοήτευση, το λογικό με το παράλογο, η ουτοπία με τη δυστοπία. Αυτές οι φωνές ενώνονται τελικά για να αναδείξουν το αίτημα για Μητροπολιτικό Πάρκο στη ΔΕΘ» επισημαίνει στο εισαγωγικό σημείωμα της έκδοσης ο καθηγητής του τμήματος Μηχανικών, Χωροταξίας και Ανάπτυξης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διονύσης Λατινόπουλος, και αναφερόμενος στον χώρο που διεκδικείται από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης ως πάρκο, μεταξύ άλλων υπογραμμίζει:
«Οι διαδοχικοί σχεδιασμοί για τη ΔΕΘ άλλοτε αλλάζουν πρόσωπα κι άλλοτε ονόματα, μα επιβάλλουν πάντα την ίδια σιωπή. Κανείς από αυτούς που αποφασίζουν δεν επιχείρησε -ούτε επιχειρεί- να ρωτήσει αυτούς που περπατούν το καλοκαίρι στις σκιές των πολυκατοικιών, αυτούς που βρίσκουν καταφύγιο δροσιάς μόνο στα πολυκαταστήματα τους θερινούς μήνες, εκείνους που μάταια αναζητούν έναν ελεύθερο χώρο για να τρέξουν τα παιδιά τους, να κάνουν ποδήλατο, να παίξουν και να αθληθούν. Γι’ αυτούς που αποφασίζουν, το αίτημα για ένα αληθινό πάρκο στο κέντρο της πόλης φαντάζει ρομαντική ουτοπία. Κι όμως, είναι μια απολύτως ρεαλιστική απάντηση στην αυξανόμενη ανάγκη για πράσινο, σε μια εποχή που η κλιματική αγωνία έχει γίνει καθημερινότητα».
-320x213.png)
