Με δύο νέα κόμματα, αυτά του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, να κατεβαίνουν στον πολιτικό «στίβο» με διαφορά λίγων ημερών και τον Αντώνη Σαμαρά να κρατά κλειστά στο μεταξύ τα χαρτιά του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Δημήτρης Καιρίδης σχολιάζει στην «Εφ.Συν.» τις αλλαγές στον πολιτικό χάρτη της χώρας. Ταυτόχρονα απαντά στην κριτική των δύο πρώην πρωθυπουργών -Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά- για την πολιτική των «ήρεμων νερών» και σχολιάζει την εξέλιξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
● Πώς εκτιμάτε ότι αλλάζει το πολιτικό σκηνικό μετά τη δημιουργία κομμάτων από τον Αλ. Τσίπρα, τη Μ. Καρυστιανού και πιθανόν τον Αντώνη Σαμαρά και πόσο επηρεάζεται η Ν.Δ.;
Το πολιτικό σκηνικό εισέρχεται σε φάση περαιτέρω πολυδιάσπασης, με κόμματα Ι.Χ.-προσωπικά μαγαζιά, βασισμένα περισσότερο σε πρόσωπα παρά σε επεξεργασμένες ιδέες και προγράμματα. Πρόκειται για εκφυλισμό της πολιτικής, που αποδυναμώνει την πολιτική σταθερότητα και την κυβερνησιμότητα της χώρας. Αιτία είναι προφανώς η αναξιοπιστία της υπάρχουσας αντιπολίτευσης που δεν κατάφερε να προσφέρει κυβερνητική εναλλακτική στην πρωτοκαθεδρία της Ν.Δ., επτά ολόκληρα χρόνια μετά την άνοδό της στην εξουσία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ΠΑΣΟΚ, που δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τη δημοσκοπική κατάρρευση και την πολιτική απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις ευρωεκλογές, πέραν της μεταγραφής κάποιων βουλευτών-ευρωβουλευτών μικρού κυβισμού και κάποιων αμφιλεγόμενων πολιτευτών, σε μια διαδικασία που βαφτίστηκε «διεύρυνση» και η οποία μάλλον αφαιρεί παρά προσθέτει.
«Ο Τσίπρας κουβαλάει το βάρος του παρελθόντος του από το οποίο δεν έχει λυτρωθεί γιατί δεν έκανε ειλικρινή αυτοκριτική»
● Ειδικά για τον Αλέξη Τσίπρα πιστεύετε ότι η σύγκριση με όρους του 2015 εξακολουθεί να ηχεί λογική στην πλειοψηφία του κόσμου μία δεκαετία μετά;
Ο Τσίπρας κουβαλάει το βάρος του παρελθόντος του. Από το οποίο δεν έχει καταφέρει να λυτρωθεί γιατί η προσπάθεια αυτοκριτικής που έκανε δεν ήταν ειλικρινής και κατέληξε στο ότι για όλα φταίνε οι άλλοι, συμπεριλαμβανομένων των συνεργατών που εκείνος επέλεξε.
Κατά συνέπεια, πέραν μιας κάποιας επανασυσπείρωσης των ψηφοφόρων του του 2023, αλλά σε χαμηλότερα ποσοστά, δεν μπορεί να ελπίζει σε κάποια ανατροπή. Υπό αυτή την έννοια η επιστροφή του είναι περισσότερο όχημα για την επανεκλογή κάποιων φίλων του, όπως η Ολγα Γεροβασίλη, παρά κάτι ουσιαστικότερο για τους πολιτικούς και κομματικούς συσχετισμούς.
● Πώς και πότε πρέπει να αντιδράσει η κυβέρνηση απέναντι σε αυτό που φέρεται να προωθεί η Τουρκία ως νομοθεσία για τη «Γαλάζια Πατρίδα»;
Με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Το εσωτερικό μέτωπο επιδεικνύει συχνά μια περίεργη νευρικότητα και έλλειψη αυτοπεποίθησης αναντίστοιχα με τις επιτυχίες της κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική. Το πρόβλημα «Τουρκία» έχει διάρκεια και η αντιμετώπισή του απαιτεί έναν μαραθώνιο αγώνα δρόμου που περνά μέσα από την οικονομική ανάταξη, την αμυντική θωράκιση και τη διεύρυνση των διεθνών συμμαχιών και ερεισμάτων μας. Προσωπικά, εκτός από την επικείμενη νομοθεσία, με ανησυχεί η κατάρρευση της δημοκρατίας στην Τουρκία. Γιατί καθεστώτα που δεν σέβονται τα δικαιώματα των πολιτών τους δεν σέβονται, ακόμα περισσότερο, ούτε αυτά των γειτόνων τους. Από την άλλη, η καθυστερημένη αλλά αναπόδραστη αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης είναι μια ιστορική ευκαιρία για την επόμενη ελληνική κυβέρνηση, που ελπίζω να είναι η Ν.Δ., για τη μονιμότερη ύφεση της τουρκικής επιθετικότητας, την ίδια ώρα και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά αεροπορική και, ίσως, και ναυτική υπεροπλία.
● Δεν σας προβληματίζει το γεγονός ότι δύο πρώην πρωθυπουργοί με τη Ν.Δ., ο Αντ. Σαμαράς και ο Κ. Καραμανλής, προειδοποιούν για την πολιτική των «ήρεμων νερών»;
Τους ακούω με προσοχή. Αλλά ποτέ τα «ήρεμα νερά», που εμείς επιβάλαμε στην Τουρκία μετά το 2023, δεν αποτέλεσαν συγχωροχάρτι για την παραβατικότητα της Τουρκίας. Από κει και πέρα, η αξιοποίηση της όποιας δυνατότητας συνεργασίας για δικό μας καλό και προς εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος είναι -και πρέπει να είναι- ευπρόσδεκτη. Επιτρέψτε μου ένα παράδειγμα: όταν ξεκίνησα τη συνεργασία με την Τουρκία στο μεταναστευτικό, βασισμένη σε έναν συνδυασμό καρότου και μαστιγίου, η Τουρκία έδινε το 95% των παράνομων ροών. Τρία χρόνια μετά, έχουμε πολύ μεγάλη μείωση που ανακούφισε τα νησιά και τον Εβρο. Επιπλέον, αντί για παράνομες ροές έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον νόμιμους επισκέπτες από την Τουρκία, χάρη στη βίζα-εξπρές που εγώ διαπραγματεύτηκα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πέτυχα, που έφεραν πάνω από μισό δισεκατομμύριο πρόσθετα έσοδα στην οικονομία των νησιών μας τη διετία 2024-2025. Είναι κακό αυτό; Ρωτήστε τους νησιώτες μας και δείτε τι θα σας πουν. Αυτοί που ζουν πιο κοντά από τον καθένα μας στον τουρκικό κίνδυνο.
● Σε ό,τι αφορά τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, βλέπετε κάποια στιγμή να τελειώνει και πώς; Με ποιον νικητή;
Νικητής είναι οι «Φρουροί της Επανάστασης» και οι σκληροί του ιρανικού καθεστώτος. Πρόκειται για μια μεγάλη αποτυχία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κι αυτό δεν αλλάζει. Η επίσημη λήξη του πολέμου θα αργήσει γιατί είναι δύσκολο στον πρόεδρο Τραμπ να αποδεχτεί αυτή τη σκληρή πραγματικότητα. Μεγάλος χαμένος είναι οι Αραβες του Κόλπου αλλά, εντέλει, και η πολυδιαφημισμένη πολιτική ισχύος που στραπατσαρίστηκε στην Ουκρανία, όπου η Ρωσία έχει προ πολλού ηττηθεί, και, τώρα, στον Κόλπο. Ισως, αυτή η αναπάντεχη εξέλιξη να προβληματίσει τους ισχυρούς, καθώς οι ανίσχυροι αποδεικνύονται πολύ λιγότερο ανίσχυροι, χάρη στην τεχνολογική εξέλιξη αλλά και στην αλαζονεία και την έλλειψη ιστορικής ενσυναίσθησης των ισχυρών.
