Τομή στα πολιτικά πράγματα της χώρας επιχειρεί να κάνει το Μανιφέστο του Αλέξη Τσίπρα και της ομάδας του. Το κείμενο αυτό εισάγει στην πολιτική σκηνή την ιδέα της σύγκλισης τριών ιδεολογικών και πολιτικών ρευμάτων, της σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Οικολογίας. Δηλαδή της σύνθεσης, από την οποία προκύπτει η αναγκαία ιδεολογική και πολιτική βάση του νέου φορέα της κυβερνώσας Αριστεράς της σύγχρονης εποχής. Αποτελεί όμως και κείμενο-δέσμευση, για τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα και τα στελέχη του νέου φορέα, να υλοποιήσουν αποτελεσματικά την ιδέα αυτή στην πράξη.
Βάση ιδεών, η απάντηση στις πολιτικές ανάγκες στην Ελλάδα τού σήμερα.
Το Μανιφέστο επιτυχημένα αναγνωρίζει μια σειρά επιτακτικών πολιτικών αναγκών, όπως της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, που είναι όρος για την επιβίωση της χώρας, της ανάκτησης της κοινωνικής επιρροής των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων, που έχει εκλείψει τα τελευταία χρόνια, νέων ιδεολογικών συνθέσεων-πολιτικών συσπειρώσεων, της δημιουργίας συνεκτικών κοινωνικών πλειοψηφιών, καθώς και της συμμετοχής και στράτευσης προοδευτικών πολιτών.
Με τις διαπιστώσεις των μεγάλων αναγκών, το Μανιφέστο οδηγείται στην κεντρική του ιδέα που είναι η σύγκλιση των τριών προοδευτικών ρευμάτων, την οποία αντιμετωπίζει με καθαρή αριστερή οπτική, προτείνοντας τον σαφή διαχωρισμό από πολιτικές διαχείρισης, τη ριζοσπαστική αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς, εφαρμόσιμες πολιτικές στην παραγωγική ανασυγκρότηση και στη θεσμική ανασύνταξη και την ενσωμάτωση της πολιτικής οικολογίας στην ανάπτυξη.
Παράλληλα, το Μανιφέστο διαχωρίζει τη θέση του από την κυρίαρχη θεώρηση ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, εισάγοντας την ιδέα της πολιτικής ως αγώνα για τη διεύρυνση των ορίων του εφικτού.
Με βάση την προτεινόμενη ιδεολογική και πολιτική σύνθεση τίθενται τελικά οι προδιαγραφές ενός σχεδίου μακράς πνοής που θα συνιστά αυτό που ονομάζεται κυβερνώσα Αριστερά.
Οι δεσμεύσεις που συνεπάγεται το Μανιφέστο:
Πέρα από την ισχυρή βάση ιδεών με την οποία το Μανιφέστο εφοδιάζει τον νέο φορέα, πρέπει να τονιστεί ότι η πραγματοποίηση μιας ουσιαστικής πολιτικής παρέμβασης στο σώμα της κοινωνίας εξαρτάται από το είδος και την ποιότητα των βημάτων που θα ακολουθήσουν.
Η απήχηση των ιδεών του Μανιφέστου συνδέεται πρωτίστως και αναπόσπαστα με την εμβέλεια και την επιρροή στην κοινωνία του πολιτικού προσώπου του Αλέξη Τσίπρα, που με την εμπειρία της διακυβέρνησής του και όσων ακολούθησαν φαίνεται να κατανόησε καλύτερα τις κοινωνικές ανάγκες. Οι πρόσφατες παρεμβάσεις του αποτελούν καλή αφετηρία, αφού είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές, γιατί έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τη μετωπική αντιπαράθεση με το ιδεολογικό και οικονομικό περιεχόμενο των νεοφιλελεύθερων κυβερνητικών μέτρων, που μεγαλώνουν τις κοινωνικές ανισότητες και αυξάνουν την ισχύ και τον πλούτο της ολιγαρχίας, αποδιαρθρώνοντας τη δημόσια σφαίρα και το κοινωνικό κράτος. Οι παρεμβάσεις αυτές αρχίζουν να επηρεάζουν τις αντιλήψεις και τις πολιτικές αντιδράσεις και συμπεριφορές των πολιτών.
Ομως, η σύνθεση των ιδεών του Μανιφέστου και της ηγετικής προσωπικότητας, για να λειτουργήσει στη σημερινή πραγματικότητα μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε πολύπλευρη κρίση, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ και τη συμμετοχή του κατάλληλου πολιτικού και επιστημονικού προσωπικού που να εμφορείται από τις αξίες αυτών των ιδεών και να μπορεί να τις υπηρετήσει. Με ένα τέτοιο ανθρώπινο δυναμικό, τη διακηρυγμένη ιδεολογικοπολιτική βάση και το νέο προγραμματικό κυβερνητικό σχέδιο, η σχέση του Αλέξη Τσίπρα με τα κοινωνικά στρώματα, τα οποία είχε επηρεάσει με τις θετικές πλευρές της πολιτικής του δράσης, μπορεί σταδιακά να αποκατασταθεί και να εμπλουτιστεί. Θα δοθεί έτσι η δυνατότητα της δημιουργίας της συμμαχίας της κοινωνικής πλειοψηφίας που θα εξασφαλίσει και θα στηρίξει τη νέα διακυβέρνηση.
Παράλληλα με τα παραπάνω, δεσμευτική ανάγκη είναι η πραγματοποίηση του προγραμματικού διαλόγου για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου και την οικοδόμηση της ενιαίας προοδευτικής παράταξης, που θα αποτελέσει το νέο σύγχρονο πολιτικό υποκείμενο για την αναγκαία πολιτική και κοινωνική αλλαγή. Το νέο υποκείμενο που μπορεί να συσπειρώσει τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, να διεγείρει την κοινωνική πλειοψηφία και να αποτελέσει τη νέα κυβερνώσα Αριστερά.
*Διδάκτορας Μηχανολόγος Μηχανικός ΑΠΘ
