Η «Αρκουδότρυπα» μετά τη μικρού μήκους εκδοχή της επιστρέφει ως πρώτη μεγάλου μήκους δημιουργία της Χρυσιάννας Παπαδάκη και του Στέργιου Ντινόπουλου
Αρκουδότρυπα
(Bearcave, Ελλάδα, 2026, 121’)
Σκηνοθεσία: Χρυσιάννα Παπαδάκη & Στέργιος Ντινόπουλος
Ηθοποιοί: Χαρά Κυριαζή, Πάμελα Οικονομάκη, Σώζος Χρίστου
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Χρυσιάννας Παπαδάκη και του Στέργιου Ντινόπουλου συνδυάζει τολμηρά στοιχεία της ελληνικής υπαίθρου και παράδοσης με μία υπερφυσική ατμόσφαιρα και μ’ ένα queer love story, ιδωμένο μέσα από μια ευαίσθητη σκηνοθετική ματιά που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον ρεαλισμό και το παραμυθένιο.
Η Αργυρώ και η Αννέτα είναι δύο κολλητές φίλες που ζουν στο ορεινό χωριό της Τύρνας. Μία κρυφή σπηλιά, μια τσουκνιδόπιτα, ένα καγκουρόπαρτο στο δάσος και μια απροσδόκητη προδοσία αλλάζουν για πάντα τη σχέση τους.
Με τις δυο πρωταγωνίστριες, Χαρά Κυριαζή & Πάμελα Οικονομάκη, να δίνουν πνοή στην ταινία μέσα από τις δυνατές ερμηνείες τους και την αδιαμφισβήτητη μεταξύ τους χημεία, το σκηνοθετικό δίδυμο αφηγείται μια ιστορία αγάπης που επιχειρεί να φέρει στο προσκήνιο τα στερεότυπα της επαρχίας αλλά και την ανάγκη να αναμετρηθούμε με τον εαυτό μας, να τον αποδεχτούμε και να διεκδικήσουμε αυτό που θέλουμε. Οι δυο κοπέλες σκιαγραφούνται σε βάθος και παρουσιάζονται μέσα από ένα σύγχρονο και φρέσκο βλέμμα, με την ταινία να συνομιλεί με το σήμερα. Η φύση, υπέροχα κινηματογραφημένη από την Αρσινόη Πηλού, προσδίδει στην αφήγηση μια μυστικιστική ατμόσφαιρα, την οποία όμως η ταινία, δυστυχώς, εκμεταλλεύεται ελάχιστα, αποτυγχάνοντας να την ενσωματώσει ουσιαστικά στην πλοκή.
Το πρόβλημα της «Αρκουδότρυπας» είναι το εξής: όταν μια μικρού μήκους ταινία μεταφέρεται σε μεγάλου μήκους φορμά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος η κεντρική ιδέα να μην έχει το απαραίτητο υλικό για να στηρίξει αυτή την πρόθεση. Αυτό συμβαίνει και εδώ καθώς η κινηματογραφική αφήγηση αρχίζει σταδιακά να χάνει την ορμή της όσο φτάνουμε στα μισά. Σε αυτό συμβάλλει και η έλλειψη δευτερευόντων χαρακτήρων, που ίσως θα μπορούσαν να δώσουν μια ώθηση. Οταν ο ρεαλισμός που επιχειρεί η ταινία φιλτράρεται από μια σαρκαστική διάθεση λειτουργεί καλύτερα απ’ ό,τι σε σκηνές όπου περνά στη σφαίρα του φαντασιακού των δημιουργών. Φαντασιακού που ναι μεν μπορεί να εξυπηρετήσει την ορμή και το αίσθημα δικαίωσης που θα νιώσει ο θεατής, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει στην πραγματικότητα της ελληνικής επαρχίας.
Η «Αρκουδότρυπα» απέσπασε το Βραβείο Label Europa Cinemas στις Giornate degli Autori του Φεστιβάλ Βενετίας 2025, καθώς και πλήθος διακρίσεων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2025 (FIPRESCI, Women in Film & Television κ.ά.)
Τελειωμένος
(Wasteman, Μ. Βρετανία, 2025, 90’)
Σκηνοθεσία: Καλ ΜακΜο
Ηθοποιοί: Ντέιβιντ Τζόνσον, Τομ Μπλάιθ, Κόριν Σίλβα, Αλεξ Χάσελ
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Καλ ΜακΜο είναι ένα δράμα φυλακής που παρότι αφηγηματικά ακολουθεί τη δομή μιας τέτοιας ταινίας, καταφέρνει ταυτόχρονα να «χτίσει» ένα ενδιαφέρον δράμα χαρακτήρων. Αξιοποιώντας τις εντυπωσιακές ερμηνείες των Ντέιβιντ Τζόνσον και Τομ Μπλάιθ και μέσα από μια vérité προσέγγιση, αναδεικνύει την πολύπλοκη και τοξική σχέση των δυο πρωταγωνιστών, αλλά και την ωμή βία του «σωφρονιστικού» συστήματος.
Ο Τέιλορ θεωρείται «τελειωμένος» από την κοινωνία, την οικογένειά του αλλά και μέσα στη φυλακή. Εχοντας καταφέρει να μείνει μακριά από τη βία και τις συμμορίες, βλέπει την πιθανότητα πρόωρης αποφυλάκισης να πλησιάζει. Ομως η άφιξη ενός νέου συγκρατούμενου απειλεί να καταστρέψει τη μοναδική του ευκαιρία για μια νέα αρχή.
Μέσα από την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που ενισχύεται από την κινηματογράφηση του Λορέντζο Λεβρίνι και την επιλογή του σκηνοθέτη να «γεμίσει» την ταινία του με βίντεο σε κάθετο φορμά, προερχόμενα από τα κινητά των κρατουμένων, οι οποίοι καταγράφουν γεγονότα μέσα στη φυλακή, -από την καθημερινή βία και την κατάχρηση ουσιών μέχρι την κρατική καταστολή και τους κρατούμενους που ραπάρουν- προσδίδεται ένας ρεαλισμός, μια άμεση αίσθηση του κινδύνου και της αδυναμίας διαφυγής ή επιλογής.
Και σε αυτούς ακριβώς τους δύο άξονες κινείται ο ΜακΜο. Μέσα από τη μελέτη των δυο χαρακτήρων τονίζει ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη μέσα στο περιβάλλον της φυλακής.
Δεν υπάρχει διαφυγή ή επιλογή: θα συγκρουστείς· με ό,τι αυτό επιφέρει. Οι δυο πρωταγωνιστές περπατούν διαρκώς στην κόψη του ξυραφιού, ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, αλλά στη φυλακή τελικά υπάρχει μόνο γκρίζα ζώνη και εκεί θα κινηθείς αναγκαστικά.
Ο ρεαλισμός που προσδίδει ο σκηνοθέτης δίνει στην ταινία τη δυνατότητα, χωρίς ποτέ να γίνεται καταγγελτική, να ξεδιπλώσει τους μηχανισμούς ενός συστήματος, στο οποίο η κράτηση δεν έχει χαρακτήρα επανένταξης αλλά καθαρής τιμωρίας, εγκλωβίζοντας τους χαρακτήρες σε έναν κύκλο βίας.
Star Wars: The Mandalorian and Grogu
(ΗΠΑ, 2026, 132’)
Σκηνοθεσία: Τζον Φαβρό
Ηθοποιοί: Πέδρο Πασκάλ, Σιγκούρνι Γουίβερ, Μάρτιν Σκορσέζε
Ανευρη ταινία που συνεχίζει τις περιπέτειες του Μανδαλοριανού κυνηγού επικηρυγμένων Din Djarin και του νεαρού Grogu, τους οποίους γνωρίσαμε μέσα από την πολύ καλή σειρά «The Mandalorian» του Τζον Φαβρό («Iron Man», 2008). Η Αυτοκρατορία έχει καταρρεύσει, όμως οι αυτοκρατορικοί πολέμαρχοι παραμένουν διάσπαρτοι στον γαλαξία και ενώ η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να προστατεύσει όσα κέρδισε η Επανάσταση, ζητά τη βοήθειά του πρωταγωνιστικού διδύμου.
Η ταινία μοιάζει σαν να αποτελείται από συρραφή επεισοδίων που το ένα διαδέχεται το άλλο (ως 4η σεζόν θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον), με χλιαρά αστεία, ανύπαρκτους χαρακτήρες και κάποιες καλοσκηνοθετημένες μάχες, αλλά χωρίς την εκρηκτικότητα και τον ρυθμό που είχε κυρίως η πρώτη σεζόν της σειράς. Δυστυχώς, ούτε ο γλυκύτατος Grogu, ούτε ο Πέδρο Πασκάλ ή η Σιγκούρνι Γουίβερ, ούτε καν το cameo του Μάρτιν Σκορσέζε καταφέρνουν να σώσουν την παρτίδα.
ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ
Η ομηρία
(Dead Man’s Wire, ΗΠΑ, 2025, 105’
Σκηνοθεσία: Γκας Βαν Σαντ
Ηθοποιοί: Μπιλ Σκάρσγκαρντ, Ντέικρ Μοντγκόμερι, Κάρι Ελγουες
Το πρωινό της 8ης Φεβρουαρίου 1977, ο Τόνι Κιρίτσις εισβάλλει στα γραφεία της Meridian Mortgage Company και κρατά όμηρο τον Ρίτσαρντ Χολ με ένα παγιδευμένο κυνηγετικό όπλο. Καθώς η ομηρία μετατρέπεται σε δημόσιο θέαμα από τα ΜΜΕ, γεννιέται το ερώτημα: πρόκειται για έναν άνθρωπο που πολεμά ένα άδικο σύστημα ή για κάποιον που έχει «ξεφύγει»; Η νέα ταινία του Γκας Βαν Σαντ, βασισμένη σε αληθινή ιστορία.
Ο Ψαρομουρμούρας
(The Pout-Pout Fish, Αυστραλία, 2026, 92’)
Σκηνοθεσία: Ρικάρντ Κούσο
Με τις φωνές των Θανάση Κουρλαμπά, Λυδίας Σγουράκη, Νίκου Παπαδόπουλου
Δύο παράξενοι θαλάσσιοι φίλοι ξεκινούν ένα φαινομενικά αδύνατο ταξίδι για να σώσουν τον τόπο τους.
Η Εμπιστη
(Confidente, Γαλλία, Τουρκία, 2025, 76’)
Σκηνοθεσία: Γκιγιόμ Τζοβανέτι & Τσαγλά Ζεντζιρτζί
Ηθοποιοί: Σααντέτ Ακσόι, Ερκάν Κολτσάκ Κιοστέντιλ, Μουχαμέτ Ουζουνέρ
Αγκυρα, 1999. Μία 40χρονη τηλεφωνήτρια σε ροζ γραμμή προσπαθεί να σώσει έναν έφηβο πελάτη της, παγιδευμένο στα χαλάσματα μετά τον μεγάλο σεισμό στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να γνωρίζει πως θα εμπλακεί σε πολιτικά παιχνίδια πέρα από τον έλεγχό της.
Ο Επιβάτης
(Passenger, ΗΠΑ, 2026, 94’)
Σκηνοθεσία: Αντρέ Οβρενταλ
Ηθοποιοί: Τζέικομπ Σκίπιο, Λου Λόμπελ, Μελίσα Λίο
Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, ένα ζευγάρι γίνεται μάρτυρας ενός φρικτού τροχαίου και σύντομα καταδιώκεται από μια δαιμονική οντότητα, τον Επιβάτη, που μετατρέπει τη ζωή τους σε εφιάλτη.
ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ
Η Κυρία από τη Σανγκάη
(The Lady from Shanghai, ΗΠΑ, 1947, 87’)
Σκηνοθεσία: Ορσον Γουέλς
Ηθοποιοί: Ρίτα Χέιγουορθ, Ορσον Γουέλς, Εβερετ Σλόουν
Ο ναυτικός Μάικλ Ο’Χάρα μπλέκεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξαπάτησης και φόνου, όταν ερωτεύεται τη μυστηριώδη Ελσα και κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Ενα από τα σπουδαιότερα νουάρ όλων των εποχών, με τον Ορσον Γουέλς σε σκηνοθεσία, σενάριο και πρωταγωνιστικό ρόλο.
