Αν και στη σκέψη μου έχει διάσταση απαίτησης, ας την εκλάβετε ως πρόταση. Εσείς, οι συνάδελφοι, κυρίως εσείς με την καθημερινή παρουσία ενώπιον του κοινού αλλά και οι κάτοχοι ιδιοτήτων, όσες επιτρέπουν διατυπώσεις για τις επιπτώσεις και αυτού του πολέμου.
Από την αρχή της σύρραξης μέχρι σήμερα οι αναφορές, αλήθεια χρήσιμες πληροφορίες για την αύξηση της τιμής του πετρελαίου με αφορμή το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, ή όποια άλλη τροπή του αιματηρού πολέμου, είναι λυπηρό πως δεν συνοδεύονται από την υπόμνηση της τραγικότητας των ανθρώπινων απωλειών. «Η τιμή του βαρελιού θα αυξηθεί τόσο», είναι αναφορά χρήσιμη, αλλά μόνη της είναι και προκλητική! Απουσιάζει η απόδειξη πως δεν είμαστε στυγνοί και μας-σας νοιάζει μόνο η ίδια πλευρά της ζωής. Λείπει το ναι μεν αλλά… Δηλαδή, «αυτή είναι η νέα αύξηση της τιμής του πετρελαίου και παράλληλα επιβάρυνση στις τσέπες μας, αν και το ποτάμι αίματος, οι απώλειες αναρίθμητων ανθρώπων, συχνότερα αμάχων και όχι μόνο, σαφώς και είναι πιο σημαντική συνέπεια του πολέμου!».
Δεν έχεις δικαίωμα να μην αναφέρεις τις αναίτια χαμένες ζωές, βεβαίως τις επιπτώσεις στην ήδη παρούσα άλωση του φυσικού περιβάλλοντος και όχι μόνο. Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, πόσο μάλλον για πολλά εξαϋλωμένα νοικοκυριά όπως τα εγχώρια, είναι καίρια. Γιατί ξεχνάτε όμως να ενισχύετε την πεποίθηση πως υπέρτερη αξία έχει η ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της;
