Στο Μανιφέστο του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα διαβάζουμε: «Μετράμε ήδη εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τη γενοκτονία στη Γάζα, τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν και τους βομβαρδισμούς στον Λίβανο». Στην Ουκρανία και στο Ιράν ο αυτουργός (εν μέρει) κατονομάζεται. Στη Γάζα και στον Λίβανο η φωνή γίνεται παθητική. Στην κριτική που ασκήθηκε απάντησε ο Γιώργος Σιακαντάρης, λέγοντας πως ο ίδιος έχει καταδικάσει διαχρονικά το Ισραήλ, όπως και ο Αλέξης Τσίπρας δεκάδες φορές, το οποίο πράγματι ισχύει. Μάλιστα, ενοχλημένος είπε για τους επικριτές: «Επειδή ξέρω πως πάλι δεν θα αλλάξουν γνώμη, τους συνιστώ να διαβάσουν το “Περί Τυφλότητος” του Σαραμάγκου. Ισως κάτι αισθανθούν για την εμπάθειά τους». Η αλαζονεία πάντως είναι κακός σύμβουλος. Η επιλεκτική μνήμη, χειρότερος.
Υπενθυμίζεται πως, σε αντίθεση με τις ιδρυτικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ από το 2013 (απόφαση Πολιτικού Συμβουλίου), η κυβέρνηση Τσίπρα δεν περιορίστηκε στη συνέχιση μιας προϋπάρχουσας προσέγγισης με το κράτος-απαρτχάιντ του Ισραήλ. Την εμβάθυνε σε στρατιωτικό, ενεργειακό και διπλωματικό επίπεδο: υπέγραψε αμυντικές συμφωνίες, παγίωσε την τριμερή Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, προώθησε τον EastMed, υιοθέτησε ρητορική «ασφάλειας» του Ισραήλ και κράτησε την αναγνώριση της Παλαιστίνης στο επίπεδο συμβολικού κοινοβουλευτικού ψηφίσματος. Πάντως χθες ο κ. Σιακαντάρης προχώρησε σε νέα ανάρτηση, υπογραμμίζοντας: «Η καταδίκη της γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ δεν χωρά “μεν αλλά”. Είναι κατηγορηματική».
