Είμαστε σε λήθαργο; Η τωρινή πατρίδα μας έχει πληγεί από γενικευμένη ευτέλεια των πάντων; Η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία, όταν ο απλός πολίτης, ο εκζητών τη δικαιοσύνη διαβάζει (19.4.2026) σε άρθρο κορυφαίου δικαστικού λειτουργού πως «οι πολίτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η αποδόμηση της Δικαιοσύνης σημαίνει αποδόμηση της Δημοκρατίας» και δικαιούται να διατυπώσει ενδεικτικά τα εξής εύλογα και αμείλικτα ερωτήματα, προεχόντως προς την εξουσία της Δικαιοσύνης, αλλά και την άλλη όχι απλώς εξουσία αλλά υπερεξουσία, δηλονότι την εκτελεστική τοιαύτη:
α) Αν τα ξημερώματα της 1ης Μαρτίου 2023, δηλαδή αμέσως μετά την τραγωδία στα Τέμπη, έσπευδαν η ισταμένη και καθημένη Δικαιοσύνη αλλά και οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές κ.λπ. και προφύλασσαν την «ιερότητα» του χώρου, όπως επιτάσσει ο νόμος ακόμη και δι’ ένα απλό τροχαίο, και περαιτέρω απαγόρευαν κάθε πρόσβαση οποιουδήποτε αναρμοδίου εκείσε και κυρίως απέτρεπαν διά ροπάλου την εκσκαφή και το «μπάζωμα» του χώρου;
β) Αν υπήρχε παραχρήμα κατάσχεση των σχετικών βιντεοσκοπήσεων από τη φόρτωση και την κίνηση της εμπορικής αμαξοστοιχίας;
γ) Αν υπήρχε κλήση όσων τη φόρτωσαν, ώστε να καταθέσουν ενόρκως τι ακριβώς φόρτωσαν;
δ) Αν υπήρχαν τα σχετικά παραστατικά έγγραφα για τη φόρτωσή της;
ε) Αν υπήρχαν οι επιβαλλόμενες εξετάσεις στα «απομεινάρια» των νεκρών, ώστε να καταδειχθεί πόσοι απανθρακώθηκαν και πόσοι απεβίωσαν από τη σύγκρουση;
στ) Αν υπήρχε ενδελεχής έρευνα των αιτιών θανάτου ενός εκάστου των τραγικών θυμάτων; Εγιναν οι επιβαλλόμενες από τον νόμο τοξικολογικές ή άλλες εξετάσεις των θυμάτων; Ποιοι παρενέβησαν για να μη γίνουν;
ζ) Αν για τις υποκλοπές είχε διαταχθεί από την αποκάλυψη και τη συνομολόγησή τους η κράτηση των υπευθύνων για διάπραξη κακουργημάτων;
η) Αν για τις αγροτικές επιδοτήσεις, την αλλοίωση και πλαστογράφηση των στοιχείων υπήρχαν αντανακλαστικά της Δικαιοσύνης και οι υπεύθυνοι είχαν οδηγηθεί στο εδώλιο;
θ) Αν επί επτά (7) χρόνια είχαν διαταχθεί έστω δειγματοληπτικά κάποιες έρευνες για τις απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων κονδυλίων του ελληνικού Δημοσίου και των κοινοτικών πόρων;
ι) Αν η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, που αρχειοθέτησε την υπόθεση των υποκλοπών, είχε ζητήσει τη σύμβαση του παράνομου λογισμικού, δεν θα απέληγε σ’ αυτή τη διάταξη;
Τότε η Δικαιοσύνη θα λειτουργούσε σύμφωνα με το Σύνταγμα και δεν θα κινδύνευε με αποδόμηση από κανέναν εξωγενή και νεφελώδη «παράγοντα», ούτε κατά μείζονα λόγο απ’ αυτούς που ασκούν έντονη κριτική και κυρίως από τους άμεσα ενδιαφερομένους ή εμπλεκομένους και έχοντες προφανές έννομο συμφέρον.
Ενας κορυφαίος συνάδελφος ανέπτυσσε τις απόψεις του στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, σε ανύποπτο χρόνο -όχι πάντως στις μέρες μας που είναι πνιγηρές- και ο πρόεδρος τον διέκοψε με την παρατήρηση ότι όσα λέγει είναι ενδιαφέροντα, αλλά το δικαστήριο έχει αποφασίσει σε προηγούμενη Ολομέλεια τα τελείως αντίθετα για παρόμοια υπόθεση. Και ο εγκρατής νομικός τού είπε: «Γι’ αυτό πρέπει να μου επιτρέψετε να συνεχίσω να σας πείσω ότι προηγουμένως εκάματε λάθος και πρέπει να το διορθώσετε με νέα απόφαση!» (ιδ. «Εφ.Συν.» σελ. 14, 27 Αυγούστου 2024).
Αυτή η θέση και στάση θα πρέπει να επικρατήσει και νυν και να γίνει αποδεκτό επιτέλους ότι η αρχειοθέτηση ήταν ΛΑΘΟΣ και βεβαίως συνακόλουθα όχι κραυγές και αφορισμοί και γενική και αόριστη αρθρογραφία και απαξίωση της όποιας κριτικής, η οποία με καλόπιστο τρόπο ασκούμενη κατατείνει στη βελτίωση της κατάστασης και όχι στην καταστροφή.
*Δικηγόρος
-320x213.jpg)
