«Αντεπίθεση» με νέο άλμπουμ

«Πιο βαθύ, πιο ευρύ και πιο άγριο άλμπουμ από το προηγούμενο, το “Fine Art”, με μια ατμόσφαιρα που κινείται μεταξύ απειλής και τρυφερότητας, δυνατή rave ενέργεια και στίχους που μιλούν για τους Βρετανούς στην Ιρλανδία, την κατάσταση στην Παλαιστίνη, τη δικαστική υπόθεση του Mo Chara, την ανδρική κατάθλιψη και την απώλεια αγαπημένων οικογενειακών προσώπων».

Ετσι συστήνει η βρετανική εφημερίδα «Observer» το τελευταίο άλμπουμ των Kneecap που θα κυκλοφορήσει στη Βρετανία στις 24 Απριλίου από τη Heavenly Recordings με τίτλο «Fenian», δανεισμένο από τους αρχαίους πολεμιστές της ιρλανδικής μυθολογίας. Τον 19ο αιώνα «Fenians» ήταν οι Ιρλανδοί ρεπουμπλικανοί που μάχονταν για την ιρλανδική ανεξαρτησία από τη βρετανική κυριαρχία, κυρίως μέσω της Ιρλανδικής Ρεπουμπλικανικής Αδελφότητας (IRB) ή της Αδελφότητας «Fenians» στις ΗΠΑ, οι ίδιοι που αργότερα ταυτίστηκαν με τον ιρλανδικό εθνικισμό.

Οι Kneecap πάντως, ο 32χρονος Móglaí Bap (Naoise Ó Cairealláin) και ο 28χρονος Mo Chara (Liam Óg Ó hAnnaidh) που κατάγονται και οι δύο από ρεπουμπλικανικές καθολικές οικογένειες στο δυτικό Μπέλφαστ (σ.σ. στο ντουέτο προσθέστε και τον τρίτο, τον πρώην καθηγητή στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση DJ Próvaí που φοράει συνήθως στη σκηνή μπαλακλάβα με τα χρώματα της ιρλανδικής σημαίας), επιμένουν πως επαναδιεκδικούν τη μυθολογική απαρχή μιας λέξης που χρησιμοποιήθηκε πολύ αργότερα ως προσβολή. Και μιλούν αναλυτικά για το άλμπουμ τους που ηχογραφήθηκε μέσα σε επτά εβδομάδες στο Streatham, στο νότιο Λονδίνο, όταν οι ίδιοι μετέτρεψαν την πολιτική και δικαστική οδύσσεια που πέρασαν σε δημιουργία.

Τα γεγονότα είναι λίγο-πολύ γνωστά. Τον Σεπτέμβριο του 2025, το ιρλανδόφωνο hip-hop τρίο –οι Móglaí Bap και Mo Chara, μαζί με τον DJ Próvaí– ύστερα από μια επιτυχημένη χρονιά, με εκρηκτικές κατάμεστες συναυλίες, επιτυχημένη περιοδεία στην Αυστραλία, συμμετοχή ως headliners στο φεστιβάλ Electric Picnic στο Λάος και στο Wide Awake στο Λονδίνο και μια αποθεωτική εμφάνιση στο Glastonbury, επρόκειτο να περιοδεύσει στις ΗΠΑ. Τον περασμένο Απρίλιο όμως τα πράγματα άλλαξαν όταν άρχισε να προβάλλεται στα ΜΜΕ ότι σε όλες τις συναυλίες τους περνούσαν από τις γιγαντοοθόνες δύο slides, ένα που κατηγορούσε το Ισραήλ ότι «διαπράττει γενοκτονία εναντίον του παλαιστινιακού λαού» κι ένα άλλο που έγραφε «Fuck Israel, Free Palestine».

Τότε δέχτηκαν σφοδρή επίθεση από μέλη της εβραϊκής κοινότητας των ΗΠΑ αλλά και 30 σημαντικά στελέχη της μουσικής βιομηχανίας, που ζητούσαν να τους αφαιρεθεί η αμερικανική βίζα και να τους απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα. Και πράγματι οι βίζες τους ανακλήθηκαν, ενώ ακυρώθηκαν και συναυλίες τους σε άλλες χώρες (π.χ. τον περασμένο Ιούλιο τους απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ουγγαρία για τρία χρόνια). Το πιο σοβαρό συνέβη όμως όταν κοινοποιήθηκε ένα βίντεο από εμφάνισή τους τον Νοέμβριο του 2024, στο οποίο φαινόταν ο Mo Chara τυλιγμένος με σημαία της Χεζμπολάχ και ένα μέλος της μπάντας φώναζε «ζήτω η Χαμάς, ζήτω η Χεζμπολάχ».

Εναν μήνα αργότερα, ο Mo Chara κατηγορήθηκε για «τρομοκρατία». Ο ίδιος το πληροφορήθηκε πρώτα από την τηλεόραση, επειδή όπως λέει τώρα «η εισαγγελία ήθελε να προηγηθεί στη μάχη των εντυπώσεων των ΜΜΕ». Η υπόθεση προκάλεσε τεράστιο θόρυβο. Ο Kιρ Στάρμερ χαρακτήρισε τις απόψεις του συγκροτήματος «εντελώς απαράδεκτες». Στον αντίποδα, θαυμαστές τους εμφανίστηκαν στο Old Bailey με αφίσες που έγραφαν «More Irish More Blacks More Mo Chara». Οταν η δικαστική υπόθεση ξεκίνησε, απορρίφθηκε αμέσως για τυπικούς λόγους: η προσφυγή είχε κατατεθεί μία μέρα μετά το εξάμηνο όριο από το υποτιθέμενο αδίκημα. Οπως ανέφερε η απόφαση: «Ο κατηγορούμενος δεν δικάστηκε και δεν θα δικαστεί. Δεν έχει καταδικαστεί ούτε έχει αθωωθεί». Παρ’ όλα αυτά, όλη η ιστορία συνεχίστηκε μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, όταν απορρίφθηκε και η έφεση της εισαγγελίας.

Στο μεσοδιάστημα πάντως οι Kneecap ετοίμασαν το «Fenian» που το συστήνουν τώρα ως «μια ξεκάθαρη δήλωση έπειτα από ένα πολύ οργανωμένο, κυριολεκτικό κυνήγι μαγισσών».

Βοήθησε η δημοσιότητα να περάσουν το μήνυμά τους;

«Οχι», απαντά ο dj Próvaí στον «Observer». «Γιατί όταν βρίσκεσαι ξαφνικά στο επίκεντρο, είσαι μεν στις ειδήσεις, ταυτόχρονα όμως προσπαθούν να λογοκρίνουν αυτά που λες· είναι ενοχλητικό κι αντιπαραγωγικό». «Οπως λέμε πάντα», συμπληρώνει ο Móglaí Bap, «δεν έχει να κάνει με εμάς. Οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν δική τους ταυτότητα ή εθνικότητα· αναγκάζονται να έχουν ισραηλινά διαβατήρια. Και όμως δεν μπορείς να επικρίνεις το Ισραήλ, παρ’ όλο που ο Νετανιάχου έχει σε βάρος του ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ως εγκληματίας πολέμου. Το πρόβλημα είναι η υπεροχή».

Ο Mo Chara αναγνωρίζει ότι η υπόθεση ήταν δύσκολη, αλλά οι κατηγορίες γελοίες.

«Ο,τι κι αν μου συνέβη, θα το ξεπεράσω. Οταν νιώθεις τόσο άγχος, αξίζει να θυμάσαι ότι είναι ελάχιστο σε σύγκριση με αυτά που περνούν οι άνθρωποι στη Γάζα και την Παλαιστίνη. Και δεν είμαι ο πρώτος Ιρλανδός που αποκαλείται τρομοκράτης. Στην αίθουσα του δικαστηρίου δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος που να πιστεύει πάντως ότι είμαι τρομοκράτης», επισημαίνει. Το συγκρότημα θέλει ωστόσο να διευρύνει τη συζήτηση πέρα από την υπόθεση του Mo Chara, αφού εξ αρχής το παλαιστινιακό ζήτημα τους απασχολούσε.

Ο Móglaí Bap πήγαινε σε πορείες υπέρ της Παλαιστίνης από μικρός με τη μητέρα του. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Aine, είναι αρραβωνιασμένος με Παλαιστίνια και το 2020 ίδρυσε γυμναστήριο στο στρατόπεδο προσφύγων Aida στη Δυτική Οχθη. Αραγε μ’ αυτά και μ’ αυτά ανησυχούν για την άνοδο του αντισημιτισμού; «Ναι», απαντούν, «και αυτό είναι πραγματικό και σοβαρό ζήτημα». Και ο Mo Chara συμπληρώνει: «Δεν με νοιάζει καθόλου η θρησκεία των ανθρώπων. Είμαι από το Μπέλφαστ – οι θρησκευτικές διαφορές δεν σημαίνουν τίποτα για μένα. Αυτό που με νοιάζει είναι άνθρωποι με απεριόριστους πόρους που βομβαρδίζουν ανθρώπους χωρίς πόρους. Θα το καταγγείλω αυτό, όποια κι αν είναι η θρησκεία. Υπάρχουν πράγματα που έχουν κάνει μουσουλμάνοι που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. Οπως και αυτά που κάνει το Ισραήλ στο όνομα των Εβραίων. Και δεν φαίνεται οι Εβραίοι να είναι πιο ασφαλείς εξαιτίας του Ισραήλ».

Το νέο τους άλμπουμ είναι βαθιά πολιτικό. Το εναρκτήριο κομμάτι αφορά την ιρλανδική γλώσσα· άλλα τραγούδια ασχολούνται με τη Βόρεια Ιρλανδία, την Παλαιστίνη και τη νομική περιπέτεια του Mo Chara. Το τελευταίο κομμάτι, Irish Goodbye, απευθύνεται στη μητέρα του Móglaí Bap που αυτοκτόνησε το 2020. «Μετά τον θάνατό της, ήταν δύσκολο να θυμηθώ χαρούμενες στιγμές», λέει. «Ηθελα να γράψω ένα τραγούδι για τα απλά πράγματα που σου λείπουν». Και συμπληρώνει: «Η ομορφιά των Kneecap είναι ότι μας δίνει δύναμη μέσα σε όλη αυτή την τρέλα. Η βάση μας είναι η γλώσσα και η κοινότητα γύρω από αυτήν. Αν το συγκρότημα τελειώσει αύριο, είμαστε χαρούμενοι που παίξαμε τον ρόλο μας. Και αυτή η κληρονομιά θα περάσει στην επόμενη γενιά. Σε μια άλλη μπάντα, άλλους Kneecap, ίσως καλύτερους από εμάς».