Μια αδιάφορη είδηση, η αναβολή και μετάθεση προσυνεδρίου της Ν.Δ. στο Ηράκλειο λόγω καιρού, μου έδωσε αφορμή να γράψω δυο λόγια περί καιροσκοπίας, καιροσκόπων και άλλα παρεμφερή, συγγενή και παράγωγα του καιρού και των καιρών. Αφού πρώτα έκανα δύο πονηρές σκέψεις: α) γκαντεμιά· λέξη που συχνά, αθώα ή περιπαιχτικά, αποδίδεται στον Κ. Μητσοτάκη… εκ γενετής, β) αν και πολλοί οι καιροσκόποι στο κόμμα του, ουδείς διέβλεψε ή προέβλεψε ότι θα χαλούσε ο καιρός την ημέρα του προσυνεδρίου.
Εχει ο καιρός γυρίσματα βέβαια. Αλλά έχει και άλλα γνωρίσματα: Συχνά είναι απρόβλεπτος, ακόμα και για μετεωρολόγους. Είναι αυτόνομος, παρορμητικός, αψυχολόγητος και ξεσπάει ξαφνικά εκεί που δεν τον περιμένεις. Είναι ανεπηρέαστος, έως αδρανής, χαμπάρι δεν παίρνει από παρεμβολές, παρεμβάσεις, παρακολουθήσεις, ακόμα και τύπου εξελιγμένου Predator. Δεν χωράει σε αίθουσες δικαστηρίων, όσο καλά σχεδιασμένες και αν είναι ανεξαρτήτως κόστους. Ενώ, άμα πιάσει να χαλάει ούτε από τιμάριθμο καταλαβαίνει ούτε το fuel pass τον κάνει ζάφτι.
Εκείνο που δεν ήξερα, είναι ότι οι γνωστές κακόφημες λέξεις καιροσκοπία, καιροσκόπος, καιροσκοπώ κ.λπ. δεν ήταν από γεννησιμιού τους κακόφημες. Στα λεξικά της αρχαίας γλώσσας μας και στους αρχαίους συγγραφείς μας είχαν αθώα, επιστημονική σημασία: υποδήλωναν την παρατήρηση του καιρού και τον παρατηρητή· πρόδρομος δηλαδή της μετέπειτα μετεωρολογίας: Αν αποκαλέσεις φέρ’ ειπείν τον Φλωρίδη μετεωρολόγο, δεν πρόκειται να προσβληθεί, φαντάζομαι.
Μόνο όταν περιέλαβε η πολιτική αυτές τις λέξεις, τους άλλαξε τον αδόξαστο και τις έκανε σήμερα να τις σιχαίνεται ο κόσμος· ο πολύς ο κόσμος, γιατί υπάρχουν και λίγοι, ελάχιστοι, καιροσκόποι που υπηρετούν την καιροσκοπία από καίρια πόστα εγκαίρως και δεν χάνουν ευκαιρία να επικαιροποιήσουν τον καιροσκοπισμό τους, ώστε να μην είναι ανεπίκαιροι και τους λέει μετά ο κόσμος άκαιρους και αναχρονιστικούς ή παντός καιρού και οφα (όπου φυσάει ο άνεμος).
Είπα κι εγώ να καιροσκοπήσω κλείνοντας με μία παροιμία επίκαιρη: Ας είν’ η Δύση καθαρή κι η Ανατολή ας αστράφτει…
