Δεν το τολμάνε οι Ιρανοί να μας αντιμετωπίσουν πρόσωπο με πρόσωπο, δήλωσε ο Πιτ Χέγκσεθ, υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ. Τι εννοεί ο… ποιητής; Οτι το καθεστώς δεν μπορεί να τα βάλει στα ίσα με τις…δημοκρατικές δυνάμεις του διαταραγμένου Τραμπ και του ακροδεξιού Νετανιάχου γιατί φοβάται; Μήπως αυτοί φοβούνται περισσότερο; Ποντάρουν στο γεγονός ότι το Ιράν δεν έχει αεροπορία, ναυτικό, αντιαεροπορική κάλυψη, το βομβαρδίζουν εκ του ασφαλούς από τον αέρα και τη θάλασσα καταστρέφοντας υποδομές και στρατιωτικές βάσεις, αλλά από κοντά αποφεύγουν μέχρι τώρα να εμπλακούν.
Ο πλανητάρχης λέει ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία με το Ιράν εκτός από την άνευ όρων παράδοση και έβγαλε άχρηστες τις χερσαίες επιχειρήσεις. Αχρηστες; Ο φυγόστρατος υποδύεται τον εμπειρογνώμονα. Ο άκαπνος το παίζει πατριώτης. Είναι σίγουρο ότι δεν συμβουλεύτηκε επί του συγκεκριμένου ζητήματος κάποιον ένστολο του περιβάλλοντός του. Αν το είχε κάνει, αυτός θα του έλεγε ότι, πρόεδρε, μην εκτίθεσαι γιατί πριν από λίγες μέρες άφησες ανοιχτό το ενδεχόμενο των χερσαίων επιχειρήσεων και θα συμπλήρωνε ότι χωρίς χερσαία επέμβαση, όσους αξιωματούχους του Ιράν κι αν ξεπαστρέψουμε, είναι αμφίβολο αν θα πετύχουμε τον στόχο μας.
Οι σοβαροί απόστρατοι και διεθνολόγοι, αυτοί που λένε τη γνώμη τους χωρίς εξωραϊσμούς και κυρίως χωρίς επαίνους σε βαθμό παρεξηγήσεως για τις δυνατότητες των επιτιθέμενων, υποστηρίζουν ότι τα πράγματα είναι ζόρικα. Τραμπ και Νετανιάχου δεν είχαν σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος. Καλλιέργησαν προσδοκίες για γρήγορη λύση του προβλήματος. Παραμύθιασαν τους υπηκόους τους ότι έχουν έτοιμη τη διάδοχη κατάσταση είτε με ανακτορικό πραξικόπημα, είτε με τη μαζική κινητοποίηση των μαζών. Τα αποθέματά τους δεν είναι ανεξάντλητα. Το οικονομικό κόστος της επίθεσης είναι τεράστιο. Η ενεργειακή κρίση είναι προ των πυλών και δεν αποκλείεται να αντιμετωπίσουν εσωτερικά προβλήματα, αφού ο αντιπερισπασμός τους (ο ένας για να γλιτώσει από το σκάνδαλο Επστιν, ο άλλος από τη Δικαιοσύνη της χώρας του) μπορεί να κλείσει τον κύκλο του και να επιστρέψουν αμφότεροι σε αμυντικές θέσεις. Μια χερσαία επέμβαση όμως θα τους δώσει χείρα βοηθείας. Και χρόνο.
Ωστόσο θα «δώσει» και φέρετρα σκεπασμένα με αμερικανικές και ισραηλινές σημαίες. Εικόνες που θα ξεσηκώσουν τους πολίτες των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Και τότε ο ένας αντί για Νόμπελ Ειρήνης μπορεί να βρεθεί απολογούμενος παραμονές των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου και ο άλλος στο εδώλιο του κατηγορουμένου, εκτός αν πάρει χάρη από τον πρόεδρο του Ισραήλ, όπως το ζητά με πάθος ο Τραμπ. Αλλωστε ο Μπίμπι είναι φίλος του. Καρδιακός. Ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί. Υπάρχουν πάντως κακά προηγούμενα για τις ΗΠΑ σχετικά με τις χερσαίες επιχειρήσεις. Τραύματα βαθιά. Πλήγματα σοβαρά στο ιμπεριαλιστικό αφήγημά τους. Και δεν θα πάμε πολύ πίσω στην Κορέα και το Βιετνάμ, αλλά σχετικά πρόσφατα (Ιράκ) και πριν από λίγα χρόνια (Αφγανιστάν).
Aνάγωγα
Γιώργος Βότσης: ο λόγος που έγινα δημοσιογράφος. Κοντινά τα γραφεία μας στην «Ελευθεροτυπία», διπλανά τα χωριά μας στην Hπειρο (Λάβδανη, Κοσόλιανη), τα κείμενά του σημεία αναφοράς, οι απόψεις του αιτία προβληματισμού. Καλό ταξίδι με ένα βαρύ πωγωνίσιο συντροφιά.
