Από αλλού τον περιμέναμε τον πόλεμο κι από αλλού μας ήρθε: αντί να ξυπνήσουμε με αμερικανικές βόμβες να πλήττουν την Τεχεράνη, η έκπληξη μας ήρθε από την ξεχασμένη από τον Αλλάχ και τους ανθρώπους Καμπούλ, το Κανταχάρ και την Πακτίκα – καθώς ο παλιός… δημιουργός των Ταλιμπάν, το Πακιστάν, εξαπέλυσε νυχτερινές αεροπορικές επιδρομές κατά των άτακτων φανατικών «παιδιών του». Οσο κι αν αιφνιδιαστήκαν όμως ακόμα και τα μεγαλύτερα ΜΜΕ, η σύρραξη αυτή δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, καθώς είχαν προηγηθεί πολυάριθμες μεθοριακές συγκρούσεις μεταξύ των δύο άσπονδων πρώην συμμάχων – συγκρούσεις που, όπως θα δούμε παρακάτω, έχουν πολύ βαθύτερα αίτια.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, στόχος των Πακιστανών ήταν κυβερνητικά κτίρια, κέντρα διοίκησης και αποθήκες πυρομαχικών σε διάφορα «καυτά σημεία» των ατέλειωτων συνόρων, που ξεπερνούν συνολικά τα 2.600 χιλιόμετρα. Το επίσημο αφήγημα του Ισλαμαμπάντ είναι πως προηγήθηκε επίθεση των Αφγανών κατά πακιστανικών συνοριακών μονάδων, αλλά στην πραγματικότητα, η ένταση είχε αυξηθεί κατακόρυφα ήδη από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, όταν οι (απείρως ισχυρότεροι στρατιωτικά) Πακιστανοί έπληξαν στόχους ενόπλων στο Αφγανιστάν, με τους Ταλιμπάν να απαντούν χτυπώντας πακιστανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Αναζωπυρώνοντας έτσι μια διαμάχη που είχε κορυφωθεί ξανά τον Οκτώβριο, όταν χρειάστηκε η μεσολάβηση της Τουρκίας, του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας για να σταματήσουν οι πολύνεκρες συγκρούσεις στα σύνορα, που είχαν στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 70 στρατιώτες και αμάχους και από τις δύο πλευρές.
Αλλά η συμφωνημένη κατάπαυση του πυρός, όπως αποδείχτηκε, δεν είχε διάρκεια – και χτες ο υπουργός Αμυνας του Πακιστάν έκανε λόγο για «ανοιχτό πόλεμο» με τους Ταλιμπάν, ενώ ο πρωθυπουργός Σαμπάζ Σαρίφ προειδοποίησε απειλητικά ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας του έχουν την «πλήρη δυνατότητα» να «συντρίψουν και να κονιορτοποιήσουν» οποιονδήποτε επιτιθέμενο. Πρωθυπουργός με… αστερίσκο, βέβαια, αφού δεν διαθέτει πραγματική νομιμοποίηση: πήρε την εξουσία το 2022 μετά από εσωκομματικό πραξικόπημα/ανατροπή του εκλεγμένου ηγέτη Ιμράν Καν, διέλυσε έναν χρόνο αργότερα το Κοινοβούλιο και έκτοτε κυβερνά με τις πλάτες του στρατού και των Αμερικανών επικυρίαρχων, όπως είναι άλλωστε… παράδοση στη συγκεκριμένη χώρα.
Οι απώλειες είναι ήδη βαριές και για τις δυο πλευρές: οι Πακιστανοί λένε ότι κατέστρεψαν 27 μεθοριακά φυλάκια και σκότωσαν τουλάχιστον 133 πολεμιστές Ταλιμπάν, ενώ οι Αφγανοί λένε ότι έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 50 στρατιώτες και αιχμαλώτισαν πολλούς ακόμη με αιφνιδιαστικές επιθέσεις μέσα στα συνοριακά φυλάκιά τους. Ισχυρίζονται ακόμα ότι οι δικές τους απώλειες είναι πολύ μικρότερες από ό,τι υποστηρίζουν οι αντίπαλοί τους (μόλις οχτώ μαχητές), προσθέτοντας όμως πως οι πακιστανικές βόμβες στην Πακτίκα σκότωσαν μία γυναίκα και δύο μικρά παιδιά. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει συμβεί, αφού η κάλυψη γίνεται εκ του μακρόθεν και με βάση τις επίσημες ανακοινώσεις…
Πάμε όμως να δούμε τι κρύβεται πίσω από τη νέα αντιπαράθεση. Κατ’ αρχάς, να θυμίσουμε ότι οι Ταλιμπάν είναι 100% δημιούργημα των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών, που στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στρατολόγησαν, εξόπλισαν και εξαπέλυσαν πίσω στο Αφγανιστάν χιλιάδες φανατισμένους μαθητές –στην πλειονότητά τους προσφυγόπουλα– από τα μαντράσας (ισλαμικά ιεροδιδασκαλεία) για να σταματήσουν τον εμφύλιο μεταξύ των διαφόρων πολέμαρχων μουτζαχεντίν και να ανακτήσουν τον έλεγχο της χώρας.
Ετσι κι έγινε – με τη διαφορά ότι με τις βάρβαρες, μεσαιωνικές μεθόδους τους οι Ταλιμπάν όχι μόνο επέβαλαν μια σκληρή και άτεγκτη εκδοχή του ισλαμικού νόμου, αλλά σύντομα βρέθηκαν και στο στόχαστρο των ΗΠΑ και των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων τους, που κατέλαβαν στρατιωτικά την ήδη κατεστραμμένη χώρα. Ο λόγος ήταν, υποτίθεται, ότι οι Ταλιμπάν «φιλοξενούσαν» τον πρώην «αγωνιστή της ελευθερίας» Οσάμα μπιν Λάντεν – ο οποίος βέβαια τελικά αποδείχτηκε ότι κρυβόταν στην καρδιά του Πακιστάν, όπου και δολοφονήθηκε το 2011 όντας «φιλοξενούμενος» των ίδιων μυστικών υπηρεσιών που κατασκεύασαν τους Ταλιμπάν. Αλλά αυτές οι παράξενες συμπτώσεις, όπως φυσικά και το γεγονός ότι απέκτησε από το πουθενά πυρηνικές βόμβες, περιέργως δεν οδήγησαν ποτέ σε αμερικανικές κυρώσεις ή πολύ περισσότερο επιθέσεις κατά του Ισλαμαμπάντ, όπως βλέπουμε να συμβαίνει με το Ιράν…
Ας είναι όμως. Αφού σκότωσαν εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα Αφγανούς και κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει όρθιο από τον εμφύλιο, οι Αμερικανοί και λοιποί «σωτήρες» έφυγαν τελικά νικημένοι και με την ουρά στα σκέλια τον Αύγουστο του 2021, με τον τότε πρωθυπουργό Ιμράν Καν να δηλώνει περιχαρής ότι οι Αφγανοί «έσπασαν τα δεσμά της σκλαβιάς» και ότι ξεκινά μια νέα περίοδος στενής συνεργασίας. Οπως είδαμε, όμως, ο Καν ανατράπηκε λίγους μήνες αργότερα, με τις ευλογίες της αμερικανικής κυβέρνησης Μπάιντεν, που δεν έβλεπε με καθόλου καλό μάτι τα νταραβέρια του με Ρώσους και Κινέζους – και δεν χωράει αμφιβολία ότι το ταξίδι του στη Μόσχα, λίγες μέρες μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, και οι αγορές κινεζικών αεροσκαφών ήταν η… χαριστική βολή για την πρωθυπουργία του δημοφιλέστατου πρώην αρχηγού της εθνικής ομάδας κρίκετ.
Σχεδόν αμέσως… αρχίσαν τα όργανα: αντί να βοηθήσει τον χειμαζόμενο «αδελφό» αφγανικό λαό, που στην πλειοψηφία του ανήκει στη φυλή Παστούν (από όπου βγαίνει, για όσους δεν το ξέρουν, και το «Π» του αρκτικόλεξου ΠΑΚΙ-στάν), το Ισλαμαμπάντ άρχισε να διώχνει μαζικά εκατομμύρια Αφγανούς πρόσφυγες και παράλληλα να κατηγορεί την Καμπούλ ότι προσφέρει καταφύγιο στην ηγεσία της οργάνωσης Tehreek-e-Taliban Pakistan (TTP), δηλαδή των Πακιστανών Ταλιμπάν – μιας συμμαχίας ένοπλων ισλαμιστικών οργανώσεων του βορειοδυτικού Πακιστάν, τους οποίους βομβαρδίζει και καταδιώκει συστηματικά σε συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Αλήθεια; Ψέματα; Η Καμπούλ έχει απορρίψει επανειλημμένα τις κατηγορίες ότι επιτρέπει τη χρήση του αφγανικού εδάφους για επιθέσεις κατά του Πακιστάν, ενώ κατηγορεί με τη σειρά της το Ισλαμαμπάντ ότι φιλοξενεί και εξοπλίζει μέλη της τοπικής παραφυάδας του Ισλαμικού Κράτους, που έχει πραγματοποιήσει σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις στο Αφγανιστάν. Ωστόσο, οι πολύνεκρες επιθέσεις της ΤΤΡ στο Πακιστάν, σε αγορές, τζαμιά, αεροδρόμια, στρατιωτικές βάσεις και αστυνομικά τμήματα, είναι αδιάσειστο γεγονός – μόλις την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε επίθεση αυτοκτονίας στην Μπατζάουρ, που προκάλεσε τον θάνατο 11 αστυνομικών και δύο αμάχων.
Αλλά η παρουσία ή όχι της βίαιης οργάνωσης στην αφγανική επικράτεια είναι μόνον η αφορμή: πολλοί αναλυτές εκτιμούν πως η πραγματική αιτία πίσω από την κλιμακούμενη σύρραξη είναι οι συνεχώς αναβαθμιζόμενες σχέσεις των Ταλιμπάν με τη θανάσιμη εχθρό του Πακιστάν, την Ινδία, που με πρόσχημα την ανθρωπιστική κρίση έχει βρει ευκαιρία να «πατήσει πόδι» στα εύφλεκτα βόρεια σύνορα του μεγάλου αντιπάλου της…
