Οι σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και τη Νέα Αριστερά δεν είναι καλές. Τα τρία κόμματα που θα μπορούσαν να συνεννοηθούν για να νικήσουν τη Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη κινούνται σε παράλληλες τροχιές, χωρίς να φαίνεται προς το παρόν ότι θα συγκλίνουν πριν από τις εκλογές. Για μετά ας μην το αποκλείσουμε. Θα εξαρτηθεί από τα ποσοστά τους και από τις εσωτερικές αναταράξεις που θα προκαλέσει το αποτέλεσμα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος μιλάει συνεχώς για το εύρημα πολλών δημοσκοπήσεων, σύμφωνα με το οποίο η πλειονότητα των πολιτών ζητάει πολιτική αλλαγή και καλεί τις ηγεσίες των τριών κομμάτων να τα βρούνε. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης. Το εμπόδιο για τους Φάμελλο – Χαρίτση είναι η άρνηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη να συνομιλήσει επί της ουσίας, η επιμονή του στη γραμμή της αυτόνομης καθόδου του ΠΑΣΟΚ και η αυταπάτη του ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί μόνο του να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία.
Επικαλούνται τα γκάλοπ που λένε ότι η διαφορά της Νέας Δημοκρατίας από το ΠΑΣΟΚ δεν μειώνεται (το αντίθετο), δείχνουν στον κ. Ανδρουλάκη τα στοιχεία που αποτυπώνουν την απογοήτευση του προοδευτικού κόσμου λόγω της πολυδιάσπασης της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης και κατηγορούν την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης για κομματικό εγωισμό. Ο κ. Χαρίτσης το πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Κάλεσε τον κ. Ανδρουλάκη να αποφασίσει επιτέλους τι σοσιαλιστικό κόμμα θέλει. Σαν αυτό της Ισπανίας όπου έχουμε συνεργασία με αριστερά σχήματα ή σαν αυτό της Γερμανίας που συμπορεύεται με τη Χριστιανοδημοκρατία και βλέπει τα ποσοστά του να μειώνονται επειδή οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του απομακρύνονται διαφωνώντας με την επιλογή της σύμπλευσης με τη γερμανική Δεξιά;
Ο κ. Ανδρουλάκης, σύμφωνα με τις δημόσιες παρεμβάσεις του, δεν ενθουσιάζεται με το μοντέλο που έχει υιοθετήσει το γερμανικό κόμμα (μεγάλος συνασπισμός), γιατί μπορεί να το φέρνει ως φτωχό εταίρο στη διακυβέρνηση, το οδηγεί όμως στην απαξίωση. Προτιμά ασφαλώς το ισπανικό παράδειγμα όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι το κόμμα πυλώνας στην κυβέρνηση και παίζουν ρόλο μικρότεροι αριστεροί σχηματισμοί. Η θεμελιώδης διαφορά είναι ότι το ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι πρώτο στις κάλπες και έχει το πάνω χέρι στις συνεργασίες.
Το ΠΑΣΟΚ είναι μακράν δεύτερο και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, αν δεν αλλάξει κάτι θεαματικά, εκεί θα μείνει, αν δεν γίνει το χειρότερο και τερματίσει τρίτο, αφού το συναγωνίζονται με αξιώσεις και το κόμμα του κ. Βελόπουλου και το κόμμα της κ. Κωνσταντοπούλου. Ολα αυτά πιθανότατα θα αποδειχθούν προσωρινά, γιατί σύντομα θα σκάσουν μύτη το κόμμα Τσίπρα και το κόμμα Καρυστιανού, οπότε κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει την κατάταξη στην εκλογική κούρσα.
Ανάγωγα
Για να μην ξεχνάμε. Αυτούς τους 200 κομμουνιστές, πολιτικούς κρατούμενους που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς το 1944 στην Καισαριανή ποιοι τους παρέδωσαν στις κατοχικές δυνάμεις; Το καθεστώς Μεταξά για το οποίο πολλοί στη Νέα Δημοκρατία δηλώνουν υπερήφανοι. Αμείλικτη η αλήθεια των γεγονότων.
