Το πολύ σοβαρό θέμα των θανάτων εν ώρα εργασίας καυτηριάζουν με παρέμβασή τους οι λιμενεργάτες του ΟΛΠ, με αφορμή τον θάνατο του συναδέλφου τους Ανδρέα Αθανασάκου, 43 χρόνων, ο οποίος εντοπίστηκε το απόγευμα της Τετάρτης χωρίς τις αισθήσεις του πάνω στο κατάστρωμα φορτηγού πλοίου, σημαίας Μάλτας, που ελλιμενιζόταν στην προβλήτα ΙΙ στο Κερατσίνι.
Με ανακοίνωσή τους η Ενωση Μονίμων και Δοκίμων Λιμενεργατών και ο Σύνδεσμος Εποπτών-Αρχιεργατών ΟΛΠ εκφράζουν τη βαθιά τους θλίψη και οδύνη, κάνουν γνωστό ότι ο συνάδελφός τους εργαζόταν σε εργολαβική εταιρεία στον Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων της ΣΕΠ Α.Ε. και μετά την εκτέλεση εργασιών lashing-unlashing εντός του πλοίου ένιωσε αδιαθεσία και κατέρρευσε. Παρά τις προσπάθειες ανάνηψης και τη μεταφορά του σε νοσοκομείο, δυστυχώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Οι λιμενεργάτες απαιτούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες να διερευνήσουν τα ακριβή αίτια θανάτου του συναδέλφου τους, ώστε να αποδοθούν όπως πρέπει τυχόν ευθύνες. Ταυτόχρονα όμως σχολιάζουν το γεγονός ότι στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια οι συνάδελφοί τους, που χάνουν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας, είναι πάρα πολλοί και δυστυχώς συνεχώς αυξάνονται αντί να μειώνονται, χωρίς στο μεταξύ να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα από την Πολιτεία και τους εργοδότες. «Είτε λόγω εργατικών ατυχημάτων, είτε λόγω επαγγελματικών ασθενειών και κακών συνθηκών εργασίας, είτε λόγω εντατικοποίησης, το γεγονός είναι ότι εκατοντάδες εργαζόμενοι αφήνουν την τελευταία τους πνοή στο πόστο εργασίας και ακόμα περισσότεροι καταλήγουν με μόνιμες βλάβες στην υγεία τους» τονίζουν οι λιμενεργάτες.
Τέλος, στέλνουν το μήνυμα ότι δεν μπορούν να μείνουν σιωπηλοί στην εντατικοποίηση της εργασίας και στην εξάπλωση των εργασιακών σχέσεων μέσω τρίτων (εργολαβικών εταιρειών) τα τελευταία χρόνια, που θέτουν σοβαρά ερωτήματα ως προς την τήρηση των όρων υγείας και ασφάλειας, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τους εργαζομένους, και σημειώνουν πως μετά από τέτοια συμβάντα αναδεικνύονται αφενός οι ευθύνες της Πολιτείας, που χρειάζεται να παρέμβει θεσπίζοντας ουσιαστικά μέτρα στην κατεύθυνση της προστασίας των σταθερών σχέσεων εργασίας και του ελέγχου τήρησής τους, και αφετέρου οι ευθύνες των εργοδοτών για την υλοποίησή τους.
