Δεν θα είχα ασχοληθεί με τον Κωνσταντίνο Αργυρό, ούτε με τον Δημήτρη Παπανώτα, παραβιάζοντας τα σύνορα του ρεπορτάζ showbiz στο οποίο δεν διαπρέπω, εάν δεν είχαν συνδεθεί παλαιότερα, εκούσια ή ακούσια, με τον χώρο της πολιτικής. Για τον πρώτο σερνόταν καιρό και επίμονα ο αστικός μύθος ότι είναι φίλα προσκείμενος στον Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τους αγαπημένους τραγουδιστές του πρώην προέδρου. Γι’ αυτό, ισχύει φυσικά το περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.
Οσο για τη σχέση του Αργυρού με ό,τι εκπροσωπεί ιδεολογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορούμε να την αμφισβητήσουμε αρκετά σφόδρα πια, δεδομένου ότι, εκτός πολλών άλλων, μαζί με την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα συνδιοργάνωσαν πρόσφατα την ελληνική προβολή του ντοκιμαντέρ της Μελάνια Τραμπ, μια πανάκριβη παραγωγή που καταγράφει τις 20 ημέρες πριν από τη δεύτερη ορκωμοσία του Τραμπ. Σκηνοθέτης είναι ο Μπετ Ράτνερ, όλη την προηγούμενη 10ετία «έκπτωτος» από το Χόλιγουντ λόγω σοβαρότατων καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση και επιπλέον, άνθρωπος που φαίνεται ότι -και αυτός- συνδεόταν με τον Επστιν και τις δραστηριότητές του. Αυτή λοιπόν η βαθιά τραμπική προπαγάνδα διά της αφήγησης της πρώτης κυρίας των ΗΠΑ παρουσιάστηκε και εδώ σε κιτς εκδήλωση νυχτερινού κέντρου, με επίσημους καλεσμένους όσους είχαν λάβει την πρόσκληση που συνυπέγραφαν ως οικοδεσπότες η κ. Γκιλφόιλ με τον Αργυρό και τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Eric Vasilatos.
Ο έτερος πάλι, πανελίστας και ραδιοφωνικός παραγωγός, ήταν στα «πουλέν» του Στέφανου Κασσελάκη για την Ευρωβουλή, αλλά η ένδοξη πολιτική του πορεία ανετράπη όταν ανασύρθηκαν παλαιότερες δηλώσεις του για τις κακοποιημένες γυναίκες (ο Παπανώτας φέρεται να είχε πει πως είναι «πρόβλημά τους» αν έχουν επιλέξει να συνδεθούν με κάποιον «σατράπη»). Ο ίδιος ξανάρθε πρόσφατα στη showbiz επικαιρότητα όταν, σχολιάζοντας την απόφαση μιας ραδιοφωνικής παραγωγού να αφήσει τα επαγγελματικά της καθήκοντα για να ακολουθήσει τον αθλητή σύντροφό της στην Πορτογαλία, συμβούλευσε, χαριτολογώντας τάχα μου, «έχω να αλλάξω χώρα, και σέρνω και από πίσω έναν άνθρωπο που παρατάει την καριέρα του και σου φορτώνει κι αυτό, ενώ έχεις τα δικά σου. Πάρε μια οικιακή βοηθό να σε βοηθάει, τσιλιμπούρδισε και δεξιά-αριστερά. Εχει και κούκλες η Πορτογαλία…». Αποψη αρκούντως μισογυνική και εγκλωβισμένη σε ξεπερασμένα, βαρετά στερεότυπα.
Κουτσομπολιά; Οχι και τόσο αν τα συνδέσεις με τη γενικότερη ροπή όλων των κομμάτων να κυνηγούν τέτοιου είδους αμφίσημες διασημότητες ως influencers για τα ψηφοδέλτιά τους και παρ’ όλα αυτά και τα πολλά παρόμοια, που έχουν κάψει αρκετές φορές τις κομματικές γούνες, μυαλό να μη βάζουν.
