Απέραντο φρενοκομείο για πάντα

Μέσα στην «ανορθόδοξη» πολιτική πραγματικότητα που ζούμε έρχεται το βιβλίο των Σταύρου Θεοδωράκη και Αρη Βουρβουλιά με τίτλο «14 σκιές και αλήθειες της Ελλάδας», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, να μας θυμίσει στο τέλος ορισμένες «λέξεις και φράσεις που μαρτυρούν τις σκιές και τις αλήθειες μας»… τόσο επίκαιρα και τόσο διαχρονικά.

Σταχυολογώ: Για το «απέραντο φρενοκομείο»… «Η φράση ειπώθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον Ιανουάριο του 1989, όταν η σύγκρουση Παπανδρέου-Μητσοτάκη με αφορμή το σκάνδαλο Κοσκωτά είχε ξεπεράσει κάθε όριο. “Τα πρωτοφανή γεγονότα που σημειώνονται τον τελευταίο καιρό δημιουργούν την εντύπωση ότι η Ελλάς μετεβλήθη σε απέραντο φρενοκομείο”».

Οσο για την περίφημη φράση «Ε, αυτή είναι η Ελλάδα, δεν τη γνωρίζουμε;», την είπε «ο Κώστας Σημίτης τον Σεπτέμβριο του 2000 στη Βουλή μετά το ναυάγιο του Express Samina στην Πάρο, όπου πνίγηκαν 81 άνθρωποι. Σύμφωνα με όσα καταγγέλθηκαν, το πλοίο ήταν πολύ παλιό, τα σωστικά μέσα ήταν απαρχαιωμένα και κάποιοι από το πλήρωμα έβλεπαν ποδοσφαιρικό αγώνα. Ο πλοιοκτήτης, Παντελής Σφηνιάς, αυτοκτόνησε τον Νοέμβριο του 2000, πέφτοντας από τον 6ο όροφο της ναυτιλιακής του στην Ακτή Κονδύλη στον Πειραιά».

Και μιας και αναφερόμαστε σε μεταφορικά μέσα, ας θυμηθούμε τι είπε ο Γιάννης Βούλγαρης, ομ. καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το 2003: «Η Ελλάδα πότε με εθνική φανφάρα και πότε με εθνική μουρμούρα κατορθώνει να παρακολουθεί τα μεγάλα ραντεβού της Ιστορίας, τους μεγάλους μετασχηματισμούς που συντελούνται στην ομάδα των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Κοντολογίς, η Ελλάδα ταξιδεύει με το καλύτερο τρένο που υπάρχει στον κόσμο, αλλά πάντα είναι επιβάτης του τελευταίου βαγονιού. Φτάνει καθυστερημένη και ανεβαίνει την τελευταία στιγμή».

Για την αντιγραφή και… κύκλους κάνει κάθε νέα αρχή.