Ο Τραμπ έσωσε το καθεστώς του Ιράν

Η πιθανολογούμενη κατάρρευση του θεοκρατικού τυραννικού καθεστώτος στο Ιράν, δυστυχώς, δεν συνέβη ούτε τούτη τη φορά, που οι λαϊκές διαδηλώσεις απλώθηκαν σε όλη τη χώρα, χωρίς όμως εθνική ηγεσία, ένα από τα μειονεκτήματα της εξέγερσης για αξιοπρεπή ζωή, ελευθερία και δημοκρατία.

Κατά τη γνώμη μου, το καθεστώς συσπειρώθηκε μετά τις δηλώσεις Τραμπ περί στρατιωτικής επέμβασης. Ετσι, κατέστη δυνατή η απάντηση μέσω δικών της διαδηλώσεων της «θεοκρατικής-καπιταλιστικής δικτατορίας», κατά το αριστερό κόμμα Tudeh.

Θυμίζω ότι το καθεστώς των μουλάδων στη σημαντικότατη αυτή χώρα της Μ. Ανατολής προέκυψε το 1979 έπειτα από πολύμηνες διαδηλώσεις για την ανατροπή του Σάχη, δηλαδή την αντικατάσταση της διεφθαρμένης μοναρχίας από δημοκρατία και ανεξαρτησία. Ηγέτης της τότε επανάστασης ήταν ο εξόριστος θρησκευτικός ηγέτης Αγιατολάχ Χομεϊνί, που επιστρέφοντας στο Ιράν είχε συναινέσει υπέρ κοσμικού δημοκρατικού κράτους, γι’ αυτό και οι πρώτοι μετά τον Σάχη πρόεδροι ήταν οι Σαντρ και Γκομπζαντέχ, οι οποίοι όμως δεν μακροημέρευσαν.

Οι ακραίοι ισλαμιστές, επικαλούμενοι «στοιχεία» που είχαν εντοπίσει από την κατάληψη της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Τεχεράνη, επιδόθηκαν σε εκστρατεία εναντίον υποτιθέμενων πρακτόρων των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και η ηγεσία του κόμματος Tudeh (Κ.Κ.), που είχε αγωνιστεί και με ένοπλο τμήμα του εναντίον του Σάχη, αυξάνοντας πολύ την επιρροή του στον λαό μετά την αλλαγή.

Γι’ αυτό οι ακραίοι ισλαμιστές συνέλαβαν, υπέβαλαν σε φριχτά βασανιστήρια και εξόντωσαν την ηγεσία του, ενώ παραμέρισαν και τον ίδιο τον Χομεϊνί, που υποχρεώθηκε να αποσυρθεί στην Ιερή Πόλη Κουόμ. Ετσι προέκυψε η λεγόμενη «Ισλαμική Δημοκρατία», δήθεν υποστηρικτής του αγώνα των Παλαιστινίων, με όρους άρνησης του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και εξαγωγής της «Ισλαμικής Επανάστασης».

Δυστυχώς, κάποιοι και στην Αριστερά θεωρούσαν, ελπίζω όχι πλέον, το καθεστώς αυτό αντιιμπεριαλιστικό λόγω του αντιαμερικανισμού του, παραβλέποντας ότι συστατικό των αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων υπήρξαν η δημοκρατία και η ελευθερία, η ισότητα των φύλων κ.λπ.

Οσο για τον χαρακτήρα της πρόσφατης λαϊκής εξέγερσης, προφανώς συμμετείχαν σε αυτήν και νοσταλγοί του Σάχη, αλλά πήγασε από οικονομικοκοινωνικά αιτήματα εργαζομένων και εμπόρων και κυρίως της πολυπληθέστατης και μορφωμένης νεολαίας του Ιράν που «δεν βολεύεται με λιγότερο ουρανό», στην εποχή της έκρηξης των μέσων επικοινωνίας.

Αξιοσημείωτη και η συμμετοχή των γυναικών, που το 2022 είχαν κάνει δική τους αντιθεοκρατική εξέγερση στο όνομα της δολοφονημένης ακτιβίστριας Αμινί. Αλλωστε, ο λαός του Ιράν έχει ιστορία μεγάλων αγώνων που στη δεκαετία του 1950 είχαν φέρει στο τιμόνι της χώρας τον Μοσαντέκ, τον οποίο ανέτρεψαν Αμερικανοί και Βρετανοί μετά την εθνικοποίηση των πετρελαίων.

*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ