Στη δεκαετία του 1980 η Βρετανία αντιμετώπιζε τις επιπτώσεις της αποβιομηχάνισης, ενώ ταυτόχρονα βρισκόταν αντιμέτωπη με την άνοδο του θατσερισμού. Η Μάργκαρετ Θάτσερ πρωτοστάτησε όσον αφορά τη διέλευση του νεοφιλελευθερισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και ο Ρόναλντ Ρίγκαν τον εισήγαγε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Θάτσερ εκπροσώπησε το τέλος του μεταπολεμικού κεϊνσιανού μοντέλου της πλήρους απασχόλησης, της περιφερειακής ισότητας μέσω κρατικής παρέμβασης και των μεθόδων σοσιαλδημοκρατικής αναδιανομής μέσω του κράτους πρόνοιας, των δημοσιονομικών δαπανών και των εργασιακών δικαιωμάτων που ήταν κατοχυρωμένα στον βρετανικό συνδικαλισμό. Προώθησε αυτό που πιο πρόσφατα είχε περιγραφεί και ως «Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική», μια περίοδο μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, περιορισμού του κράτος πρόνοιας και των δικαιωμάτων των Βρετανών εργαζομένων.
Ηταν μέσα σε αυτή την περίοδο που έλαβαν χώρα οι απεργίες των ανθρακωρύχων του 1984-85 στο Νότιγχαμσαϊρ και την ευρύτερη περιοχή, υπό την ηγεσία του Arthur Skerghil της National Union of Mineworkers. Οι ανθρακωρύχοι διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στα νεοφιλελεύθερα μέτρα που προώθησε τότε η συντηρητική κυβέρνηση. Οι ανθρακωρύχοι που παρέμειναν μέχρι το τέλος της απεργίας ήταν περήφανοι, επειδή δεν υποχώρησαν στις τότε προσφορές της κυβέρνησης και επειδή δεν εγκατέλειψαν την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους υπό την απειλή του κλεισίματος των ορυχείων.
Το κλείσιμο των ορυχείων κατά την κυβέρνηση Μέιτζορ τη δεκαετία του 1990 έφερε εξαθλίωση στις οικογένειες των ανθρακωρύχων και οδήγησε σε μαζική ανεργία και φτώχεια. Περαιτέρω δυσκολία προέκυψε και από χρόνια κατά τα οποία πλεονάσματα που συνδέονταν με τις συντάξεις των ανθρακωρύχων κρατούνταν μακριά από τους άνδρες και τις γυναίκες που εργάστηκαν στα ορυχεία και από τις οικογένειές τους.
Τα δύο μεγάλα συνταξιοδοτικά ταμεία των Βρετανών ανθρακωρύχων είναι το BCSSS και το MPS. Η παρούσα εργατική κυβέρνηση ωστόσο εργάστηκε για να αντιμετωπίσει αυτή την ιστορική αντινομία και να επιστρέψει τα πλεονάσματα των συντάξεων στους ανθρακωρύχους. Ξεκινώντας το 2024, η βρετανική κυβέρνηση μετέφερε 1,5 δισεκατομμύριο λίρες στα μέλη του MPS, στηρίζοντας περισσότερα από 100.000 μέλη του σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Και αυτόν τον Δεκέμβριο οι ανθρακωρύχοι του δεύτερου μεγαλύτερου συνταξιοδοτικού ταμείου έλαβαν και αυτοί επιπλέον χρήματα στις συντάξεις τους, με την κυβέρνηση να μεταφέρει στα 40.000 μέλη του BCSSS, εκ των οποίων το 40% ήταν γυναίκες, επιπλέον 2,3 δισεκατομμύρια λίρες από πλεονάσματα που είχαν συσσωρευτεί και τα οποία κρατούνταν από το κράτος από τη δεκαετία του 1990. Ετσι ολοκληρώνεται ένα κεφάλαιο της ιστορίας και δικαίως πλέον αναγνωρίζεται η σημαντική συμβολή των Βρετανών ανθρακωρύχων.
* Δημοτικός σύμβουλος του Εργατικού Κόμματος στο Nottingham City Council και αντιπρόεδρος επιτροπής
