Μετά την ενημέρωση φίλων ότι στην επίμαχη ταινία για τον Καποδίστρια, τον δολοφονημένο κυβερνήτη υποδέχεται στον Παράδεισο η Παναγία, αποφάσισα ότι προσωπικά περίσσευα και ως θεατής. Ετσι γλίτωσα προσωρινά τον πόλεμο των ιστορικών δεδομένων και των αισθητικών αποτιμήσεων του φιλμ. Παρά ταύτα, ο δημόσιος διάλογος είναι τόσο ξαναμμένος, που με πήραν τα σκάγια συνωμοτών και συνωμοσιολογούντων!
Διότι δεν καταγγέλλει μόνο ο σκηνοθέτης ότι τον πολεμούν σκοτεινές δυνάμεις, σε σημείο που κατήγγειλε ακόμη και τον Αδωνι Γεωργιάδη ότι τον περιφρόνησε. Τα σενάρια εκτινάχθηκαν αυτές τις μέρες στο χρηματιστήριο των συνωμοσιών με αποκορύφωμα εκείνο που με έφερε στην απευκταία θέση να συμπαρασταθώ… στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ναι, σε τούτον που δήλωνε με ξεχωριστή αισχρότητα πως «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» (αναφερόμενος στην απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο), αναγκάστηκα να σταθώ στο πλάι του διότι του… ρίχτηκε η βρετανική πρεσβεία!
Τσίτωσαν, λέγανε οι πηγές, οι Βρετανοί γιατί ο Καποδίστριας τα είχε καλά με τους Ρώσους και κόντραρε το Στέμμα, όπως εξάλλου αναφέρει και το σενάριο της ταινίας. Πήγα να αντιλέξω στη συντροφιά που μου αποκάλυπτε τη δόλια συνωμοσία, αλλά πώς να αντιπαρατεθεί κανείς στις πέραν πάσης αμφιβολίας πηγές μιας… μολδαβικής ιστοσελίδας; Η εγκυρότητα αυτής έριξε ολόκληρο το εγχώριο πολιτικό ρεπορτάζ σε πενταετή αφωνία.
Η αλήθεια είναι ότι μπερδεύτηκα λίγο, διότι ενώ στο αρχικό δημοσίευμα αναφερόταν η πηγή του Μολδάβα, όλες οι άλλες ιστοσελίδες που το αναπαρήγαγαν εξαφάνισαν τους συμπαθείς Μολδαβούς συναδέλφους. Κατά τα λοιπά, το κοπιπάστε θριάμβευσε. Η συνωμοσία ανοίγει την όρεξη για junk food. Ψάχνοντας στον κουβά των σκουπιδιών βρίσκω… φωτογραφία τον Μητσοτάκη με το γνωστό «χαμόγελο που παγώνει τους πάντες», δύο μέρες πριν από τα δημοσιεύματα, σε αίθουσα προβολής της ταινίας.
Πάει να πει, αντιστάθηκε λυσσαλέα στους Βρετανούς και αρνήθηκε να κατεβάσει την ταινία και τώρα πρέπει να βρούμε φρουρά να τον προφυλάξει μην του ’ρθει του Στάρμερ να τον απαγάγει. Η αγωνία που έτρωγε τα ακροδάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο με οδήγησε στη συνέχεια αυτής της περιπετειώδους ανίχνευσης γεγονότων μέσα στα οποία παραδέρνουμε. Το 2008 ιδρύθηκε το κόμμα συνεχιστών του Καποδίστρια, αλλά οι Μαυρομιχαλαίοι, με τη βοήθεια της Intelligence Service και την αδιαφορία των πολιτών, το διέλυσαν το 2020. Αν περίμεναν, με τον ντόρο που κάνει η ταινία, θα ήταν μια… κάποια λύση στο σημερινό πολιτικό αδιέξοδο.
Εξάλλου, πάνω από 200.000 πολίτες είδαν την ταινία και ενθουσιάστηκαν. Αυτή είναι πολιτική μαγιά. Κοντά στον νου κι η γνώση. Κοντά σ’ αυτά έμαθα ότι στο καποδιστριακό κόμμα, εκτός από τον αείμνηστο Πέτρο Φυσσούν, ξεκίνησε την καριέρα του άλλο ένα πρόσωπο της σημερινής πολιτικής σκηνής: ο Δημήτρης Νατσιός, επικεφαλής του κόμματος «ΝΙΚΗ». Ο Νατσιός μάλιστα κάνει πετυχημένη πολιτική καριέρα παρότι το καποδιστριακό κόμμα τον είχε διαγράψει το 2016. Καθώς έγιναν συζητήσεις Καρυστιανού-Σμαραγδή, θα σας καλούσα σε επαγρύπνηση για τη συνέχεια, αλλά τότε δεν θα μπορούσα να σας πω καληνύχτα σας…
