Ούτε γάτα ούτε ζημιά, λοιπόν, περί εμπλοκής πολιτικών στην υπόθεση Novartis. Ετσι αποφάσισε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο την Τρίτη, 13/1 (μετά, σου λέει… προληπτικός: Τρίτη και δεκατρείς!), όπως περίπου είχε αποφασίσει, προ τεσσάρων μηνών, το Πρωτοδικείο. Ολα ήταν ένα ψέμα… ή άπειρα ψέματα, που υποστήριξαν/κατέθεσαν, οικειοθελώς και αυθορμήτως, δύο προστατευόμενοι μάρτυρες (μην αναφέρω κι εγώ τα ονόματα, γίνανε που γίνανε βούκινο οι άνθρωποι…).
Ή κάποιοι τους έβαλαν να καταθέσουν· αν και αυτό, όπως είδα και όσο είδα, εκ της διαδικασίας, ουδόλως προέκυψε· ότι, δηλαδή, οι προστατευόμενοι μάρτυρες ήταν βαλτοί από κάποιους· προφανώς πολιτικούς αντιπάλους των κατηγορηθέντων, αφού οι κατηγορηθέντες ήταν -και παραμένουν εισέτι- πολιτικοί. Πλην, οι δύο προστατευόμενοι μάρτυρες δεν φαίνεται να ομολόγησαν κάτι τέτοιο. Εκτός και αν δεν ρωτήθηκαν. Οπότε, αν δεν ρωτήθηκαν -και να με συμπαθάνε οι αξιότιμοι κύριοι δικαστές-, κάτι πάει στραβά στη Δανιμαρκία της Δικαιοσύνης.
Διότι πώς καταδικάζεις δύο κατηγορούμενους για «ψευδή κατάθεση» και «ψευδή καταμήνυση» -που τους μήνυσαν αυτοί τους οποίους κατηγόρησαν για εμπλοκή στην… υποθετική υπόθεση Novartis· μην την πούμε σκάνδαλο και μετά μας τρέχουν κι εμάς στα δικαστήρια ότι… σκανδαλίσαμε λειτουργούς της αδέκαστης Δικαιοσύνης–, εάν δεν αποκαλύψουν τον ηθικό αυτουργό του εν λόγω εγκλήματος ή, εν πάση περιπτώσει, της εν λόγω αξιόποινης πράξης.
Γι’ αυτό και επισημαίνω παραπάνω ότι «προσήλθαν οικειοθελώς και αυθορμήτως» και, κατά τους αδίκως, όπως εκ της ακροαματικής διαδικασίας προέκυψε, κατηγορηθέντες πολιτικούς, αποδείχτηκαν «ψευδομάρτυρες» που «είπαν συνειδητά ψέματα» και «σκευωροί» που «διέσυραν έτσι Δικαιοσύνη και θεσμούς». Διότι αν όλα αυτά τα κατέθεσαν μόνο επί ζημία τους χωρίς ίδιον όφελος, η λογική ποινή δεν θα ήταν φυλάκιση με τριετή αναστολή, με ελαφρυντικό πρότερου σύννομου βίου. Μια λογική ποινή, σε αυτή την περίπτωση, θα ήταν, φέρ’ ειπείν, η παραμονή τους προς περαιτέρω εξέταση σε ίδρυμα που ελέγχει την ψυχολογική συγκρότηση ατόμων που σκευωρούν στα καλά καθούμενα…
