Η αποκαλυπτική(;) διαπίστωση της έρευνας από την εταιρεία IPSOS στις 10 Νοεμβρίου με διέγειρε, ο μορφασμός του προσώπου μου εμπεριείχε ανησυχία, μελαγχολία και ανάγκη απάντησης στην ουσία της μέσω της στάσης ζωής των πολιτών!
Διενεργήθηκε σε δείγμα 10.000 πολιτών από εννέα χώρες Ευρώπης και Αμερικής και με ενδιαφέρον (γιατί, αλήθεια, φοβάμαι τη λέξη «αγωνία»;), ναι, και με αγωνία λοιπόν, μάθαμε πως «ένας στους δύο πολίτες ανησυχεί για τη δημοκρατία». Ετσι τιτλοφορήθηκε το αποτέλεσμα της ίδιας έρευνας με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και τα επιμέρους-ουσιώδη συμπεράσματα των λαϊκών απαντήσεων: α) Η πλειοψηφία των πολιτών ανησυχεί «για τους κινδύνους επιρροής, αν όχι κατάργησης» των πολιτικών συστημάτων τα επόμενα πέντε χρόνια (αύριο το πρωί δηλαδή με κριτήριο τη διάσταση του ιστορικού χρόνου). β) Αντιλαμβάνονται πως «η ανισότητα του πλούτου» ενισχύει την υποστήριξη προς τα εξτρεμιστικά κόμματα, ανοίγει δρόμους στον αυταρχισμό.
Είδατε, συνοδεύσαμε τη λέξη «αποκαλυπτική» με εμφατικό ερωτηματικό, επειδή ανησυχούμε μήπως τα ίδια συμπεράσματα δεν είναι νέα, άγνωστα μέχρι σήμερα, στοιχεία σχετικών ερευνών, αλλά γνωστή, κοινή πεποίθηση! Δεν τη χαρακτηρίζουμε «κοινό μυστικό» επειδή και στις άτυπες δημοσκοπήσεις, όσες ο υπογράφων διενεργώ από την ημέρα δημοσιοποίησης των συμπερασμάτων μέχρι σήμερα, διαπιστώνω πως πρόκειται για κοινή πεποίθηση!
Η αγωνία μου δεν είναι οι αποφάσεις κυβερνήσεων για την αποτροπή του ίδιου ξεπεσμού αλλά τι κάνουμε οι πολίτες! Στις χώρες όπου διενεργήθηκε η ίδια έρευνα (ανάμεσά τους και η δική μας) αναπτύχθηκε διάλογος αναζήτησης αιτιών και τρόπων αποφυγής κατάλυσης της δημοκρατίας. Τον αφουγκράστηκα. Συμπεραίνω την πεποίθησή μου και προ της ίδιας έρευνας: Βάσιμα μπορούμε να ελπίζουμε μόνο αν δούμε άδειες από κόσμο πλατείες και δρόμους κάτω από τα μπαλκόνια των ομιλητών-υποψηφίων σε προεκλογικές περιόδους… Αυτό είναι το πιο ηχηρό, αφυπνισμένο «φτάνει πια!».
-320x213.jpg)
