Η παραλία

Η παραλία δεν ήταν ποτέ ένας τόπος ανάπαυσης, ούτε υπήρξε ποτέ ένας τόπος ανάγνωσης, για τον λόγο αυτό υπάρχουν βιβλιοθήκες, περισσότερο ήσυχες και με πολύ λιγότερη άμμο. «Το βιβλίο κάτω απ’ την ομπρέλα» στην πραγματικότητα είναι ένας ξεπερασμένος μύθος. Οταν φέρνουμε ένα βιβλίο στην παραλία δεν είναι για να το διαβάσουμε, αλλά να το χρησιμοποιήσουμε σαν frisbee, από τη μια ομπρέλα στην άλλη.

Το πολύ, στην άκρη της θάλασσας να λύσουμε κανένα σταυρόλεξο, πριν από μια κάθετη μπαλιά που θα ταράξει την οριζόντια ύπαρξή μας.

Σχετικά με τις άχρηστες φλυαρίες: το αντίθετο θα ήταν χειρότερο. Φανταστείτε αν κάποιος είχε πει κάτι σημαντικό στην παραλία, με το σώμα καλυμμένο με αντηλιακό με βαθμό προστασίας 50: θα ήταν για γέλια, και όποια δική του αλήθεια θα ήταν θλιβερή. Στην παραλία το κουτσομπολιό θα πρέπει να είναι χωρίς κανένα νόημα.

Το γεγονός, ωστόσο, πως φέτος καταλήξατε σε ένα από τα θορυβώδη παραλιακά θέρετρα, με ομπρέλες και ξαπλώστρες, είναι κάτι που πρέπει να σας ελκύει.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι τώρα ξέρετε τις τάσεις των λουόμενων, παρέα με έναν παραθαλάσσιο κοινωνιολόγο, έναν καλοκαιρινό ανθρωπολόγο, ή τουλάχιστον έναν αρθρογράφο της εποχής, προτείνω να πάρετε τα βουνά, θα είστε μια εξωτική φιγούρα, ανάμεσα σε ένα υποβρύχιο και μια τυρόπιτα, ποιος ξέρει, μπορεί να βρείτε ακόμα και χρόνο για ξεκούραση ή για να διαβάσετε κατιτίς.
(Από La Repubblica)