Ακροδεξιό νομοσχέδιο για τη «νόμιμη μετανάστευση»

Ξαναζεσταμένα μέτρα επιτάχυνσης της μετάκλησης μεταναστών εργατών, εκβιαστικές απειλές για κόψιμο επιδομάτων, ακραίοι πειραματισμοί και στοχοποίηση τοξικοεξαρτημένων μεταναστών. Το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για τη νόμιμη μετανάστευση, τις βασικές αρχές του οποίου παρουσίασαν προχθές στο υπουργικό συμβούλιο ο υπουργός Θάνος Πλεύρης και η υφυπουργός Σέβη Βολουδάκη, διέπεται ως επί το πλείστον από τη γνωστή ακροδεξιά και αδέξια λογική του συγκεκριμένου υπουργείου. Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου, στόχος είναι να κατατεθεί το νομοσχέδιο σε διαβούλευση τον Οκτώβριο.

Στα θετικά των εξαγγελιών συγκαταλέγεται η απλοποίηση της διαδικασίας έκδοσης και ανανέωσης των αδειών διαμονής, με διακηρυγμένο στόχο την αποτροπή της υπερβολικής καθυστέρησης της διαδικασίας. Οπως επισημαίνει η γραπτή ενημέρωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, σήμερα υπάρχουν 510.000 ενεργές άδειες διαμονής και 290.000 αιτήματα υπό εξέταση, περίπου τα μισά για ανανέωση, ενώ πολλές φορές η έκδοση της ανανεωμένης άδειας γίνεται αφού έχει ήδη λήξει η περίοδος ισχύος της.

Το υπουργείο σχεδιάζει την αυτόματη έκδοση των εκκρεμών αιτήσεων για ορισμένες κατηγορίες αδειών (π.χ. εξαρτημένης εργασίας και οικογενειακής επανένωσης) και την επέκταση του χρόνου ισχύος της άδειας σε τουλάχιστον δύο έτη. Στοχεύει επίσης στην επιτάχυνση της διαδικασίας στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, με δυνατότητα εξέτασης των αιτήσεων από υπηρεσία και άλλου τόπου από αυτόν όπου υποβλήθηκε η αίτηση, επαναφέρει το δελτίο διαμονής για μέλη οικογένειας Ελληνα πολίτη, ενώ αυξάνει τη διάρκεια της άδειας διαμονής επί μακρόν διαμένοντος και εμπλουτίζει τα κριτήρια για τη χορήγησή της.

Ως προς τις μετακλήσεις μεταναστών για να καλυφθούν τα μεγάλα κενά εργατικού δυναμικού στον αγροτικό τομέα, τις κατασκευές και τον τουρισμό, το υπουργείο εξαγγέλλει ξανά απλοποίηση των διαδικασιών, προβλέπει ρητά τη δυνατότητα πρόσληψης μεταναστών εργατών από εργολαβικές εταιρείες, όπως επίσης ταχύρρυθμη διαδικασία μετάκλησης για εργασία σε στρατηγικές επενδύσεις και επιπλέον διμερείς διακρατικές συμφωνίες μετάκλησης με «προτεραιοποίηση των χωρών που συνεργάζονται για τις επιστροφές παρανόμως εισελθόντων», ώστε να μη λείψει η αναγκαία ακροδεξιά πινελιά.

Προβλέπονται επίσης διευκολύνσεις στην άδεια διαμονής για αλλοδαπούς φοιτητές, όπως και νέες βίζες για εργαζόμενους στην τεχνολογία, για θεωρούμενα ταλέντα, για εργαζόμενους στον ιατρικό τομέα και για επισκέπτες καθηγητές.

Εξαναγκασμός

Αμφιλεγόμενης λογικής θεωρείται το σχέδιο να κατευθυνθούν στην ελληνική αγορά εργασίας οι περίπου 20.000 δικαιούχοι ασύλου ετησίως. Το υπουργείο σχεδιάζει να τους αναγκάσει να μείνουν στη χώρα και να δουλέψουν, κόβοντάς τους τα επιδόματα, αν και στην πράξη έχει καταργηθεί το μηνιαίο οικονομικό βοήθημα σε όσους βρίσκονται σε διαδικασία εξέτασης του αιτήματος ασύλου, ενώ και οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες στερούνται βασικά προνοιακά επιδόματα, γεγονός που έχει οδηγήσει τις Βρυξέλλες να ξεκινήσουν διαδικασία επί παραβάσει κατά της χώρας μας.

Το υπουργείο, που αδυνατεί να εφαρμόσει την ενταξιακή πολιτική την οποία έχει καταρτίσει η κυβέρνηση, σημειώνει ότι θα εξοικονομήσει χρήματα από τα ευρωπαϊκά κονδύλια που προβλέπονται για το πενιχρό μηνιαίο βοήθημα προκειμένου να χρηματοδοτήσει μαθήματα ελληνικών και επαγγελματικής εκπαίδευσης εντός των προσφυγικών δομών.

Ερωτήματα

Σοβαρά ερωτήματα, αν όχι αλγεινή εντύπωση, προκαλεί η ανακοίνωση ρύθμισης για «δυνατότητα παροχής υπηρεσιών σε τοξικοεξαρτημένους πολίτες τρίτων χωρών από τους φορείς ψυχικής υγείας του υπουργείου Υγείας εντός των δομών υποδοχής του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με σκοπό την αποφόρτιση του βεβαρημένου κέντρου της Αθήνας και ουσιαστική υποβοήθηση του συγκεκριμένου πληθυσμού σε ελεγχόμενες συνθήκες».

Σχολιάζοντας την προαναγγελία των μέτρων, ο διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες Λευτέρης Παπαγιαννάκης είπε στην «Εφ.Συν.»: «Η κυβέρνηση εφαρμόζει λογικές “μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια”, σε μια προσπάθεια να απαντήσει σε άσχετες μεταξύ τους πολιτικές ανάγκες. H λογική του υπουργείου είναι “φυλακή ή επιστροφή”, “δουλεύεις ή φεύγεις”. Αυτό δεν αποτελεί σοβαρή πολιτική. Βρίσκει φαινομενικά αποτελεσματικές λύσεις, οι οποίες στην ουσία τους δεν απαντούν σε συγκεκριμένες ανάγκες συγκεκριμένων ομάδων».