Υπάρχει αντιπρόταση για το νερό;

Από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα αυτόν τον καιρό δύο προβλήματα απασχολούν πολύ τον κόσμο στην καθημερινότητά του: οι ελλείψεις νερού και η διαχείριση των σκουπιδιών. Εντάξει, είναι προβλήματα που τα ξέρουμε πολλά χρόνια τώρα, αλλά μοιάζει να μη βρίσκονται σε τροχιά επίλυσης. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση προωθεί δύο νέες μεγάλες παρεμβάσεις με νέα νομοσχέδια ακριβώς σε αυτά τα δύο πεδία. Ενα σχέδιο για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας με μεγάλες αλλαγές στο μοντέλο διαχείρισης των υδάτων και ένα σχέδιο για τα απορρίμματα που βάζει στο παιχνίδι και την καύση πλέον. Μπλέξαμε.

Και στις δύο περιπτώσεις, και με το νερό και με τα σκουπίδια, έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση η μια ισχυρή τάση είναι ότι γίνονται μέρος μιας όλο και πιο αποκλειστικά εμπορευματικής διαχείρισης και μια δεύτερη ότι κινούμαστε σε δρόμους που δεν εγγυώνται ούτε την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά ούτε τη δικαιοσύνη για όλους. Κι αυτό θα έπρεπε να είναι ένα καμπανάκι πολύ ισχυρό για την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων όντως από το κράτος, αλλά φαίνεται ότι οι παρεμβάσεις που επιλέγονται δεν εγγυώνται ούτε και βιώσιμες λύσεις. Γιατί έχει γίνει κεντρική επιλογή πια ότι όλα τα λύνουν στο τέλος οι αγορές και η ελευθερία του εμπορίου, από τους ρύπους και τα απορρίμματα ώς το νερό στις βρύσες μας και στα χωράφια.

Αλλά ίσως και εδώ να κρύβεται και το πολιτικό πρόβλημα του καιρού μας, που είναι η έλλειψη εναλλακτικής προοδευτικής αντιπρότασης. Γιατί δεν αρκεί να καταγγέλλεις τον νεοφιλελευθερισμό, την κυβέρνηση Μητσοτάκη ή τις πολυεθνικές, αλλά να σχεδιάζεις, να παλεύεις και να πολιτεύεσαι και προς μια άλλη κατεύθυνση. Εχει άραγε κάτι διαφορετικό να πει ο σοσιαλισμός για την προστασία του νερού στη χώρα μας; Θα ήταν μια καλή αρχή και για την πολιτική συζήτηση για τις επόμενες εκλογές.