ΟΠΕΚΕΠΕ: επανάληψη μοτίβου

Το σκάνδαλο έχει συγκεκριμένο χρώμα (το μπλε της Ν.Δ.), υπουργούς της Ν.Δ., διευθύνσεις και ονοματεπώνυμα (τα δικά μας παιδιά, όπως ο «Φραπές» και ο «Χασάπης»). Και οι συνέπειές του δεν θα περιοριστούν στα πρόστιμα που θα κληθούν να πληρώσουν οι φορολογούμενοι. Οι στρεβλώσεις που ήδη έχουν δημιουργηθεί ως προς την «αξιοποίηση» των κοινοτικών πόρων, δεν έχουν αποτιμηθεί ακόμη για την ελληνική οικονομία, το μέλλον των επιδοτήσεων, το εμπορικό ισοζύγιο και τον μελλοντικό πληθωρισμό και, άρα, την προϊούσα περαιτέρω μείωση της δύναμης του εισοδήματος. Ωστόσο, η κυβέρνηση –και παλιότερα και τώρα– μιλούσε για «εποποιίες».

«Οποιος έλεγε καλημέρα, έπαιρνε λεφτά», παρότι για άλλες επείγουσες κοινωνικές ανάγκες «λεφτά δεν υπήρχαν». Λεφτόδεντρα υπάρχουν μόνο για να γυρίσουν τα κοπάδια στο μαντρί, στη γαλάζια παράταξη, και μόνο «για τα δικά μας παιδιά». Το μοτίβο του σχολιαστή πρωθυπουργού επαναλαμβάνεται κάθε φορά αυτούσιο. Οταν σε πιάνουν με τη γίδα στην πλάτη, τελειώνει και η πολιτική φαντασία. Αρχίζει, όμως, το σουσούδισμα του λίφτινγκ. «Ο πρωθυπουργός ζήτησε την παραίτησή τους», «Ο Κυριάκος θα αναλάβει πρωτοβουλίες για να μην επαναληφθεί το κακό» κ.λπ. Σαν να λέμε ο αρχηγός μιας μαφίας –γιατί αυτή είναι η πλήρης εικόνα που προκύπτει από τους διαλόγους– θα αναλάβει σταυροφορία κάθαρσης και της πάταξης της διαφθοράς.

Κατά τα άλλα, ο ρόλος του «ανίδεου», του «ανήξερου», του παρατηρητή της σήψης και της διαφθοράς, του πρωθυπουργού που «αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης και στο όνομα όσων κυβέρνησαν». Ο Πορτοσάλτε πρότεινε μια «μεταρρύθμιση»: «Κάνε 200 τους βουλευτές». Και γιατί όχι 150; Οι σαλτιμπάγκοι γυμνοσάλιαγκες είναι και αδίστακτοι. Ο θύτης μπορεί και καταγγέλλει την πράξη του.