Το όνειδος της σκόπιμης λιμοκτονίας

Το εγκληματικό σχέδιο του Ισραήλ για την εθνοκάθαρση στη Λωρίδα της Γάζας «προχωρά με γοργούς ρυθμούς, ίσως και καλύτερα από το αναμενόμενο», διαπιστώνει ο γνωστός Ισραηλινός δημοσιογράφος και συγγραφέας Γκίντεον Λεβί σε άρθρο του στην εφημερίδα «Χααρέτζ» με τίτλο «Το όνειδος της σκόπιμης λιμοκτονίας».

«Το λεγόμενο “Ανθρωπιστικό” Ιδρυμα της Γάζας (GHF) έχει τραγική επιτυχία. Οχι μόνο εκατοντάδες κάτοικοι της Γάζας έχουν σκοτωθεί από πυροβολισμούς ενώ περίμεναν στην ουρά για τρόφιμα που διανέμονται από το GHF, αλλά υπάρχουν και άλλοι που δεν καταφέρνουν να φτάσουν στα σημεία διανομής πεθαίνοντας από την πείνα καθ’ οδόν. Πολλά θύματα είναι παιδιά και μωρά» γράφει ο Λεβί.

Οι εικόνες που κρύβουν τα συνένοχα στο έγκλημα ισραηλινά ΜΜΕ, «των οποίων η ελλιπής δημοσιογραφική κάλυψη της Γάζας δεν θα ξεχαστεί ούτε θα συγχωρεθεί ποτέ», είναι ορατές στον υπόλοιπο πλανήτη. «Εικόνες που θυμίζουν επιζώντες στρατοπέδων συγκέντρωσης, εικόνες από το Ολοκαύτωμα. Η απόκρυψή τους ισοδυναμεί με άρνηση του φαινομένου».

«Το όπλο της σκόπιμης λιμοκτονίας λειτουργεί. Σκελετωμένα βρέφη και νήπια, ζωντανά και νεκρά, με τα κόκαλα να προεξέχουν μέσα από ελάχιστο λιπώδη ιστό ή μαραμένους μυς, με μάτια και στόματα διάπλατα ανοιχτά, με νεκρωμένη έκφραση στα πρόσωπα. Στο Ισραήλ, πολλοί άνθρωποι απορρίπτουν αυτές τις φωτογραφίες, αμφισβητούν ότι είναι αληθινές. Αλλοι εκφράζουν τη χαρά και την υπερηφάνειά τους βλέποντας πεινασμένα μωρά. «Ναι, αυτό μας έχει συμβεί και σ’ εμάς…» διαπιστώνει ο αρθρογράφος.

Και μιλάει για ένα νέο «δαιμονικό» στάδιο: «Η μετατροπή της σκόπιμης λιμοκτονίας σε ένα νόμιμο και αποδεκτό όπλο από τους Ισραηλινούς, είτε μέσω ανοιχτής υποστήριξης είτε μέσω ψυχρής αδιαφορίας, είναι το πιο δαιμονικό στάδιο μέχρι στιγμής στον πόλεμο που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας».

Η σκόπιμη λιμοκτονία έχει μετατρέψει αυτόν τον πόλεμο «στον πιο φρικτό από τους πολέμους του Ισραήλ, σίγουρα στον πιο εγκληματικό, ποτέ δεν έχουμε οδηγήσει στην πείνα δύο εκατομμύρια ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο».

Ωστόσο, κατά τον Λεβί, «υπάρχει κάτι που είναι χειρότερο από τη σκόπιμη λιμοκτονία: η αδιαφορία με την οποία γίνεται δεκτή στο Ισραήλ».

«Την περασμένη Τετάρτη», καταλήγει, «σε απόσταση μιάμισης ώρας από το Ισραήλ με το αυτοκίνητο πέθανε άλλο ένα μωρό, ο Γιουσέφ αλ Σαφάντι. Η οικογένειά του δεν μπορούσε να βρει κανένα υποκατάστατο γάλακτος για να τον ταΐσει. Ενώ πέθαινε, το ισραηλινό Channel 12 μετέδιδε μια εκπομπή μαγειρικής. Η τηλεθέαση ήταν εξαιρετικά υψηλή».