Παρά τις εξαγγελίες και τις λαϊκές διεκδικήσεις, ο αποτελεσματικότερος τρόπος πρόσβασης σε πολλές παραλίες παραμένει… η απόβαση! Μάντρες απόρθητες εξακολουθούν και φράζουν το περιγιάλι, που παραμένει κρυφό.
Κι όμως η κυβέρνηση με τον νόμο 5092/2024 (ΦΕΚ 33/Α/4 Απρ. 2024) καθόρισε στο άρθρο 6, παράγραφος 6 ότι «αν μεταξύ αιγιαλού και δημόσιας οδού… παρεμβάλλεται ιδιωτικό ακίνητο, ο κύριος, ο επικαρπωτής και ο νομέας του παρέχουν ελεύθερη δίοδο για την ακώλυτη και ασφαλή πρόσβαση στον αιγιαλό…».
Μα γιατί δεν έχουν ήδη ανοίξει εκατοντάδες ιδιοκτησίες, π.χ. επί της παραλιακής από Γλυφάδα έως Σούνιο;
Η δημιουργική ασάφεια της νομοθεσίας μπορεί να υποκρύπτει προσχηματική πρόθεση. Κοινώς φούμαρα!
Για να καταστεί εφικτό το άνοιγμα των ακτών απαιτούνται χρονοδιάγραμμα, προδιαγραφές, ποινές για παραβάτες. Για παράδειγμα: ανά 50 μέτρα περίφραξης μία δίοδος, πλάτους 3 μέτρων, με ήπια κλίση σύμφωνα με το υφιστάμενο ανάγλυφο, κουπαστή στα επικλινή σημεία, με έξοδα του ιδιοκτήτη (που επί χρόνια αποστερεί την πρόσβαση!), έλεγχο από δήμο/λιμενικές αρχές, συμμόρφωση έως 31/12/2026, κλιμακούμενο πρόστιμο για όσους καθυστερούν.
Ετσι διασφαλίζεται το περιβάλλον για όλους και όχι με νόθευση του άρθρου 24 του Συντάγματος, που εχθρεύονται οι προστάτες της αυθαιρεσίας, της όξυνσης της κλιματικής κρίσης, της εκμετάλλευσης των πεπερασμένων φυσικών πόρων της χώρας σε βάρος της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων. Αυτών που δεν προσβάλλουν δάση και θάλασσες.
Ας γιορτάσουμε την 5η Ιουνίου ως Ημέρα Περιβάλλοντος επί της ουσίας.
