Θα είναι η απειλή της Ρωσίας ο καταλύτης για τη δημιουργία ενός νέου γαλλογερμανικού άξονα που θα επιτρέψει τη χειραφέτηση της Γηραιάς Ηπείρου;
Η ολομέτωπη επικοινωνιακή εκστρατεία του Μακρόν, ο οποίος διεκδικεί ρόλο στην Ουκρανία, είναι από μόνη της μια τεράστια αντίφαση. Ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι έχουν αποσταλεί στην Ουκρανία ως εγγυήτριες της ειρήνευσης στρατιωτικές δυνάμεις από τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Οι δύο μεγάλοι της Ευρώπης διεκδικούν σταθεροποιητικό ρόλο στη Γηραιά Ηπειρο, σε μια στιγμή που κινούνται σε μια μη αντιστρέψιμη τροχιά εσωτερικής αποσταθεροποίησης.
Στη Γαλλία, σε δύο χρόνια από σήμερα στο μέγαρο των Ηλυσίων θα βρίσκεται η Λεπέν ή κάποιο στέλεχος του κόμματός της, ενώ στη Γερμανία κάθε τοπική εκλογική εκστρατεία σε επίπεδο ομόσπονδου κρατιδίου θα επικεντρώνεται στο κυρίαρχο ερώτημα αν πρέπει να συνεχιστεί η καραντίνα της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD).
Mε τις δημοσκοπήσεις να προεξοφλούν την πρωτιά της Ακροδεξιάς στη Γαλλία και στη Γερμανία είναι πλέον φανερό ότι συζητούνται και άλλα σενάρια. Στη Γαλλία, η καταδίκη της Λεπέν σε στέρηση των πολιτικών της δικαιωμάτων για κατάχρηση κονδυλίων του Ευρωκοινοβουλίου για πληρωμή συνεργατών έχει καταστήσει πολιτικό θρίλερ την εκδίκαση της έφεσης.
Σε πολιτικό θρίλερ θα μπορούσε να εξελιχθεί και η ετήσια έκθεση της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, δηλαδή της υπηρεσίας πληροφοριών της Γερμανίας. Στην έκθεση επισημαίνεται ότι το AfD κινείται εκτός του μεταπολεμικού δημοκρατικού πλαισίου της Γερμανίας και τελεί υπό παρακολούθηση για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν στοιχεία που να νομιμοποιούν προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης με αίτημα την απαγόρευση της λειτουργίας του κόμματος. Ετσι ο ευρωπαϊκός ζήλος του Μακρόν υπό το φως των παραπάνω προβάλλει περισσότερο ως προσπάθεια αλλαγής της επικοινωνιακής ατζέντας παρά ως επιστροφή στην πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση προχωρεί μέσω κρίσεων.
Τελικά η κρίση στην Ουκρανία δεν θα οδηγήσει σε χειραφέτηση την Ε.Ε. αλλά ούτε σε απόσυρση τις ΗΠΑ. Τα παραπάνω φωτίζουν ως μακρινό παρελθόν την εποχή λίγο πριν από την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ την άνοιξη του 2003, όταν ο Σιράκ και ο Σρέντερ έκαναν τα πρώτα βήματα χειραφέτησης από τις ΗΠΑ.
