Ας μην μπερδευόμαστε

Το είδαμε κι αυτό, να κατηγορεί ο Ντόναλντ Τραμπ τον ηγέτη της Νότιας Αφρικής, τον Σίριλ Ραμαφόζα, για ρατσισμό και πολιτική γενοκτονίας των Αφρικάνερ, των λευκών Νοτιοαφρικανών, εκ μέρους των μαύρων κυβερνώντων. Να κατηγορούνται οι μαύροι δηλαδή της Νότιας Αφρικής για ρατσισμό και γενοκτονία απέναντι στους λευκούς, οι οποίοι αποδεδειγμένα και ανελέητα εγκαθίδρυσαν για 50 χρόνια το καθεστώς του Απαρτχάιντ, το πλέον ρατσιστικό και δουλοκτητικό καθεστώς του πλανήτη. Κι όλα αυτά, για να ικανοποιηθούν ο Νοτιοαφρικανός Μασκ και οι υπόλοιποι Αμερικανοί υπέρμαχοι της «λευκής υπεροχής».

Ανήκει στο σύνηθες βέβαια οπλοστάσιο πολλών ακροδεξιών πολιτικών τόσο η αντιστροφή της πραγματικότητας όσο και η πρόκληση θολούρας. Χουντικός είναι κάποιος κεντρώος, φασίστας κάποιος κεντροαριστερός, εθνοπροδότης κάποιος φιλελεύθερος δεξιός κ.ο.κ. Εφεραν στις ΗΠΑ 49 Αφρικάνερ, τους παρουσίασαν ως κυνηγημένους και τους έδωσαν καθεστώς ασύλου. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, μάλιστα, παρομοίασε τις υποτιθέμενες διώξεις με το κυνήγι που υπέστη ο Εβραίος πατέρας του τη δεκαετία του 1930. Οι Αφρικάνερ είναι, δηλαδή, οι Εβραίοι της εποχής μας! Ισως γιατί η κυβέρνηση Ραμαφόζα υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους.

Επίσης ανήκει στην κουλτούρα ορισμένων τέτοιων ανθρώπων να προσπαθούν εντός έδρας –όπως τώρα στον Λευκό Οίκο– να επιτίθενται αιφνιδιαστικά στους επισκέπτες με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, αντί να τους υποδέχονται με αβρότητα, όπως απαιτούν οι κανόνες της φιλοξενίας. Οπως και με τον Ζελένσκι, έγινε προσπάθεια τρομοκράτησης του Ραμαφόζα, ωστόσο αυτός, που είχε δει τι έγινε με τον πρώτο, αποδείχτηκε τέρας ψυχραιμίας – «δεν έχω αεροπλάνο να σας προσφέρω», είπε αφοπλιστικά και ταυτόχρονα δηκτικά στον Αμερικανό πρόεδρο. Καρφί για το αεροπλάνο που φαίνεται ότι προτίθενται να του δωρίσουν οι Καταριανοί.

Η ίδια η πραγματικότητα άλλωστε διαψεύδει τους αστήρικτους ισχυρισμούς. Δεν είναι μόνο ότι η φωτογραφία που επέδειξε ο Τραμπ ως πειστήριο γενοκτονίας είναι τραβηγμένη στο Κογκό. Είναι κυρίως ότι η Νότια Αφρική έχει τις μεγαλύτερες ανισότητες στον κόσμο. Κάτι που οφείλεται στον γαλαντόμο Νέλσον Μαντέλα, που δεν έκανε κατασχέσεις περιουσιών, ούτε αναδασμούς, και έτσι σήμερα οι λευκοί, δηλαδή το 7% του πληθυσμού, κατέχουν το 72% των καλλιεργήσιμων γαιών της χώρας. Οι εντάσεις, δηλαδή, οφείλονται κατά βάση στη συνεχιζόμενη φτώχεια των μαύρων.

Η αλήθεια, λοιπόν, δεν είναι περίπλοκη, ούτε θολή. Ο λευκός Αφρικάνερ δεν είναι θύμα. Και ρατσισμός σε αυτό τον κόσμο νοείται μόνον από τον ισχυρό προς τον ανίσχυρο. Ποτέ το αντίθετο. Ο ανίσχυρος αισθάνεται ή σεβασμό ή μίσος ή φόβο απέναντι στον ισχυρό. Οχι ρατσισμό. Γι’ αυτό και, ειρήσθω εν παρόδω, η ισχύς του Ισραήλ σήμερα αλλάζει την εικόνα του Εβραίου που, από αιώνιο «θύμα», δηλώνει και ενδεχόμενος «θύτης». Η ωμή χρήση βίας, παραδόξως, μειώνει τον ρατσισμό προς όποιον τη διαπράττει.

Η διάχυτη βία σήμερα αποτελεί βέβαια καταισχύνη. Ακόμη πιο επαίσχυντη, όμως, και βαθιά θλιβερή, είναι η ροπή ανερμάτιστων ηγετών, κοινωνιών, ατόμων να φέρονται ρατσιστικά στους πιο αδύναμους. Δηλαδή, η θρασυδειλία.