Ποιος αποφασίζει για προσφυγές πολιτών κατά κυβερνητικών επιλογών που τις θεωρούν μη σύννομες; Μη βιαστείτε να απαντήσετε «τα δικαστήρια» – θα ήταν… άστοχο. Ποιος αποφασίζει για το οικονομικό μοντέλο μιας οικονομίας; Μη βιαστείτε να απαντήσετε οι κυβερνήσεις – θα ήταν εξίσου… άστοχο. Ποιος αποφασίζει λοιπόν; Ποιος «δικαιούται» να αποφασίζει, στο όνομα ποιας εξουσίας, που απορρέει από ποιον;
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Πιερρακάκης, ο διοικητής της ΤτΕ κ. Στουρνάρας, ο γ.γ. του ΟΟΣΑ, τα στελέχη της Κομισιόν κ.λπ. δηλώνουν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα, δεν υπάρχουν χρήματα, θα είναι λάθος, θα είναι σχεδόν καταστροφή να αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας την «επιστροφή» του 13ου και 14ου μισθού για τους δημόσιους υπαλλήλους. Ωστε λοιπόν τα δικαστήρια θα αποφασίζουν όχι με βάση το σύννομο αλλά με βάση οικονομικά κριτήρια; Θα πρέπει όλοι οι δικαστές να επανεκπαιδευτούν στα οικονομικά της Σχολής του Σικάγου και στα trickle down economics και το δίκαιο της χώρας να ξαναγραφτεί με βάση αυτές τις «σταθερές»;
«Δικαιούνται», έστω, οι κυβερνήσεις να ασκούν οικονομική πολιτική που να στοχεύει σε συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο; Οχι, λέει ευθαρσώς ο υποδιοικητής της ΤτΕ Θοδωρής Πελαγίδης από το βήμα του Φόρουμ των Δελφών – και επομένως η σχετική συζήτηση είναι «ανέξοδη»! Διότι ό,τι και αν επιθυμούν ή κάνουν οι πολιτικοί, το μοντέλο συσσώρευσης το διαμορφώνουν οι αγορές με βάση υπέρτερους καταναγκασμούς.
Ναι, αλλά οι πολιτικοί -κι όχι οι αγορές, οι διοικητές κεντρικών τραπεζών και ο γ.γ. του ΟΟΣΑ που δεν τους εκλέγει κανείς- είναι οι εντολοδόχοι της «βούλησης του λαού». Οχι, αντιτείνει και ο «πολύς» Νουριέλ Ρουμπινί: και τον Μίκι Μάους να βάλεις στον Λευκό Οίκο, η «πειθαρχία των αγορών» είναι η ανώτατη αρχή!
Ναι, αλλά τότε στον Λευκό Οίκο, στο Μέγαρο των Ηλυσίων, στην Μπούντεσταγκ, στην Ηρώδου του Αττικού θα κατοικήσουν, αργά ή γρήγορα αλλά με μαθηματική ακρίβεια, ο Μίκι Μάους και τα άλλα «παπάκια» – κι ύστερα οι Χίτλερ του 21ου αιώνα. Η «πειθαρχία των αγορών» über alles…
