Κάτι τρέχει, κάτι που… ακινητοποιεί την επέκταση Καλαμαριάς του Μετρό Θεσσαλονίκης. Διαδοχικές, αφηρημένες και γενικόλογες δηλώσεις του νέου υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Χρίστου Δήμα, και του παλαιότερου υφυπουργού του, Νίκου Ταχιάου, έχουν ανάψει όλα τα κόκκινα προειδοποιητικά φωτάκια. Σε συνάρτηση με τις ασάφειες για τις εργολαβίες που εκτελούνται(;), τις πιθανές αποζημιώσεις για τις καθυστερήσεις αλλά και τις καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις για τη διάνοιξη της οδού Πόντου, έχει δημιουργηθεί ένα εκρηκτικό «κοκτέιλ» ανησυχιών.
Με προχθεσινές δηλώσεις του ο κ. Ταχιάος άνοιξε τον πρώτο φεγγίτη των ανησυχιών αυτών καθώς, όπως δήλωσε, η γραμμή της Καλαμαριάς θα λειτουργήσει στις 30 Νοεμβρίου του 2025 (δηλαδή έναν χρόνο ακριβώς μετά τη λειτουργία της βασικής γραμμής), ότι αυτή είναι μεν μια «ορατή προθεσμία» για την παράδοση του έργου, ωστόσο… «αν υπάρξει απόκλιση, θα είναι πολύ μικρή» («Εφ.Συν.» 31.3.2025 «Πάει για νέα παράταση η παράδοση του Μετρό στην Καλαμαριά»).
Ασάφεια
Ο υφυπουργός άφησε τη «μικρή» αυτή ασάφεια να αιωρείται, αλλά χθες ήρθε ο νέος υπουργός να τη μετατρέψει σε κυριολεξία καθώς, όπως δήλωσε στην ΕΡΤ, «το χρονοδιάγραμμα που θα παραδοθούν οι 5 σταθμοί είναι κάτι που παρακολουθούμε στενά(;). Την επόμενη εβδομάδα έχουμε στη Θεσσαλονίκη ένα συντονιστικό με τις εταιρείες». Κατά το κοινώς λεγόμενο, η ανακοίνωση για λειτουργία στις 30 Νοεμβρίου του 2025 έχει ήδη «χλομιάσει».
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, καθώς αίφνης ο κ. Ταχιάος βγήκε να επιμείνει –το είχε ξαναπεί– και στην μπαταριά ότι, όταν θα κουμπώσει η γραμμή της Καλαμαριάς στην κεντρική, τότε θα χρειαστεί το Μετρό στο σύνολό του να αναστείλει τη λειτουργία του για ένα με ενάμιση μήνα! Αυτό όμως δεν είναι μόνο κάτι το απολύτως καινούργιο και ανεξήγητο, αλλά είναι κάτι που μετέτρεψε τις προφανείς απορίες που γεννήθηκαν σε σθεναρή καχυποψία για όσα υποκρύπτονται. Το θέμα είναι τόσο «καινούργιο» που ακόμη και ο νέος υπουργός που ρωτήθηκε σχετικά χθες προτίμησε να δηλώσει άσχετος, λέγοντας πως «είναι κάτι που είναι πολύ πιθανό, θα προτιμούσα όμως να περιμένω τις επίσημες ανακοινώσεις από το Μετρό παρά να πω κάτι για το οποίο δεν έχω την ακριβή πληροφορία» (σημ.: δηλαδή οι δηλώσεις του υφυπουργού δεν είναι κάτι επίσημο, δεν πρέπει να τις λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη;). Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι στην επίσημη σελίδα της Ελληνικό Μετρό, όπου φαίνεται η πρόοδος των έργων για την επέκταση προς Καλαμαριά, αναφέρεται ότι έχει ολοκληρωθεί μόλις σε ποσοστό 89%!
Η δικαιολογία
Στα προαναφερθέντα αξίζει να προσθέσουμε και μερικές παρατηρήσεις επί του «πεδίου». Η γραμμή των πέντε σταθμών της Καλαμαριάς υποτίθεται –σύμφωνα με αμέτρητες δηλώσεις– ότι προχωρούσε με ταχύτητες καλές διότι δεν υπήρχε τίποτα(!), απολύτως τίποτα(!), να εμποδίζει την πρόοδο των εργασιών. Κάποια στιγμή τα προηγούμενα χρόνια όλοι έλεγαν ότι η γραμμή αυτή θα λειτουργούσε μόλις έξι μήνες μετά τη λειτουργία της κεντρικής γραμμής. Από τους αρχικούς έξι μήνες πήγαμε στον έναν ολόκληρο χρόνο και τώρα μετεωριζόμαστε εκ νέου, άνευ λοιπών εξηγήσεων. Η δικαιολογία που έχει «διανεμηθεί» αναφέρει ότι στην επέκταση της Καλαμαριάς υπάρχουν έξι(6) εργολαβίες(!) αντί της μιας που υπήρχε στην κεντρική γραμμή. Και από έξι… οι πέντε έχουν καθυστέρηση! (σημ.: αν υπάρχει πρόβλημα χρηματοδότησης κανένας δεν το λέει, αλλά και κανένας δεν λέει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα). Εσχατο αλλά όχι τελευταίο, η γνωστοποίηση μέσω δημοσιευμάτων ότι μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα θα φτάσει στη Θεσσαλονίκη ο πρώτος από τους 15 νέους συρμούς οι οποίοι θα προστεθούν σταδιακά στους υφιστάμενους δεκαοχτώ. Αυτοί οι 15 νέοι συρμοί αξίας περίπου 150 εκατομμυρίων ευρώ είχαν παραγγελθεί για τη λειτουργία της γραμμής Καλαμαριάς και είναι κατά τρεις λιγότεροι(;) από αυτούς που είχαν προϋπολογιστεί στον διαγωνισμό (των 176 εκατομμυρίων) που είχε προκηρυχτεί το… μακρινό 2022, όταν, όπως είχαμε περιγράψει σε αναλυτικό ρεπορτάζ («Εφ.Συν.» 3.2.2022 «Ασθενεί ο “υγιής ανταγωνισμός”, αιμορραγεί το δημόσιο συμφέρον»), είχε προκηρυχτεί διεθνής διαγωνισμός και η τότε «Αττικό Μετρό» (νυν Ελληνικό Μετρό) βιαζόταν τόσο, μα τόσο πολύ! Σε σημείο που, αν και τρεις διεθνείς εταιρείες ζητούσαν παράταση για να υποβάλουν προσφορές, καθώς θεωρούσαν μικρό το χρονικό διάστημα ενός μήνα για τις προτάσεις τους, τα αιτήματά τους απορρίφθηκαν, στον διαγωνισμό έλαβε μέρος μόνο μία εταιρεία και ο πολυδιαφημιζόμενος «υγιής ανταγωνισμός» πήγε στον κάλαθο των απορρίψεων. Εκείνος ο διαγωνισμός ολοκληρώνεται τώρα και δεν θέλουμε να κάνουμε ανίερους συνειρμούς, έχουμε κάθε λόγο όμως να ζητάμε απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα.
