Η δικαστική απόφαση που θέτει εκτός μάχης για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2027 τη Λεπέν πλήττει τον ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό τη στιγμή που είχε σχεδόν ολοκληρώσει τον εξευγενισμό του. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Λεπέν μόλις επέστρεψε από επίσκεψη στο Ισραήλ και τους τελευταίους μήνες προσπαθεί να προβάλλει ως πολιτικός συγγενής της Μελόνι, ενώ ταυτόχρονα αποδοκιμάζει την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) που πλέον καταγράφεται ως νεοναζιστικό πολιτικό μόρφωμα.
Οι δικαστικές αποφάσεις που στερούν τα πολιτικά δικαιώματα ενός ηγέτη σπάνια τον διώχνουν οριστικά από την πολιτική σκηνή όταν διαθέτει τη λαϊκή υποστήριξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ερντογάν, που είχε καταδικαστεί το 1999 και έτσι δεν μπόρεσε τον Νοέμβριο του 2002 να ηγηθεί της κυβέρνησης του κόμματός του και παραχώρησε προσωρινά τη θέση του στον Γκιουλ.
Τι θα κάνουν η Λεπέν και ο Εθνικός Συναγερμός; Θα υποταχθούν στη δικαστική απόφαση ή θα περάσουν σε μαχητικές κινητοποιήσεις; Ενα είναι βέβαιο: ότι ο Μακρόν ηγείται μιας ετοιμόρροπης κυβέρνησης μειοψηφίας που μπορεί να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή στη Βουλή.
Η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων από τη Λεπέν αυξάνει την αβεβαιότητα και μηδενίζει την προβλεψιμότητα για τις εξελίξεις στη Γαλλία. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι ο Μακρόν είναι πολύ πιθανόν να αναγκαστεί να αποχωρήσει πριν από την εκπνοή της δεύτερης και τελευταίας πενταετούς θητείας του.
Μέχρι χθες η Λεπέν λειτουργούσε σαν πρόεδρος σε αναμονή, ενώ τώρα το παιχνίδι γίνεται ανοικτό και μη προβλέψιμο. Πριν κλείσει καν ένας χρόνος από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που προκήρυξε ο Μακρόν, η Γαλλία δίνει την εικόνα μιας ακυβέρνητης πολιτείας. Την ίδια στιγμή, σε μια αναμφισβήτητη φυγή προς τα εμπρός, ο Γάλλος πρόεδρος προσπαθεί να συγκροτήσει μια ομάδα πρόθυμων εταίρων που θα αποστείλουν χερσαίες δυνάμεις στην Ουκρανία, μια εξέλιξη που θα μπορούσε να φέρει τη Γηραιά Ηπειρο σε γενικευμένη ανάφλεξη.
Η αστάθεια στη Γαλλία δεν είναι παρένθεση που θα κλείσει στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, αλλά αποτελεί τη νέα σταθερά του πολιτικού συστήματος της χώρας. Η κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας ώθησε τη Λεπέν να εξωραΐσει το στίγμα του κόμματος της. Τίποτε δεν εγγυάται ότι, αν ο σκληρός πυρήνας του Εθνικού Συναγερμού θεωρήσει ότι το σύστημα δεν πρόκειται να τους εμπιστευθεί τη νομή της εξουσίας, δεν θα προσεγγίσουν το στίγμα και το προφίλ της Εναλλακτικής για τη Γερμανία.
