Ο Μερτς δεν κουράζεται να διαβεβαιώνει ότι η «ολική επαναφορά» του γαλλογερμανικού άξονα είναι το πολυεργαλείο που θα βγάλει την Ε.Ε. από τα σημερινά της αδιέξοδα, συμπεριλαμβανομένων και των σχέσεων με τις ΗΠΑ του Τραμπ.
Με τα σημερινά δεδομένα, αν οι Μακρόν-Μερτς θέλουν η Ε.Ε. να είναι αξιόπιστη απέναντι στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, μάλλον θα πρέπει να αναβαθμίσουν την τριγωνική συνεργασία με την Πολωνία με την οποία Γαλλία και Γερμανία συναποτελούν το «τρίγωνο της Βαϊμάρης».
Ισχυρή στρατιωτική δύναμη η Πολωνία, επηρεάζει τις σκανδιναβικές και τις βαλτικές χώρες.
Μία ομάδα από μόνες τους είναι πλέον η Ουγγαρία του Ορμπαν και η Σλοβακία του Φίκο -με τη Ρουμανία στην αίθουσα αναμονής-, που συμπλέουν με τη Ρωσία του Πούτιν.
Να σημειωθεί ότι Πολωνία και Τσεχία μαζί με τη Σλοβακία και την Ουγγαρία αποτελούν την τετράδα του Βίζεγκραντ, μια συμμαχία που μαζί με τα παραπάνω αναδεικνύει τη Βαρσοβία ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη.
Η Ιταλία της Μελόνι φιλοδοξεί να αναδειχθεί προνομιακός συνομιλητής των ΗΠΑ του Τραμπ και βρίσκεται ήδη σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με τη Γαλλία του Μακρόν που θεωρεί δεδομένο τον ηγετικό της ρόλο στον Νότο και στη Μεσόγειο.
Καθοριστικής σημασίας για τις ενδοευρωπαϊκές ισορροπίες και τους συσχετισμούς είναι το άτυπο αλλά βαρύνον δίδυμο Γαλλίας και Βρετανίας, με κοινό παρονομαστή τη στρατιωτική τους ισχύ, συμβατική και πυρηνική, και τη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Πρόκειται για ένα δίδυμο ανταγωνιστικό στον γαλλογερμανικό άξονα και όχι συμπληρωματικό, λόγω της προνομιακής θέσης του Παρισιού σε σχέση με το Λονδίνο και το Βερολίνο, με τη Γαλλία να είναι μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και πυρηνική δύναμη, τη Γερμανία να δυσφορεί, ενώ η εμβέλεια της εκτός Ε.Ε. Βρετανίας είναι οριοθετημένη.
Τα παραπάνω από μόνα τους φωτίζουν μια σκληρή πραγματικότητα για τη Γηραιά Ηπειρο, ότι δηλαδή η ενότητα των 27 διαμορφώνεται στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, καθώς και ότι ο Τραμπ σήμερα και ο Πούτιν αύριο δεν θα δυσκολευτούν να διασπάσουν μια ήδη πολυδιασπασμένη Ε.Ε.
Τέλος, στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί η ντε φάκτο ειδική σχέση, κατά το πρότυπο της Βρετανίας, που τείνει να διαμορφώσει η Τουρκία με την Ε.Ε. με τις ευλογίες των μεγάλων.
Πρόκειται για μια ειδική σχέση με προϊστορία αιώνων, όταν ο Φραγκίσκος ο Α’ της Γαλλίας, στριμωγμένος από τους Αψβούργους, συμμάχησε με τον σουλτάνο.
-320x213.jpg)
