Θεωρείται ίσως και η ασθένεια της εποχής, το ότι ο άνθρωπος γερνάει και προτού εγκαταλείψει τη ζωή τον έχει εγκαταλείψει η μνήμη του. Η μνήμη, που εκτός από προσωπική είναι και συλλογική. Είναι ο τρόμος μπροστά στην απώλειά της, αυτός που ώθησε τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Νίκο Σκουλά να γράψει το Numb που σημαίνει μουδιασμένος έως παράλυτος, ακόμη και ναρκωμένος.
Σε αυτό βρισκόμαστε σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον με τέσσερις ανθρώπους την ώρα που διεξάγεται μια επιστημονική έρευνα. Το δωμάτιο είναι κάπως “διαφορετικό”. Μια κάμερα παρακολουθεί και καταγράφει τα όσα γίνονται σε αυτό. Μια «φωνή» διεξάγει προγραμματισμένες συνεντεύξεις.
Η διαδρομή αυτής της ιστορίας δεν είναι γραμμική. Και κάπως τα όσα διαδραματίζονται… συγχέονται: τι σχέση έχει το αεροπορικό δυστύχημα στη Μαλαισία με την Ελλάδα ; Τι σχέση έχει ο Ρονάλντο με τον Πλάτωνα; Ποιος είναι ο Αμέλητας ποταμός;
Το τι μπορεί να είναι η μνήμη ίσως έχει τόσες απαντήσεις που αντιστοιχούν από μία για κάθε άνθρωπο. Μνήμη ή ανάμνηση; Η αλήθεια συμβαίνει ή πρόκειται για διαφορετικές προοπτικές. Αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να φωτίσει η παράσταση μπλέκοντας το προσωπικό με το συλλογικό: τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τις αναμνήσεις του; Τι θα γινόταν ο κόσμος όλος χωρίς την ιστορία του;
«Numb. Το μούδιασμα της ανθρωπότητας πριν τον όλεθρο και την καταστροφή της, το μούδιασμα πριν σταματήσουν όλες οι αισθήσεις της να λειτουργούν» μας δίνει μια εξήγηση για τον τίτλο του έργου η διαφήμισή του για να μας θέσει το ερώτημα «Τι είναι για σας η μνήμη;».
*Αλήθεια περί τίνος πρόκειται; ρωτήσαμε τον δημιουργό του Νίκο Σκουλά
To NUMB είναι ένα έργο που ασχολείται με την μνήμη, προσωπική και συλλογική και τον τρόμο της απώλειάς της. Όταν το έργο πήρε μορφή στο χαρτί, αυτό που ήθελα να κοινωνήσω στους θεατές είναι ο τρόμος που νοιώθω εγώ ο ίδιος με όλες τις ασθένειες που προσβάλουν τη μνήμη, αλλά μέσα από μια ιστορία που δεν έχει την κλασσική γραμμική μορφή αφήγησης. Θέτω ερωτήματα μέσα από μια ιστορία που διαδραματίζεται σε ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον, αλλά δε δίνω λύσεις. Δεν είναι τέτοιου τύπου έργο. Από την άλλη ο στόχος μου είναι ο θεατής να συμπάσχει με τους ήρωες σε κάθε σκηνή του έργου και να είναι ελεύθερος να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για όλα αυτά που παρακολουθεί. Το θέατρο είναι ένας χώρος όπου η διάδραση μεταξύ ερμηνευτών και θεατών παίζει βασικό ρόλο στην απόλαυση μιας παράστασης και στο τι συναισθήματα προκαλεί στο κοινό. Αν αυτή η επικοινωνία «πετύχει», ανεξαρτήτως «λογικού περιτυλίγματος» η παράσταση για εμένα θεωρείται επιτυχημένη.
*Και ποια είναι η αλληλεπίδραση της παράστασης με το κοινό;
Είναι συναρπαστικό, να βλέπεις τις αντιδράσεις του κοινού και με τι ενδιαφέρον παρακολουθεί την παράσταση, ενώ ξέρω ότι η λογική του διεργασία, κατά κάποιο τρόπο δέχεται «παράσιτα» από το κείμενο που έχω γράψει και με αυτόν τον τρόπο προσπαθώ να ενεργοποιήσω τη συναισθηματική του διεργασία για να ερμηνεύει τα δρώμενα πάνω στη σκηνή, με όρους «ψυχής» και όχι εγκεφαλικά. Σίγουρα αυτό προκαλεί αντικρουόμενες αντιδράσεις, αλλά αυτό είναι και το ρίσκο με τέτοιου είδους έργα. Και είναι ένα ρίσκο που δε φοβάμαι να πάρω.
Πληροφορίες
Θέατρο Αλκμήνη (Αλκμήνης 8-12, Αθήνα)
Κάθε Σάββατο έως 12 Απριλίου στις 21.15
Εισιτήρια 12-16€. Προπώληση ticketservices.gr
Νumb του Νίκου Σκουλά
Σκηνοθεσία : Νίκος Σκουλάς
Σκηνογραφία : Σταύρος Καραγιάννης
Κουστούμια : Βάσω Τσίκου
Μουσική : Βαγγέλης Παρασκευαΐδης
Ηχητικό μοντάζ: Κώστας Ραγιαδάκος, Κώστας Γεροχρήστος
Ηχητικά εφέ: The Audio Cult
Μίξη μουσικής: Γιώτης Παρασκευαΐδης (Studio Aux)
Παίζουν: Λουκάς Κούτρας, Κωνσταντίνα Πέτροβα, Ορέστης Τουλιάτος, Νίκος Σκουλάς.
Στο ρόλο της ‘ΦΩΝΗΣ’ η Αλεξάνδρα Καρακατσάνη.
