Αφήστε την κρίση – άλλωστε δεν υπάρχει πιο εύκολη πρόβλεψη. Κάτι άλλο έχει ήδη έρθει στον πλανήτη, αλλά μάλλον μαζικά το απωθούμε αμήχανα.
Το δίδυμο Τραμπ – Μασκ είναι η σύζευξη καπιταλισμού – εξουσίας. Και τόσο ο καπιταλισμός όσο και η εξουσία έχουν μετακομίσει στην παλάμη μας πριν από αυτούς τους δύο τύπους της άκρατης συσσώρευσης.
Η δε υποσχεσιολογία της τεχνολογίας, τα λογισμικά στα Tesla του Μασκ, στη Space X στο Διάστημα, και οι αλγόριθμοι των ολιγοπωλίων είναι οι σύγχρονοι συντελεστές παραγωγής, οι νέες μηχανές των ψηφιακών εργοστασίων του 21ου αιώνα (σημ.: καταργεί την πράσινη οικονομία ο απρόβλεπτος Τραμπ – τέρμα, λέει, οι ανεμογεννήτριες, τώρα θέλει τη Γριλανδία…)
Πόσο άραγε απέχει απ’ όλα αυτά τα άκρως επικίνδυνα φαινόμενα της υπερσυγκέντρωσης ισχύος σε μια οικονομική ολιγαρχία, σήμερα στην εποχή της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης, η έννοια της ηθικής;
Και ποιος ο ρόλος θεσμών πολιτικής και εκπροσώπων για τα όρια της τεχνολογικής βαρβαρότητας που μπορεί να ακουμπήσει τον άνθρωπο-χρήστη και τις κοινωνίες;
Κατά πόσο ο καπιταλισμός του Τραμπ και του Μασκ θα καταφέρει να χωρέσει ή να πετάξει μάζες εργαζομένων ή καινοτόμων νέων επιχειρηματιών μέσα από το σύστημα που καλά ελέγχει;
Αυτός ο συστημικός έλεγχος έχει μια ερώτηση: θα είναι οι αγορές αποτελεσματικές ως προς την προσαρμογή όλων ή των περισσότερων στις καινοτομίες και στο αδυσώπητο χρηματιστηριακό παίγνιο;
Μπορούν αυτές οι ίδιες να «προσαρμόσουν» όλους εμάς;
Ενα έξοχο βιβλίο από Οξφόρδη μεριά δίνει κάποιες απαντήσεις…
