Αφήστε την κρίση – άλλωστε δεν υπάρχει πιο εύκολη πρόβλεψη. Κάτι άλλο έχει ήδη έρθει στον πλανήτη αλλά μάλλον μαζικά το απωθούμε αμήχανα.
Το δίδυμο Τραμπ – Μασκ είναι η σύζευξη καπιταλισμού – εξουσίας. Και τόσο ο καπιταλισμός όσο και η εξουσία έχουν μετακομίσει στην παλάμη μας πριν από αυτούς τους δυο τύπους της άκρατης συσσώρευσης.
Η δε υποσχεσιολογία της τεχνολογίας, τα λογισμικά στα Tesla του Μασκ, στη Space X στο Διάστημα, και οι αλγόριθμοι των ολιγοπωλίων είναι οι σύγχρονοι συντελεστές παραγωγής, οι νέες μηχανές των ψηφιακών εργοστασίων του 21ου αιώνα (σημ.: καταργεί την πράσινη οικονομία ο απρόβλεπτος Τραμπ – τέρμα λέει οι ανεμογεννήτριες, τώρα θέλει τη Γριλανδία…).
Πόσο άραγε απέχει απ’ όλα αυτά τα άκρως επικίνδυνα φαινόμενα της υπερσυγκέντρωσης ισχύος σε μια οικονομική ολιγαρχία, σήμερα στην εποχή της αυτοματοποίησης και της Τεχνητής Νοημοσύνης, η έννοια της ηθικής;
Και ποιος ο ρόλος θεσμών πολιτικής και εκπροσώπων για τα όρια της τεχνολογικής βαρβαρότητας που μπορεί να ακουμπήσει τον άνθρωπο χρήστη και τις κοινωνίες;
Κατά πόσο ο καπιταλισμός του Τραμπ και του Μασκ θα καταφέρει να χωρέσει ή να πετάξει μάζες εργαζομένων ή καινοτόμων νέων επιχειρηματιών μέσα από το σύστημα που καλά ελέγχει;
Αυτός ο συστημικός έλεγχος έχει μια ερώτηση: Θα είναι οι αγορές αποτελεσματικές ως προς την προσαρμογή όλων ή των περισσοτέρων στις καινοτομίες και στο αδυσώπητο χρηματιστηριακό παίγνιο;
Μπορούν αυτές οι ίδιες να «προσαρμόσουν» όλους εμάς;
ΥΓ.: Προτείνω δύο βιβλία από Οξφόρδη μεριά που δίνουν κάποιες απαντήσεις:
1) Εγχειρίδιο της Οξφόρδης για την Ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ εκδ. Παπαζήσης και
2) The Adaptive Markets Hypothesis: An Evolutionary Approach to Understanding Financial System Dynamics (Clarendon Lectures in Finance) εκδ. Oxford.
