Η Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.) ιδρύθηκε πριν από πενήντα χρόνια. Πριν από λίγες εβδομάδες έκανε γιορτή για το Ιωβηλαίο της στην οδό Ρηγίλλης. Η γιορτή δεν ήταν ενωτική!
Ενα χάσμα γεννήθηκε στο εσωτερικό του κόμματος. Ορθότερο θα ήταν να πω πως το ιδεολογικο-πολιτικό σχάσμα (ρωγμή) που ήρθε στην επιφάνεια προσφάτως είχε ήδη δημιουργηθεί από τότε που ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τον Ιούλιο του 2019. Από τότε το «ηφαίστειο» εξακολουθούσε να είναι ενεργό, αλλά η πολιτική κοινωνία μας δεν είχε άραγε τίποτα αντιληφθεί;
Η «αποβολή» του Σαμαρά από το κόμμα επισφραγίζει τον εσωτερικό διχασμό στη Ν.Δ. Σαμαράς και Μητσοτάκης εκπροσωπούν δύο διαφορετικά μοντέλα «προέδρου κοινοβουλευτικού κόμματος». Ταυτόχρονα υποστασιοποιούν δύο διαφορετικές εκδοχές κομματικής ταυτότητας.
Ο Σαμαράς ως πρόεδρος της Ν.Δ. και ως πρωθυπουργός της χώρας σε πράγματι δύσκολες πολιτικο-κοινωνικές συνθήκες για τον τόπο μας λειτούργησε εντός κοινοβουλευτικών ορίων. Εκείνο το οποίο μπορεί να του καταλογιστεί στην ιδεολογική κατάρτισή του είναι ο υπέρμετρος και άκρατος εθνοκεντρισμός. Ο κοσμοθεωρητικός προσανατολισμός του μας οδήγησε στο παρελθόν, και όπως προβλέπεται μπορεί να μας οδηγήσει στο μέλλον, σε εθνικές περιπέτειες.
Από την άλλη ο Μητσοτάκης ως τύπος κομματικής ταυτότητας έφτασε στο άλλο άκρο. Εξελέγη πρόεδρος της Ν.Δ., αλλά γι’ αυτόν δεν υπάρχει Νέα Δημοκρατία. Εγινε κυβερνήτης της Ελλάδας (δηλ. πρωθυπουργός) και ασπάστηκε ένα μοντέλο κυβερνητικής εξουσίας, το οποίο μόνο ο πρώην Ολλανδός πρωθυπουργός Ρούτε (νυν αρχηγός του ΝΑΤΟ) εφάρμοσε. Το μοντέλο αυτό λέει τα εξής: αναλαμβάνω τη θέση του πρωθυπουργού σε μια δημοκρατική πολιτική μορφή ζωής και ταυτόχρονα ορίζω εγώ ως ηγεμών τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού!
Στην επιστημονική γλώσσα της πολιτικής φιλοσοφίας οι Σαμαράς και Μητσοτάκης εκφράζουν δύο διαφορετικά μοντέλα κυβερνητικής εξουσίας. Ο Μητσοτάκης οδήγησε σε «πολιτική εξορία» το κόμμα του. Ιδρυσε το «επιτελικό κράτος». Και πολλά άλλα! Ο Σαμαράς, πιστός στις κοινοβουλευτικές παραδόσεις, εκπονεί «προγράμματα πατριωτισμού»!
Εάν κάποιος με ρωτούσε ποιον από τους δύο θα υποστήριζα ως πρωθυπουργό, θα απαντούσα πως μόνο η Χάρυβδη ή η Σκύλλα θα απαντούσαν σ’ αυτό το αίνιγμα!
*Πολιτικός φιλόσοφος
