Ενας γιος 22 ετών, μια κόρη 26 ετών και ένας γαμπρός –να σου πετύχει στην κυριολεξία– 21 ετών σκότωσαν τον πατέρα της οικογένειας 66 ετών, ο οποίος κατά γενική ομολογία είχε φτύσει αίμα να μεγαλώσει τα παιδιά του, μόνος του, για να του φάνε ίσα ίσα 12.000 ευρώ. Και μάλιστα τον φόνο τον έκανε ο γιος, οι άλλοι δύο τον κρατούσαν. Ως εδώ ας πούμε ότι όλα είναι σχεδόν κανονικά, σύμφωνα με το τρέχον αστυνομικό δελτίο. Εκεί όμως που η υπόθεση εμπίπτει στην κατηγορία «άνθρωπος δάγκωσε σκύλο», οπότε είναι θέμα προς σχολιασμό, είναι πως πριν τον σκοτώσουν τον έγδυσαν και είπαν στην αστυνομία πως προσπάθησε να ασελγήσει απέναντι στον γιο ή στον γαμπρό, δεν κατάλαβα ακριβώς. Δηλαδή δεν τον σκότωσαν μόνο αλλά προσπάθησαν και να τον διαπομπεύσουν στο διηνεκές για να τη γλιτώσουν. Τι να πω;…
Ενας Γάλλος, από την άλλη, για κάποιο άγνωστο(;) λόγο «παραφύλαγε», νόμιζε πως είδε την «αγαπημένη» του να βγαίνει από το αυτοκίνητό της και πολύ απλά πάτησε γκάζι στο αμάξι του, έπεσε πάνω της και τη σκότωσε. Πριν από λίγο καιρό άλλη γυναίκα-στόχος είχε πάει στην αστυνομία και είχε πει πως ο συγκεκριμένος είναι για να τον κλείσουν στο ψυχιατρείο, αλλά και η αστυνομία και οι ψυχίατροι είπαν πως είναι μια χαρά και τον άφησαν ελεύθερο –εδώ ακόμα και ο Σωκράτης, που πρώτος μίλησε για τη σημασία του επαΐοντος, θα σήκωνε τα χέρια ψηλά…
Επίσης στη Βουλή, όσον αφορά την αντιπολίτευση, δεν υπάρχουν κόμματα αλλά κομμάτια και θρύψαλα και είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο στην ιστορία της δημοκρατίας όπου δεν ανεβοκατεβαίνουν κυβερνήσεις αλλά αξιωματικές αντιπολιτεύσεις…
Επίσης από χθες βγήκε στα σινεμά το «Υπάρχω» με τη ζωή του Καζαντζίδη· και όσον αφορά τη Μαρία Κάλλας, και η ταινία με την Αντζελίνα Τζολί –κυρίως αυτήν– και τη σειρά της ΕΡΤ –λιγότερο αυτήν– δεν είχαν την τύχη που είχε ο Καζαντζίδης στη μεταφορά της ζωής του στο σινεμά.
Κατά τα άλλα, να σας πω κάτι για να το ξέρετε και να μην το ξεχάσετε: την επόμενη Τετάρτη είναι Χριστούγεννα και τα Χριστούγεννα δεν είναι κάτι σαν τις Απόκριες. Το λέω αυτό γιατί λόγω του λαμπερού τρόπου και του γενικού τραλαλά που υπάρχει για τον εορτασμό αυτόν, επιμένουν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο να τα γιορτάζουν και άνθρωποι που δεν είναι χριστιανοί, γιατί γενικά ο εορτασμός όπως επιβλήθηκε τα τελευταία 100 χρόνια, ειδικώς στην Αμερική, όπου υπάρχει πανσπερμία θρησκειών, επιβάλλει σχεδόν να έχουμε ξεχάσει πως τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού, εξ ου και στην Αμερική έχει επικρατήσει αντί για το Merry Christmas το ουδέτερο Season’s Greetings.
Oμως εδώ είναι χριστιανική η χώρα και αν βέβαια δεν είσαι χριστιανός μπορείς να λες ό,τι θες, αλλά αν είσαι λες «Καλά Χριστούγεννα» και πρέπει να σκέφτεσαι ότι τα Χριστούγεννα είναι μέρα αγάπης και την αγάπη δεν τη δείχνεις ούτε με δώρα ούτε με πολύχρωμα φωτάκια. Τη δείχνεις με την αγκαλιά σου –αν ξέρεις βέβαια τι θα πει αυτό…
Αυτό που έχω να σας πω είναι πως όλοι χρειάζονται μια αγκαλιά και όλοι χρειάζονται να τους δείχνουμε την αγάπη μας. Γιατί αστεία αστεία ποτέ δεν ξέρεις αν θα ξαναέχεις τη δυνατότητα να τους το πεις ή να τους το δείξεις.
Γι’ αυτό λοιπόν… ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!
-980x552.jpg)