«Βάλαμε προχθές το Chat GPT να γράψει σενάριο για ταινία τρόμου μ’ εμάς ήρωες. Ηταν τέλειο», μου είπε τις προάλλες η κόρη μου, γελώντας. Η βραδιά μιας παρέας 25ρηδων, που μικρότεροι έπαιζαν «Αλήθεια ή θάρρος;», ήταν αυτή τη φορά απολαυστική χάρη στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που ανακάλυπταν εκστασιασμένοι τα θέλγητρα αυτής της «υπερδιάνοιας» που άλλους τους βάζει σε πειρασμό να ζητήσουν ένα κείμενο στο ύφος του τάδε συγγραφέα, άλλους ένα τραγούδι με τον τρόπο των δείνα κι άλλους ένα άρθρο π.χ. για την έμφυλη βία. Ωσπου να πεις «κύμινο», όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει η ΑΙ.
Αλλά αυτήν ακριβώς τη σφαγή κατέδειξε έρευνα της παντοδύναμης CISAC, της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης Δημιουργών και Συνθετών δηλαδή, που εκπροσωπεί 227 οργανισμούς πνευματικών δικαιωμάτων από 116 διαφορετικές χώρες. Εν συντομία, τα εντυπωσιακότερα ευρήματα είναι πως: α) η αξία της αγοράς μουσικής που παράγεται από AI αναμένεται να φτάσει τα 40 δισ. ευρώ έως το 2028, ενώ μέχρι τότε β) η συνολική αξία της αγοράς για μουσική και οπτικοακουστικά έργα από AI αναμένεται στα 64 δισ. ευρώ και –το εφιαλτικότερο– γ) για τους δημιουργούς μουσικής, εκτιμάται ότι 24% των εσόδων τους θα κινδυνεύσουν, με συνολική απώλεια στην 4ετία 10 δισ. ευρώ και ετήσια 4 δισ. ευρώ.
Για τα ζοφερά αποτελέσματα της πρώτης τέτοιας κλίμακας οικονομικής έρευνας για τον αντίκτυπο των έργων Τεχνητής Νοημοσύνης (Gen ΑΙ) στους δημιουργούς μουσικών και οπτικοακουστικών έργων, μας πληροφόρησε πρόσφατα η Ενωση Δικαιούχων Εργων Μουσικής( ΕΔΕΜ). Ανησυχεί κι αυτή για τον τομέα της – άλλωστε μόνον αυτόν εξετάζει η συγκεκριμένη έρευνα μεταξύ μιας ευρύτατης άλλης γκάμας εφαρμογών της ΑΙ που ποιος ξέρει πόσες άλλες εργασίες, δημιουργικές ή λιγότερο, «υποσκάπτει». «Η ΑΙ διεισδύει με ραγδαίους ρυθμούς στην οικονομία, όμως η επιτυχία της βασίζεται κυρίως σε προϋπάρχοντα πνευματικά έργα, με τα οποία οι εταιρείες τροφοδοτούν τις τεχνολογικές εφαρμογές ΑΙ για να δημιουργήσουν νέο περιεχόμενο», διευκρίνισε ο πρόεδρος της CISAC, συνθέτης και μέλος των ΑΒΒΑ B. Ulvaeus, ζητώντας «διαφάνεια από την πλευρά των παρόχων υπηρεσιών ΑΙ για τα έργα που χρησιμοποιούν και αδειοδότηση της χρήσης τους». Ψύλλοι στ’ άχυρα, φοβάμαι, όσο ο νέος Φρανκενστάιν ξυπνάει και οι δημιουργοί φοβούνται όλα αυτά που θα γίνουν για εκείνους χωρίς εκείνους. Τουλάχιστον ας χαρούμε για την ώρα που ο πρώτος παραμένει ήρωας της Μέρι Σέλεϊ και το δεύτερο τραγούδι των Γ. Ζουγανέλλη και Αν. Πανταζή.
