Το διακύβευμα των αμερικανικών εκλογών

Σε ρυθμούς εκλογικούς, με τα αυτιά και τα βλέμματα στην Ουάσινγκτον και τις υπόλοιπες Πολιτείες, βρισκόταν από χθες ολόκληρη η υφήλιος για τις πιο αμφίρροπες και κρίσιμες εκλογές των τελευταίων χρόνων.

Στις ΗΠΑ, εκεί όπου περισσότεροι από 300 εκατομμύρια πολίτες κλήθηκαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετους υποψηφίους για την Προεδρία, σε κλίμα βαθιάς κοινωνικής πόλωσης, εν μέσω παραπληροφόρησης, θεωριών συνωμοσίας, απειλών και πιθανής βίας. Και προφανώς δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιο ανυπόληπτο μικρό κράτος, αλλά με μια αυτοκρατορία, μια διαχρονική παραδοσιακή υπερδύναμη, που όμως πρέπει να παραμείνει δημοκρατική, θεσμική και με αντίληψη σεβασμού και τήρησης των διεθνών κανόνων.

Γιατί και αυτό αποτελεί ένα από τα διακυβεύματα σε έναν κόσμο όπου η αναθεωρητική διάθεση ηγετών ή και ηγετίσκων τείνει να πάρει μορφή χιονοστιβάδας, δυσχεραίνοντας τους κώδικες των όσων οι σύγχρονες κοινωνίες είχαν συνηθίσει να θεωρούν ως απαράβατους κανόνες διπλωματίας και εξωτερικής πολιτικής.

Ομως, όσο αυτονόητο ακούγεται άλλο τόσο τίθεται πλέον υπό αμφισβήτηση, όπως πολύ ανάγλυφα αποτυπώθηκε στην προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ, όπου στην πραγματικότητα συγκρούονται δύο κόσμοι. Αυτός που θέλει την πολιτική με αρχές, με συμφωνίες ή και διαφωνίες κυρίων, με τήρηση πρωτοκόλλων και μια γενικότερη θεσμική συμπεριφορά.

Και απέναντι βρίσκεται ο ισοπεδωτικός λόγος, η συνωμοσιολογία, τα φέικ νιουζ, η τοξικότητα, η αντίληψη ότι τα πάντα μπορεί να είναι ένα παζάρι, με διευθετήσεις χωρίς κανένα ιστορικό ή γεωπολιτικό υπόβαθρο. Με μια λέξη ονομάστηκε τραμπισμός και βρίσκει μιμητές σε διάφορες γωνιές του πλανήτη.

Εν τέλει, το διακύβευμα είναι η ίδια η δημοκρατία. Στο τέλος της ημέρας, είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε, είτε αναφερόμαστε στις ΗΠΑ είτε στην Ελλάδα είτε οπουδήποτε αλλού.