ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Εύα Παπαδοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ποια θα είναι η τελική ετυμηγορία του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν ο πρώην επικεφαλής της «Κιβωτού του Κόσμου», Αντώνιος Παπανικολάου, και οι επτά συγκατηγορούμενοί του; Θα συνταχθεί με την εισαγγελική πρόταση που καταδικάζει τον -άλλοτε εξόχως προβεβλημένο- ιδρυτή της οργάνωσης ως ηθικό αυτουργό για μια σειρά από κακοποιητικές συμπεριφορές; Θα δικαιώσει τα παιδιά, τρόφιμους του ιδρύματος, που βρήκαν το σθένος να μιλήσουν για όσα συνέβαιναν στις δομές της οργάνωσης, ξεπερνώντας τα αισθήματα ενοχής και ντροπής που γεννιούνται στα θύματα παιδικής κακοποίησης;

Χθες ήταν η δεύτερη μέρα αγορεύσεων των συνηγόρων υποστήριξης της κατηγορίας, που ζήτησαν την ενοχή όλων των κατηγορουμένων, όπως κατηγορούνται, ενώ επικεντρώθηκαν σε σοβαρά ζητήματα που προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία και αναδεικνύουν τις στρεβλώσεις του συστήματος προστασίας ευάλωτων παιδιών.

Δεν θα μπορούσαν να μη σχολιαστούν οι θέσεις που προέβαλε στην απολογία του ο πατέρας Αντώνιος – ο «Εl Capitan», όπως αναγραφόταν στην ταμπέλα έξω από το γραφείο του στο κεντρικό κτίριο της οργάνωσης στον Κολωνό. «Ο καπετάνιος εγκαταλείπει τελευταίος. Εδώ, ο El Capitan δύο φορές μάς τίμησε με την παρουσία του. Ο El Capitan, αντί να έρθει να υπερασπιστεί το έργο του, λέει ‘’εγώ δεν ήξερα, εγώ απλώς προήδρευα, δεν έχω να κάνω κάτι με όλα αυτά’’», σημείωσε ο συνήγορος Κωνσταντίνος Παπαδιαμάντης. Ο κληρικός είχε αρνηθεί κάθε ευθύνη για τον τρόπο λειτουργίας της «Κιβωτού», ισχυριζόμενος πως είχε απλώς τον ρόλο του πνευματικού καθοδηγητή και απορρίπτοντας κάθε καταγγελία ως «σκευωρία» («Ημουν μόνο εξομολογητής των παιδιών», 1.10.24 «Εφ.Συν.»).

Σοβαρά ερωτήματα όμως προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία και για την επάρκεια των κατηγορουμένων που ήταν επιφορτισμένοι με τη φροντίδα των παιδιών, οι οποίοι περιγράφονταν με «θολές» ιδιότητες από μάρτυρες: είτε χαρακτηρίζονταν «συνεργάτες» και «δεξί χέρι» του πατέρα Αντώνιου είτε είχαν μεν συγκεκριμένο ρόλο στην ιεραρχία της οργάνωσης, χωρίς όμως εκπαίδευση ή προϋπηρεσία σχετική με τα καθήκοντά τους. Αλλά ήταν πρώην τρόφιμοι της «Κιβωτού»: «Οι καλύτεροι ‘’παλιοί’’ γίνονταν στελέχη, μέλη, και ας μην είχαν καμία γνώση. Δεν έχουν τα πτυχία. Εχουν όμως τη βιωματική εμπειρία του εγχειρήματος, όπως εξελίχθηκε από τον πατέρα Αντώνιο, και αυτήν αναπαράγουν», σύμφωνα με τον κ. Παπαδιαμάντη.