Στις σημερινές συνθήκες της βαθιάς κρίσης, όπου ζει όλος ο κόσμος και η χώρα μας, αναδεικνύεται όσο ποτέ πριν η σημασία του διεθνισμού της Αριστεράς, του οποίου ο Τσε Γκεβάρα αποτελεί το απόλυτο σύμβολο.
Την ίδια ώρα χρειαζόμαστε τον Τσε ως ηθικό πρότυπο και πηγή έμπνευσης για ένα μεγάλο κίνημα αξιών, ιδιαίτερα μέσα στη νεολαία, καθώς η κρίση είναι πολυδιάστατη και δεν αφορά μόνο τις κορυφές του συστήματος, αλλά λειτουργεί διαβρωτικά μέσα στις ίδιες τις κοινωνίες, παράγοντας ποικίλες βαρβαρότητες.
Αν κάναμε μια δημοσκόπηση, ρωτώντας ποια είναι η εθνικότητα του Τσε Γκεβάρα, δύσκολα θα παίρναμε σωστή απάντηση. Ο Τσε γεννήθηκε στην Αργεντινή, αλλά είναι ήρωας όλης της Λατινικής Αμερικής και σύμβολο της ενότητάς της. Δολοφονήθηκε αφού αιχμαλωτίστηκε στη Βολιβία, στις 9 Οκτωβρίου 1967.
«Ισως για μας καλύτερα που δε γέρασες | Που έμεινες για πάντα νέος Ερνέστο | Οπως η Επανάσταση στη χαραυγή της»- Τίτος Πατρίκιος
Σήμερα, η μορφή του Τσε υπάρχει παντού όπου υπάρχει εξέγερση, σε κάθε διαδήλωση, στα Πανεπιστήμια, στις μεγάλες ροκ συναυλίες. Ο Τσε έγινε ποίηση, τραγούδι, μυθιστόρημα, ήρωας πολλών ταινιών, «γκραφίτι» σε τοίχους στις γειτονιές όλου του κόσμου. Πατρίδα του Τσε έγινε όλος ο κόσμος.
Οι ηρωικοί αγώνες του Τσε και η δολοφονία του είχαν ιδιαίτερο αντίκτυπο στους Ελληνες αριστερούς που πάλευαν κατά της αμερικανοκίνητης στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967.
Η είδηση της δολοφονίας του Τσε μέσα στη μαύρη νύχτα της χούντας οδήγησε στο γνωστό τραγούδι του Μάνου Λοΐζου, ενώ ο Τάσος Λειβαδίτης έγραψε «Για τα παιδιά του κόσμου σκοτώθηκες / Τσε Γκεβάρα», μελοποιημένο από τον αξέχαστο Μίκη.
Με τον δικό του μοναδικό τρόπο θρήνησε τη δολοφονία του Τσε ο ποιητής Νίκος Καββαδίας. «Αλάργα φεύγουν τα πουλιά και χάσαν τη λαλιά τους», λέει ο ποιητής της θάλασσας. Προφανώς είχε ιδέες ο Τσε, διανοούμενος ήταν, μεσουράνησε όμως ως ηθικό πρότυπο και παραμένει πηγή έμπνευσης για τη νεολαία όλου του κόσμου, πολύ περισσότερο σήμερα, που ζητούνται μεγάλες αλλαγές στην κατεύθυνση της ειρήνης, δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και οικολογικής προστασίας. Αλλωστε, από τη Λατινική Αμερική ξεκίνησε πριν από χρόνια το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, διακηρύσσοντας ότι «Ενας άλλος κόσμος είναι εφικτός».
Εκεί παραμένουν στο τιμόνι πολλών χωρών προοδευτικές δυνάμεις, η δε επανάσταση στην Κούβα επιβιώνει, παρά την παταγώδη κατάρρευση του «υπαρκτού» σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη και τη Σοβιετική Ενωση.
Τελευταίο επίτευγμα, η εκλογή της Κλαούντια Σέινμπαουμ, πρώτη φορά αριστερής προέδρου στην ιστορία του Μεξικού, και για να θυμηθούμε τον Σαλβαδόρ Αλιέντε, «Η ιστορία δεν γυρίζει πίσω, η ιστορία γράφεται από τους λαούς», κύριε Μητσοτάκη!
* υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
-320x213.jpg)
