Ο Κασσελάκης και τα βαρίδια

Έχω ένα κουΐζ για εσάς. Μια ευρώ-ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο αναφέρει ότι ‘μας ενώνουν οι κεντροδεξιές αξίες μας’. Ένα Ελληνικό κόμμα συμμετέχει σε εκείνη την ομάδα. Ξέρετε ποιο; Μα, και βέβαια, η Ελληνική Λύση! Πριν από δυο τρεις αιώνες θα μπορούσαν να το υποστηρίξουν κάτι τέτοιο, όχι όμως σήμερα.

Στο ΣΥΡΙΖΑ συνυπάρχουν πολλές πτυχές και τάσεις που συχνά παραπέμπουν σε αντίστοιχες χρονικές περιόδους. Ο κος. Κασσελάκης με το προφίλ που έχει είναι το κατεξοχήν κατάλληλο πρόσωπο για την σύγχρονη αριστερά. Οι πράξεις του αυτό δείχνουν. Είναι το γενετικό αποτύπωμα που φέρει. Είναι οι επιλογές στην ζωή του. Η απόλυτη καθαρότητα του μηνύματος που στέλνει. Όλα αυτά είναι κατανοητά από ένα μέρος της κοινωνίας. Δεν είναι, όμως, δεκτά από εκείνους που έχουν μείνει στο παρελθόν.

Τα άκρα βλέπουν αυτή την κοσμοθεωρία και τη μισούν και φωνασκούνε. Οι συντηρητικοί κύκλοι, που, είτε δέχονται την ύπαρξή της είτε όχι, την αποσιωπούν δίχως να δεχθούν να την μελετήσουν και να την κουβεντιάσουν. Μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ έγινε αυτό που είδαμε και συνεχίζουμε να βλέπουμε. Δεν τίθεται ζήτημα μήπως υπάρχει κάτι καλύτερο στην σύγχρονη αριστερά που να εισάγει κάτι βελτιωμένο. Όχι, υπάρχει μια επετηρίδα στελεχών και κοσμοθεωριών που δε δέχονται την Ευρωπαϊκή και Δυτική αρχιτεκτονική και το Δίκαιο που παράγεται από αυτήν. Δέχονται την πραγματικότητα αν και υπάρχει επιθυμία, είτε κρυφή είτε όχι, για υπονόμευση αυτής. Αναρωτιέμαι, δεν έμαθαν από τον προηγούμενο αιώνα ότι δεν παίζουμε με τις Ελευθερίες, την Δημοκρατία και την Οικονομία;

Όλοι όσοι υποστηρίζουν το «ριζοσπαστικό» του προηγούμενο αιώνα δε μπορούν να καταλάβουν και κυρίως δε θέλουν να καταλάβουν ότι υπάρχει πλέον μια σημαντική διαφορά μεταξύ της κοσμοθεωρίας των προηγουμένων αιώνων και του σημερινού. Είναι, πλέον, σκιές από το παρελθόν. Είτε επικρατήσουν είτε όχι, στο παρελθόν θα παραμείνουν.

Ό,τι κατάφερε να πετύχει η ριζοσπαστική Αριστερά, το κατάφερε στην πρόσφατη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και κρίθηκε για αυτό. Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε σε ποιον αιώνα θα ήθελε να είναι με την επιλογή του κου. Κασσελάκη. Αυτό δεν έγινε δεκτό από τα μυαλά που επιλέγουν διαφορετικούς στόχους από την σημερινή πραγματικότητα. Αυτή η συνεχής αμφισβήτηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι κόστισε με ποσοστά. Αντί να συγχρονίσουν όλοι το ρολόι τους με την πραγματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του σήμερα και να γίνουν ένα στοιχείο για μια καλύτερη Ελλάδα, επέλεξαν το αντίστροφο δημιουργώντας εσωστρέφεια σε αυτόν το συνασπισμό. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι δεν αρκεί να λέει κάποιος κάτι (όσο εξωφρενικό και να είναι) αλλά να το κάνει και πράξη. Και επειδή ο κος. Κασσελάκης είναι αυτός που είναι, το λέει, το δείχνει και το πράττει, δημιούργησε εχθρούς και εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Ως κοινωνία είμαστε αναγκασμένοι να αποφασίσουμε σε ποια κοσμοθεωρία ανήκουμε. Θέλουμε το Δίκαιο του Ευρωπαϊκού κεκτημένου ή τους πολέμιους αυτών; Θα αλλάξουμε τα κακώς κείμενα σε αυτό το κεκτημένο ή θα διαλύσουμε την ΕΕ, το κεκτημένο και το Δίκαιο που παρήγαγε; Οι πολίτες που δε δέχονται να επιλέξουν θέση δανείζουν τη ψήφο τους στους περισσότερο φανατισμένους, δηλαδή στους ακραίους.

Για εμένα, ως πολίτης του κέντρου, είναι σημαντικό η κουλτούρα του αριστερού να εισέλθει στη σύγχρονη διάσταση των πραγμάτων. Και βλέπω πως ο κος Κασσελάκης είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο για τη σύγχρονη αριστερά, μέχρι στιγμής.

Είναι, εξάλλου, βασικό συστατικό της σωστής λειτουργίας της Δημοκρατίας να έχει σύγχρονα κόμματα που να έχουν την δυνατότητα να αντιμετωπίσουν τις σημερινές προκλήσεις. Μήπως είναι καιρός για μία up to date αριστερά;

*Μέλος των Δημοκρατών