Θα αλλάξει η κυβέρνηση τον εκλογικό νόμο ξανά; Οχι, είπε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στη ΔΕΘ, δεν είναι στις προθέσεις μας, λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, πρέπει να αλλάξει, δήλωσε ο Αδωνις Γεωργιάδης. Εμείς ποιον να πιστέψουμε; Τον πρωθυπουργό; Τον εκπρόσωπό του που εκ της θέσεως του μεταφέρει την άποψη του προϊσταμένου του; Ή μήπως τον αναρμόδιο υπουργό Υγείας, ο οποίος όμως έχει γνώμη επί παντός επιστητού, τη διατυπώνει δημοσίως, δεν ενοχλείται όταν τον διαψεύδουν και επιμένει; Υπάρχουν προηγούμενα που μας υποχρεώνουν να πάρουμε πιο σοβαρά την πρόταση του κ. Γεωργιάδη από τις κατηγορηματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού και του κυβερνητικού εκπροσώπου.
Σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν ο κ. Γεωργιάδης λειτούργησε σαν «λαγός» του πρωθυπουργού. Ελεγε δημοσίως όσα δεν μπορούσε να πει ο αρχηγός του για να δημιουργήσει κλίμα και κυρίως για να σχηματίσει το επιτελείο του Μαξίμου εικόνα για τις διαθέσεις των πολιτικών αντιπάλων και της κοινής γνώμης. Αυτό ενδεχομένως συνέβη και τώρα, αν συνυπολογίσουμε και τις πληροφορίες που διακινούνται για το συγκεκριμένο ζήτημα και από άλλους κυβερνητικούς παράγοντες που κρατούν προς το παρόν την ανωνυμία τους. Ο κ. Γεωργιάδης είτε ύστερα από εξουσιοδότηση είτε αυθορμήτως έθεσε το ζήτημα. Θα πει κάποιος ότι για να έχουμε νέο εκλογικό νόμο που θα ισχύσει στις επόμενες εκλογές πρέπει να βρεθούν 200 ψήφοι στη Βουλή. Διαφορετικά θα εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές. Συνεπώς μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι εμπνευστές του σχεδίου έχουν κάνει τον λογαριασμό και έχουν βρει τις 200 ψήφους. Δεν φαίνεται πιθανό γιατί κάτι θα είχαμε μάθει από τις μυστικές επαφές μεταξύ στελεχών των διαφόρων κομμάτων. Εκτός αν επιδιώξουν και δεύτερες εκλογές κολλητά με τον νέο εκλογικό νόμο.
Σενάρια είναι αυτά που μπορεί να έχουν κάποια βάση, μπορεί όμως να είναι και αποκύημα νοσηρής φαντασίας. Ποια κόμματα θα έβλεπαν με καλό μάτι έναν νόμο που θα δίνει αυτοδυναμία με 35% και θα ανέβαζε το όριο εισόδου στη Βουλή στο 5%; Σίγουρα όχι θα πει το ΚΚΕ. Είναι σταθερά υπέρ της απλής και άδολης αναλογικής. Σίγουρα όχι θα πουν τα κόμματα που ξεπερνούν με το ζόρι το σημερινό όριο εισόδου που είναι το 3%. Ο ΣΥΡΙΖΑ από θέση αρχής είναι αρνητικός. Βεβαίως δεν ξέρουμε πώς θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη μέρα της εκλογής νέου προέδρου, αν δηλαδή θα υπάρχει με τη μορφή που τον ξέρουμε ή θα είναι κάτι τελείως διαφορετικό και με άλλες προσεγγίσεις στο θέμα. Στο κόμμα του κ. Βελόπουλου αρέσει το 5% γιατί πιστεύει ότι θα το ξεπεράσει με άνεση, θα στριμωχτούν τα συγγενή με αυτό σχήματα και ίσως πολλοί ψηφοφόροι τους να οδηγηθούν στην Ελληνική Λύση για να μην πάει χαμένη η ψήφος τους.
Το ΠΑΣΟΚ; Στα πρώτα βήματά του μιλούσε για απλή και άδολη αναλογική. Στη συνέχεια βολεύτηκε με την ενισχυμένη αναλογική αφού ήταν πρώτο κόμμα, όταν είχε δυσκολίες (1989) κατασκεύασε μοντέλα (ν+1) για να δελεάσει την Αριστερά και να κλείσει τον δρόμο προς την αυτοδυναμία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Υπάρχει περίπτωση να δεχτεί αλλαγές σαν κι αυτές που έχουν στο μυαλό τα μέλη της παρέας που έχουν εγκατασταθεί στο μέγαρο Μαξίμου και αναζητούν νυχθημερόν τρόπους για να παραμείνουν στα πράγματα; Δύσκολα. Εκτός αν η νέα ηγεσία του πιστέψει ότι θα είναι πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ. Κάτι τέτοια λέγονται το τελευταίο διάστημα από ορισμένους υποψήφιους(ες). Για παράδειγμα: «ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας» ή «σε δύο χρόνια το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτο κόμμα». Πολιτικές που υπηρετούν την επιθυμία μπορεί να διαψευστούν από την πραγματικότητα που συχνά αποδεικνύεται δύστροπη και ανυπότακτη.
Ανάγωγα
Τι προκύπτει από την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ: Από το 2010 μέχρι και το έτος της έρευνας, το 2023, τα κέρδη επανήλθαν σε επίπεδα πολύ πάνω από τα προμνημονιακά χρόνια, οι τράπεζες «καθάρισαν» από σάπιο ενεργητικό πάνω από 90 δισ. ευρώ, αλλά τα νοικοκυριά δεν μπορούν καν να φανταστούν τα μέσα επίπεδα δαπανών εκείνων των χρόνων. Πώς λέγεται αυτό με λίγα λόγια; Ταξικά μεροληπτική πολιτική. Υπέρ των εχόντων.
