Δημιουργούνται συνθήκες κρίσης αντιπροσώπευσης!

Βιώνουμε μια αντίφαση ανάμεσα στις κοινωνικές αγωνίες και ανάγκες με το πολιτικό σκηνικό. Στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις από τις ασκούμενες πολιτικές, η πολιτική αντιπαράθεση αντί να αφορά εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης περιορίζεται σε μια απολίτικη προσωπική αναμέτρηση.

Κι όλα αυτά όταν το μήνυμα των εκλογών έκρουσε το καμπανάκι για την αποκοπή των κομμάτων από τα υπαρκτά προβλήματα. Τα παραδείγματα ερμηνείας των ευρωεκλογών από πολιτικές δυνάμεις δείχνουν να το επιβεβαιώνουν:

● Η Ν.Δ. θεωρεί ότι το αποτέλεσμα αφορούσε (!) την επιτάχυνση της πολιτικής της. Εκμεταλλεύεται τη ρευστοποίηση του προοδευτικού χώρου, πιστεύοντας ότι ο πολίτης δεν θα έχει να επιλέξει κόμμα ή παράταξη με ανταγωνιστικά και εναλλακτικά ποσοστά διακυβέρνησης.

● Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. αντί να αναλάβει πρωτοβουλίες -χωρίς μικρομεγαλισμούς- για τη συγκρότηση προοδευτικής πλειοψηφικής παράταξης με προγραμματική ενότητα, θα ασχολείται μέσω «συνεδρίου» με θολές οργανωτικές δομές, εξουσιοδοτισμούς και ρόλους γραφειοκρατιών.

● Στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. άνοιξε η κουβέντα των υποψηφίων προέδρων με το ίδιο λάθος που έχει συμβεί και σε άλλα κόμματα του προοδευτικού τόξου. Επιλέγεται ένα μοντέλο εκλογής ηγεσίας χωρίς να έχει προηγηθεί συλλογικά αποφασισμένο πολιτικό πλαίσιο που θα δεσμεύεται ότι θα υπηρετήσει η νέα ηγεσία. Πλαίσιο που θα απαντά αν το κόμμα θα εργαστεί σε στόχευση εναλλακτικής διακυβέρνησης με προγραμματική ενότητα ή αν θα κρατηθεί ανοιχτή η κερκόπορτα, μέσω ενός αδιάφορου διμέτωπου, της συμπληρωματικής δύναμης διαχείρισης.

Οι εκλογές κατέγραψαν ισχυρή κοινωνική αντιπολίτευση.

Οι πολίτες αναζητούν πολιτική έκφραση εναλλακτικής διακυβέρνησης. Και όσο δεν τη βρίσκουν ιδιωτεύουν! Ανασφαλείς, δεν θέλουν να εκτεθούν.

Δημιουργούνται συνθήκες κρίσης αντιπροσώπευσης! Η αποχή ξεπερνά το 60% και τα κόμματα διαγκωνίζονται για το μοίρασμα του 40%.

Και το χειρότερο, με ευθύνη των προοδευτικών κομμάτων κινδυνεύει να ανατραπεί η παρακαταθήκη της μεταπολίτευσης που έδινε στον λαό τη δυνατότητα να επιλέγει ανάμεσα σε εναλλακτικά και όχι συμπληρωματικά της Ν.Δ. κόμματα.

Εχουμε κρίση οικονομική και αξιών. Ζητούνται λύσεις. Ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι αναζητούν διέξοδο και όραμα!

Το δίλημμα γίνεται πλέον πιεστικό για τον προοδευτικό χώρο και από άποψη χρόνου:

Με την ανασύνθεση ή την αποσύνθεση;

Πριν τα συστημικά κέντρα αξιοποιήσουν τη μετάλλαξη του πολιτικού συστήματος με κόμματα, όπου θα αντιπαρατίθενται πρόσωπα και όχι πολιτικές! Είναι οξυγόνο για τη δημοκρατία η ανάγκη ανασύνθεσης του προοδευτικού και αριστερού χώρου. Για να υπάρξει προγραμματική συμφωνία για εναλλακτική διακυβέρνηση σ’ αυτές τις εκλογές!

Και αυτό απαιτεί, τα στελέχη του προοδευτικού χώρου να αναλάβουν άμεσα δράσεις!

● Για την προγραμματική συνάντηση πολιτικών και παραγωγικών φορέων!

● Για τη συγκρότηση προοδευτικής παράταξης διακυβέρνησης! Χωρίς να καταργηθούν τα υφιστάμενα κόμματα.

Οι εκλογές στη Γαλλία χτύπησαν το καμπανάκι κινδύνου και έδειξαν την ελπίδα διεξόδου, έστω και αν αυτό δημιουργεί δυστροπία σε ηγετικές γραφειοκρατίες. Ομως πρέπει να θυμηθούμε ότι πρόσφατα στη Γαλλία, κόμματα που για 20 χρόνια βρίσκονταν σε σκληρή αντιπαράθεση μπροστά στον κίνδυνο της Ακροδεξιάς, έκλεισαν συμφωνία, δυστυχώς βεβιασμένα. Δεν προηγήθηκε διαβούλευση για κοινές προγραμματικές θέσεις. Γι’ αυτό και σήμερα ψάχνουν λύσεις για να διαμορφώσουν κυβερνητική διέξοδο.

Πρέπει να κρατηθεί ζωντανή η ελπίδα αλλαγής. Η πτωτική πορεία της Ν.Δ., για να μην είναι αναστρέψιμη, πρέπει να φανεί ποιες δυνάμεις διαμορφώνουν τη δυναμική της επόμενης μέρας. Επιβάλλονται τώρα, εκδηλώσεις και διεργασίες με θέματα εναλλακτικής διακυβέρνησης που θα αφορούν το παραγωγικό και κοινωνικό μοντέλο, τον ρόλο της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στην ευρύτερη περιοχή.

Είναι λάθος η αποδοχή συζητήσεων για τα εσωτερικά των κομμάτων αυτή την περίοδο γιατί ενώ παρέχουν άλλοθι δημοκρατικοφάνειας οδηγούν σε μεταλλάξεις αναντίστοιχες με το λαϊκό μήνυμα. Το θέμα είναι η διαμόρφωση παράταξης προοδευτικής διακυβέρνησης για τις επόμενες εκλογές.

Προτεραιότητα να αποτελέσει ο οδικός χάρτης ανασύνθεσης, μέσα από τη μεγάλη συνάντηση χωρίς αποκλεισμούς όλων των προοδευτικών και κοινωνικών δυνάμεων.

Με διεργασίες κοινωνίας! Γιατί με διαφανείς διαδικασίες ο λαός θα έχει λόγο στη διαμόρφωση και στον συντονισμό προοδευτικής διακυβέρνησης.

*Π. βουλευτής, μέλος Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.