Ψυχολογία Γερμανίδας υφυπουργού

Αλλαγές στη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου δεν είχαμε μόνο στη χώρα μας, είχαμε και σε χώρα «υπεράνω πάσης υποψίας», όπως θα μπορούσαμε να πούμε αναφερόμενοι στη Γερμανία. Στη χώρα μας είχαμε ανασχηματισμό, που ήρθε ως αποτέλεσμα της αποτύπωσης επί του εκλογικού αποτελέσματος των πρόσφατων ευρωεκλογών, της κοινωνικής δυσφορίας έναντι της κυβερνητικής αναποτελεσματικότητας στην καλύτερη περίπτωση, ή, της κυβερνητικής αναλγησίας και του κυνισμού στη χειρότερη περίπτωση.

Στη Γερμανία δεν είχαμε ανασχηματισμό αλλά παραίτηση της υφυπουργού Παιδείας και Ερευνας Ζαμπίνε Ντέρινγκ, μετά την αποκάλυψη εσωτερικής αλληλογραφίας, σύμφωνα με την οποία η εν λόγω υφυπουργός εξέταζε τη διακοπή χρηματοδότησης μελών του επιστημονικού προσωπικού του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Η υφυπουργός εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, καθώς η προσπάθεια διακοπής χρηματοδότησης δεν σχετιζόταν με την, ας πούμε, ελλιπή επίδοση του προσωπικού στην άσκηση του επιστημονικού του έργου, αλλά γιατί… τόλμησαν να διαφωνήσουν με την αντιμετώπιση που επιφύλαξε η διοίκηση του ιδρύματος σε φοιτητές που είχαν καταλάβει χώρους του πανεπιστημίου και ειρηνικά διαδήλωναν υπέρ της Παλαιστίνης.

Οπως έγινε ξεκάθαρο, τα μέλη του προσωπικού υπερασπίζονταν το δικαίωμα των φοιτητών στη διαμαρτυρία, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούσαν ή όχι με το περιεχόμενο της συγκεκριμένης φοιτητικής κινητοποίησης. Αν εμφανίζονται τέτοια φαινόμενα στη Γερμανία, τότε αυτομάτως εγείρονται τεράστια ερωτήματα για το πού βρίσκεται η Ευρώπη της ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης σε όλα αυτά, και κυρίως, προς τα πού βαδίζει.

Επιστρέφοντας στη χώρα μας, με απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών ανεστάλη η ποινή δύο φοιτητών του εκεί πανεπιστημίου, η οποία τους απαγόρευε να συμμετάσχουν στην εξεταστική περίοδο του Ιουνίου, ως τιμωρία για τη συμμετοχή τους σε φοιτητική κινητοποίηση. Η ποινή είχε επιβληθεί βάσει πειθαρχικών διατάξεων του άρθρου 199 του ν. 4957/2022, τον οποίο είχε εισηγηθεί η τότε υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως.

Αυτό που άλλος νόμος προβλέπει (και πολύ σωστά) ακόμα και για τους καταδικασμένους σε έκτιση ποινής φυλάκισης, ακόμα και για φυλακισμένους για τα πλέον βαριά ποινικά αδικήματα, για όσους εκ των κρατουμένων σπουδάζουν εκεί, πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, δηλαδή την προάσπιση του δικαιώματος στην απρόσκοπτη συμμετοχή τους στις εξετάσεις, αυτό το δικαίωμα έρχεται το συγκεκριμένο άρθρο 199 να καταργήσει. Ομως, να που η προαναφερθείσα δικαστική απόφαση έρχεται να ακυρώσει την ποινή αποκλεισμού των φοιτητών από τις εξετάσεις τους. Τώρα, αν περιμένουμε να υποβάλουν παραιτήσεις κάποιοι εξ όσων εμπνεύστηκαν και εισηγήθηκαν στη Βουλή το εν λόγω άρθρο, ή κάποιοι εξ όσων το ψήφισαν ή το εφάρμοσαν, παραιτούμενοι έστω και για λόγους ευθιξίας, ιδίως όσοι διατυμπανίζουν ότι μένουμε σταθερά στην Ευρώπη, μάλλον ματαιοπονούμε.

*(Ph.D)2, καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης