Και πάνω που λέγαμε τι ωραίο κλίμα έχουμε στα ελληνοτουρκικά, να σου μια προκλητική φιέστα Ερντογάν: Μία εβδομάδα πριν υποδεχτεί τον Μητσοτάκη στην Τουρκία, εγκαινιάζει την ιστορική Μονή της Χώρας ως τζαμί. Ενα ιστορικό σύμβολο αιώνων της Ορθοδοξίας, μνημείο της UNESCO, με εντυπωσιακά ψηφιδωτά, που λειτουργούσε ως μουσείο τις τελευταίες δεκαετίες, «εξισλαμίζεται» με το ζόρι, όπως η Αγία Σοφία που επίσης λειτουργεί ως τζαμί από το 2020. Πού να μην πήγαινε και ο Μητσοτάκης δηλαδή…
Εξ όσων καταλαβαίνω από την ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ, μάλλον δεν ψαχνόμαστε για καβγά, γι’ αυτό και η κριτική στην κυβέρνηση περί ήπιας αντίδρασης. Ο πρωθυπουργός πάντως πάει σήμερα στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας και δίνει και μια συνέντευξη (protothema.gr), οπότε θα φανεί και η δική του άποψη. Αλλά μάλλον το κλίμα είναι ότι «δεν θα τα χαλάσουμε για μια εκκλησία».
● Διαβάζω με ενδιαφέρον τις πληροφορίες από αστυνομικές πηγές που αναφέρουν ότι η ΕΛ.ΑΣ. θεωρεί «μαϊμού» και σκηνοθετημένη τη διάρρηξη στο γραφείο του διευθυντή εκλογών του υπουργείου Εσωτερικών και ότι σχετίζεται ευθέως με το Ασημακοπούλου gate των κλεμμένων emails, πιθανόν ως επίκληση κάποιου άλλοθι. Πάντως αν οι υπάλληλοι των διπλανών γραφείων δεν κατάλαβαν τίποτα, ούτε οι σεκιούριτι, ούτε αλλοιώθηκε κάτι, ούτε βρέθηκαν αποτυπώματα, είναι λίγο περίεργο, όσο να πεις. Μπορεί και η φοβισμένη δημοσιοϋπαλληλία να τρέμει «μην μπλέξουμε», πέρα από τους «γαλάζιους» μετακλητούς, οπότε με λίγη έμπνευση από αστυνομικές σειρές να προσπαθεί να καλύψει τον εαυτούλη της. Να θυμίσουμε όμως ότι το σκάνδαλο είναι το εξής: Το κυβερνών κόμμα έκλεψε τα emails αποδήμων από το υπουργείο Εσωτερικών και τα μοίρασε –τουλάχιστον– στην ευρωβουλεύτρια Αννα-Μισέλ Ασημακοπούλου για να στέλνει ενημερωτικά ραβασάκια. Και φυσικά στη χώρα αυτή δεν τρέχει τίποτα αν αφορά τη Ν.Δ. Εννοείται ότι ο πρόεδρος και ο τότε γραμματέας του κόμματος δεν έχουν καμία ευθύνη, όπως πάντα άλλωστε. Φταίνε μονίμως κάποιοι υπάλληλοι, μετακλητοί, υπογραμματείς, ανθυποδεκανείς, άντε και κανένα θρασίμι ανιψιός στη χειρότερη. Ξέρετε, αυτός που στέλνει εξώδικα και μοιράζει αγωγές, αντί να τον έχει φωνάξει ήδη ο ανακριτής.
● Και μετά την πολιτική ανάπαυλα του Πάσχα, ξαναμπαίνουμε σε προεκλογικούς ρυθμούς, αν και βλέπω περισσότερο ενδιαφέρον για την ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού ή την τύχη της Μαρίνας Σάττι στη Eurovision. Αλλωστε, ένα… Zari είναι όλα. Πάντως η ζαριά των ευρωεκλογών θα προκαλέσει συζητήσεις, αλλά βλέπουμε ήδη τη γραμμή άμυνας των κομμάτων, ειδικά των τριών μεγαλύτερων: Ολοι θα συγκριθούν με αυτό που τους βολεύει, δηλαδή είτε με το ποσοστό των τελευταίων εθνικών εκλογών (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ) είτε με το ποσοστό των τελευταίων ευρωεκλογών (π.χ. Ν.Δ.) και πιθανόν να είναι βραδιά νικητών… γενικώς. Βέβαια οι κάλπες κρύβουν εκπλήξεις, οπότε ας μη βιάζονται ορισμένοι για πρόωρα συμπεράσματα, όπως π.χ. κάποιοι «γαλάζιοι» που αναθάρρησαν με τα τελευταία γκάλοπ και θεωρούν το 30% δεδομένο.
● Ο σύντροφος Κασσελάκης πήγε πάντως να κάνει ποδαρικό στην εκπομπή της Αννας Δρούζα στο ΟΡΕΝ. Μας είχαν μείνει αξέχαστες κάτι εκπομπές της στο παρελθόν, αλλά τώρα ήταν κάπως καλύτερα τα πράγματα. Ο πρόεδρος μίλησε σε προσωπικό τόνο και ειδικά για το αν κλαίει. «Δεν έχω πρόβλημα να κλαίω, δεν θεωρώ ότι η εικόνα της ανδρείας συνεπάγεται και να μην κλαις, το αντίθετο. Το να είσαι γενναίος σημαίνει ότι δεν φοβάσαι να δείξεις αίσθημα», είπε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εξακολουθώντας να στοχεύει σε ένα διαφορετικό ακροατήριο από αυτό π.χ. των ενημερωτικών εκπομπών. Παραδέχτηκε ακόμη ότι «η πιο ευάλωτη στιγμή μου ήταν όταν εκδηλώθηκα στη μητέρα μου για τον προσανατολισμό μου, έκλαιγα για ώρες. Ηταν λυτρωτικό και είχα ανάγκη, αν και έχω υπάρξει ανεξάρτητος, είχα ανάγκη από τη δική της αποδοχή».
-320x213.jpg)
